Πάντα υπάρχει ο φόβος, πως η επόμενη ακηδεμόνευτη πολιτική εμφάνιση του λαού, μπορεί να σημάνει την εμφάνιση της αληθινής δημοκρατίας


Το 2011, στο τέλος Μαίου, οι πλατείες της Ελλάδας γέμισαν κόσμο. Λαό. Που ζητούσε:

  • Πραγματική Δημοκρατία Τώρα
  • Δεν Χρωστάμε, Δεν Πουλάμε, Δεν Πληρώνουμε
  • Πάρτε το Μνημόνιο και Φύγετε από δώ.

Απλοί άνθρωποι που κατέβηκαν, πράγμα πρωτάκουστο και πρωτοφανές, χωρίς κομματικές και συνδικαλιστικές σημαίες. Λαός ακηδεμόνευτος. Χιλιάδες. Πολλές χιλιάδες. Κάθε μέρα και κάθε βράδι.

Το καθεστώς, βλέποντας πως δεν μπορούσε να αντιπαραθέσει φανερά τις κομματικές του δυνάμεις (π.χ. ΠΑΜΕ ή κομματικές νεολαίες και σωματεία-κομματικά παραρτήματα) αποφάσισε να τους πολεμήσει πλαγίως.

Εστειλε λοιπόν τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και τις ομάδες του (τηλε-χειριζόμενου) αντι-εξουσιαστικού χώρου, να υποδύονται τον αμεσοδημοκράτη, και να προσπαθούν να ελέγχουν την κατάσταση. Για να μην ξεφύγουν τα πράγματα και να μην απειληθεί. Κι έτσι η Ελληνική σημαία έγινε παράνομη στις πλατείες. Καθώς και κάθε αναφορά σε πατρίδα κλπ.

Η εκ των έσω υπόσκαψη και προδοσία είναι αλάνθαστη μέθοδος. Ετσι το ολιγαρχικό καθεστώς, που τρέμει την λαϊκή κυριαρχία, βγήκε νικητής. Οι «Πλαταιείς» διαλύθηκαν, με έφοδο των ΜΑΤ, τρεις μήνες αργότερα, χωρίς σοβαρές επιπλοκές.

Εκτοτε δεν έγινε καμμία, μα καμμία, αναφορά στα ΜΜΕ για το φαινόμενο εκείνο. Τέτοιος είναι ο φόβος της ολιγαρχίας για τον αυτονομημένο λαό. Το άφησε στην λησμονιά και στην λήθη. Σαν να μην έγινε. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Επικαιρότητα, Πολιτική | 7 σχόλια

Πέρασε καιρός


Πέρασε καιρός.

Αλλά θέλω να πω έναν λόγο. Νομίζω οτι αφορά τους εξουσιαστές. Εδώ και έξω από δω. Αλλά και τους αντι-εξουσιαστές. Κι έχει να κάνει με το σε τι κατάσταση είναι τώρα ο Ελληνας.

Χάλια είναι. Το γνωρίζουμε όλοι. Είναι φοβισμένος και μουδιασμένος. Ζαρωμένος στη γωνία του. Είναι νικημένος για άλλη μια φορά.

Τον Ελληνα τον νίκησαν οι εχθροί του. Τον νίκησαν και οι «φίλοι» του. Οι ίδιοι οι «πρόμαχοί» του. Που εκείνος με τα χεράκια του τους όρισε προμάχους. Οι πρόμαχοί του τον πούλησαν για δούλο. Στεγνά. «Πέντε κρίκοι ένα τάληρο».

Για τον Ελληνα δεν μένει τώρα πια τίποτε άλλο από το να υποταχθεί. Να δεχθεί την πικρή του μοίρα. Σκέφτονται οι εξουσιαστές, και τρίβουν τα χέρια τους, περιμένοντας και τα κέρδη. Το ίδιο σκέφτονται και οι αντι-εξουσιαστές για τον Ελληνα, που τον μισούν και περισσότερο, και που μόνο κέρδος τους είναι η χαρά από την ικανοποίηση του μισελληνισμού τους.

Και που να πάει τώρα ο Ελληνας να ζητήσει βοήθεια; Να πάει στους ιερείς του, θα του πούνε πως αυτές τις συμφορές τις στέλνει ο θεός για λόγους που μόνο εκείνος γνωρίζει. Να πάει στους στρατηγούς του, θα του πούνε πως δεν μας κύρηξε κανένας εχθρός τον πόλεμο. Να πάει στους δικαστές του, θα του πούνε πως όλα γίνονται σύμφωνα με τον νόμο.

… τον νόμο τους… Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Επικαιρότητα | 4 σχόλια

…άντε, το παρακουράσατε


  • Αποχωρήστε από τις διαπραγματεύσεις
  • Πείτε στον λαό την αλήθεια, οτι δηλαδή οι αχυράνθρωποι των διεθνών τραπεζιτών-δανειστών στην Ε.Ε., ΕΚΤ και ΔΝΤ δεν θέλουν συμφωνία αλλά ολική καταστροφή και οικονομική κατοχή της Ελλάδας
  • Παραιτηθείτε από την κυβέρνηση και προκυρήξτε εκλογές
  • Με προεκλογικό πρόγραμμα την έξοδο από το ευρώ, την ολική διαγραφή του χρέους και την σκληρή τιμωρία των υπαιτίων της καταστροφής.

…άντε, το παρακουράσατε

Θραξ Αναρμόδιος

ΥΓ. Δεν έχετε λαϊκή εντολή για έξοδο από το ευρώ, και έχετε δηλαδή λαϊκή εντολή για τέτοια συμφωνία-μνημόνιο; Σοβαρά;

Posted in Επικαιρότητα | 2 σχόλια

Αν συνεχιστεί το «πρόγραμμα διάσωσης», όπως θέλουν ΕΕ, ΕΚΤ και οι προηγούμενοί μας κυβερνήτες-σωτήρες, το αποτέλεσμα θα είναι η πλήρης καταστροφή της Ελλάδας.


Η Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ) και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), και φυσικά η γερμανική κυβέρνηση, ζητούν να συνεχιστεί το «πρόγραμμα». Το «πρόγραμμα διάσωσης».

  • Το «πρόγραμμα» είναι αυτό που έφερε την ύφεση στο 25% και την ανεργία στο 1,5 εκατομμύριο.
  • Το «πρόγραμμα» είναι αυτό που διέλυσε το κράτος πρόνοιας στην Ελλάδα. Με αποτέλεσμα να έχουμε ασθενείς χωρίς περίθαλψη και φάρμακα.
  • Το «πρόγραμμα» στράγγιξε όση ρευστότητα είχε μείνει στην αγορά. Με τους πιο απίστευτους φόρους.
  • Το «πρόγραμμα» άδειασε το πορτοφόλι των νοικοκυριών.

Η ΕΕ και η ΕΚΤ, και φυσικά οι Γερμανοί, ζητούν να συνεχιστεί το «πρόγραμμα». Ολοι αυτοί θα ζητούσαν να συνεχιστεί το «πρόγραμμα», ακόμα κι αν δεν ήταν κυβέρνηση ο Συριζα. Ακόμα κι αν ήταν κυβέρνηση ο Α. Σαμαράς. Η Χρυσή Αυγή. Το ΚΚΕ. Το ΠαΣοΚ.

Δηλαδή όποια κυβέρνηση και αν ήταν στην θέση της τωρινής θα αντιμετώπιζε το ίδιο αδιέξοδο: να συνεχίσει την μέχρι τώρα πολιτική η οποία κατέστρεψε την χώρα και έφερε τον λαό σε απελπισία ή να κάνει στάση πληρωμών. Στο ίδιο αδιέξοδο θα ήμασταν ακόμα κι αν ΔΕΝ είχαν γίνει εκλογές και η ΝΔ συνέχιζε την «εφαρμογή του προγράμματος».

Δηλαδή ΕΕ και η ΕΚΤ «με καμμία κυβέρνηση» δεν θα δέχονταν να αλλάξει το «πρόγραμμα».

Ενα «πρόγραμμα» του οποίου ο σχεδιασμός φυσικά και ΔΕΝ έγινε σε συνεργασία με την Ελλάδα. Ενα «πρόγραμμα» που ΔΕΝ δείχνει την παραμικρή «κατανόηση» της ελληνικής ιδιαιτερότητας και το μόνο που το ενδιαφέρει είναι η τήρηση της τευτονικής δημοσιονομικής αυστηρότητας. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Επικαιρότητα | 7 σχόλια

Το πολίτευμά μας δεν προβλέπει θεσμούς μέσω των οποίων ο πολίτης να μπορεί να πάρει μέρος στην άσκηση ή στον έλεγχο της εξουσίας


Το πολίτευμά μας δεν προβλέπει θεσμούς μέσω των οποίων ο πολίτης να μπορεί να πάρει μέρος στην άσκηση ή στον έλεγχο της εξουσίας. Πέραν του εκλογέα (σπάνιο) και του ενόρκου (πάρα πολύ σπάνιο).

Ομως ακόμα και το εκλέγειν, όπως έχει θεσμοθετηθεί, είναι μια κατά μόνας πράξη. Δηλαδή δεν συγκροτείται κάποιο σώμα, πχ συνέλευση πολιτών του τάδε εκλογικού κέντρου, πριν τις εκλογές. Διότι τα ολιγαρχικά πολιτεύματα έχουν ως πρώτο μέλημα να ΜΗΝ συγκροτούν σώματα πολιτών, αλλά να αντιμετωπίζουν τον πολίτη κατά μόνας. Ξεμοναχιασμένο. Σαν θήραμα.

Τα ολιγαρχικά πολιτεύματα γνωρίζουν πως διατρέχουν θανάσιμο κίνδυνο εάν οι πολίτες καταφέρουν και συγκροτηθούν σε πολιτικά σώματα, μη ελεγχόμενα από κόμματα.

Οι Ελληνες είναι ένας λαός που ενδιαφέρεται για την πολιτική. Η πολιτική είναι πάντα ένα προσφιλές θέμα συζητήσεων. Σε κοινωνικές συνευρέσεις, παρέες ακόμα και μέσα στην οικογένεια.

Δύσκολα δηλαδή θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως η ελληνική κοινωνία είναι μια α-πολιτίκ κοινωνία. Πρόκειται για μια πολιτικοποιημένη κοινωνία. Η οποία δεν μπορεί όχι να καλλιεργήσει αλλά ούτε καν να εκφράσει την πολιτικοποίησή της. Διότι το παρόν ολιγαρχικό πολίτευμα δεν προβλέπει κανέναν θεσμό κατάλληλο για κάτι τέτοιο.

Το μόνο που μένει στον πολίτη είναι είτε η συμμετοχή σε πολιτικές συγκεντρώσεις, συνήθως κάτω από κάποια κομματική σημαία, είτε η συμμετοχή σε κάποιο κόμμα. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Δημοκρατία | Tagged | 1 σχόλιο

Η κλήρωση ενάντια στην ολιγαρχία (βίντεο)


Το κείμενο της ομιλίας Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Δημοκρατία | Tagged | 2 σχόλια

Ο δημόσιος χώρος είναι ο βιότοπος του ανθρώπου που θέλει να γίνει πολίτης. Το γυμναστήριο που μετατρέπει το πλήθος σε δήμο. Και ο δήμος είναι ο εφιάλτης τους.


Δημόσιος χώρος είναι ο κάθε χώρος, γεωγραφικά ή όχι οριζόμενος, όπου συναντιούνται οι πολίτες. Στον χώρο αυτόν γίνεται η πολιτική σύγκρουση, που οφείλει να είναι ανελέητη και εξαντλητική. Και πάντα στη βάση επιχειρημάτων. Και πάντα με στόχο το δημόσιο καλό. Το κοινό καλό. Το κοινό όφελος.

Στον δημόσιο χώρο συμβαίνει η απλή παράθεση πολιτικής γνώμης και η πολιτική διαπάλη και σύγκρουση. Η παράθεση γνώσεων και εμπειρίας του καθενός, μαζί με την επεξεργασία τους. Και οι πολεμικές των πολιτικώς αντίθετων πολιτών.

Ωστε από την πολιτική διαπάλη και από την επαφή με τις σκέψεις, τις γνώσεις και τις εμπειρίες των άλλων, ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ, να γινόμαστε όλοι και πιο πλούσιοι πνευματικά και καλύτεροι πολιτικά. Πιο έμπειροι πολιτικά. Πιο σοφοί. Πιο ανεξάρτητοι πνευματικά και πολιτικά. Και όχι υποτελείς σε πρόσωπα, σοφούς, -ισμούς και ιδιοτέλειες.

Πως όμως πρέπει να γίνεται αυτό ώστε πράγματι να ωφελούμαστε και όχι να ζημιωνόμαστε;

Εχουμε μεταξύ μας 1) ΨΩΝΙΑ, 2) ΕΜΠΑΘΕΙΣ και 3) ΕΓΚΑΘΕΤΟΥΣ και ΒΑΛΤΟΥΣ.

Οι παραπάνω κατηγορίες δεν ενδιαφέρονται για το κοινό καλό. ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΚΑΛΟ. Ενδιαφέρονται για ένα ιδιοτελές καλό. Εξυπηρετούν όλοι μια ιδιοτέλεια. Διαφορετικής βέβαια σύστασης. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Δημοκρατία | Tagged | 5 σχόλια

Η συγκέντρωση πλούτου σε λίγα χέρια, η οικονομική ανισότητα, είναι το σύμπτωμα. Η ασθένεια είναι η συγκέντρωση πολιτικής εξουσίας σε λίγα χέρια. Η πολιτική ολιγαρχία.


Οι «σχέσεις παραγωγής», (όπως οι δουλοκτητικές, οι φεουδαρχικές, οι καπιταλιστικές και οι σοσιαλιστικές σχέσεις παραγωγής), δηλαδή αυτό που λέμε οικονομικό σύστημα, είναι κάτι που άλλαξε και αλλάζει στην ιστορία του ανθρώπινου είδους.

Ολες αυτές οι «σχέσεις παραγωγής» υπήρξαν για έναν και μόνο λόγο: εμείς ο λαός, οι λαοί, να δουλεύουμε σαν σκλάβοι και είλωτες ώστε οι εξουσιαστές μας, οι κυβερνήτες μας και οι συνέταιροί τους, να ζουν στην χλιδή και στην πολυτέλεια, από τον πλούτο που εμείς παράγουμε καθημερινά.

Ολες αυτές οι «σχέσεις παραγωγής» για να υπάρξουν απαιτούσαν μία βασική προϋπόθεση: εμείς ο λαός, οι λαοί, να ΜΗΝ έχουμε καμμία μα καμμία ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ.

Οι «σχέσεις παραγωγής» άλλαξαν και ξανα-άλλαξαν.

Αυτό που ΔΕΝ άλλαξε σε όλους αυτούς τους σκοτεινούς αιώνες της εκμετάλλευσής μας ήταν το πολίτευμα. Το πολίτευμα στο οποίο ζήσαμε, ο λαός και οι λαοί, ήταν πάντα μία πολιτική ολιγαρχία. Αλλοτε πιο κοντά στον ολοκληρωτισμό κι άλλοτε όχι. Και η μοναρχία μία παραλλαγή της ολιγαρχίας είναι. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Επικαιρότητα | 2 σχόλια

Το έθνος είναι πολιτικό σώμα.


Ο μόνος πραγματικός αντίπαλος των παγκόσμιων μορφών διακυβέρνησης είναι το έθνος.

Αν οι ηγεσίες της αριστεράς ήταν ξεκάθαρα εναντίον της παγκόσμιας διακυβέρνησης, ή έστω εναντίον της νεο-ναζιστο-γερμανικής Ευρ. Ενωσης, θα ήταν ξεκάθαρα υπέρ του έθνους, του εθνικού κράτους και της εθνικής του κυριαρχίας. Θα ήταν πρόμαχοι και υπερασπιστές του.

Οι ηγεσίες της αριστεράς, και έχουν πείσει και αρκετούς από τους ψηφοφόρους τους, είναι ξεκάθαρα υπέρ των υπερ-εθνικών μορφών διακυβέρνησης, όπως η ΕΕ. Γι’ αυτό και μάχονται το έθνος, το δυσφημούν, και υπονομεύουν την εθνική του κυριαρχία. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Δημοκρατία, Επικαιρότητα, Εθνος | Σχολιάστε

Η μικρή ατομική περιουσία και ο ανεξάρτητος μικρο-παραγωγός είναι ο στύλος της δημοκρατίας. Οχι ο προλετάριος.


Την λατινική λέξη προλετάριος την χρησιμοποίησε ο μαρξισμός για να περιγράψει εκείνον ο οποίος 1) δεν έχει προσωπική ατομική περιουσία και 2) το μόνο του έσοδο προέρχεται από την ικανότητά του να εργάζεται (όταν έχει εργασία). Δηλαδή από την πώληση της ικανότητάς του προς εργασία, στην αγορά εργασίας.

Στην Ελλάδα, λόγω των δικών μας ιδιομορφιών (υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης, μικρή έγγεια ιδιοκτησία, μεγάλο αριθμό αυτο-απασχολούμενων, σφιχτο-δεμένες οικογένειες και σόϊα, κλπ) δεν είχαμε ποτέ προλεταριάτο σε μεγάλο ποσοστό.

Από δω και πέρα θα έχουμε, λόγω της καταστροφής που υποστήκαμε. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Επικαιρότητα | 4 σχόλια

Ο καπιταλισμός και ο σοσιαλισμός είναι οικονομικά συστήματα. Οχι πολιτεύματα.


Ο καπιταλισμός και ο σοσιαλισμός είναι οικονομικά συστήματα. Οχι πολιτεύματα. Για να εφαρμοστούν απαιτούν ένα ειδικό ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΟ πολίτευμα που μασκαρεύεται σε δημοκρατία: τον κοινοβουλευτισμό.

Το πολίτευμα αυτό, ο κοινοβουλευτισμός, είναι «βολικό» για τους ολιγαρχικούς εξουσιαστές. Διότι αφενός εμφανίζεται ως δημοκρατία, αφετέρου επιτρέπει διάφορες διαβαθμίσεις σκληρότητας, βαρβαρότητας και έντασης της εκμετάλλευσης. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Επικαιρότητα | 2 σχόλια

Γκλομπαλιστές της νέας τάξης μεταμφιεσμένοι (όλο το χρόνο) σε …διεθνιστές


Διεθνιστής είναι κάποιος ο οποίος θεωρεί το έθνος, ως ανθρώπινη ομάδα, ένα «φυσικό» ιστορικό και κοινωνικό προϊόν, λογίζει τον εαυτό του μέλος ενός έθνους (αλλιώς τι διεθνιστής είναι!), και στέκεται αλληλέγγυος στον αγώνα των άλλων εθνών για βελτίωση των συνθηκών υπαρξης και διαβίωσής τους.

Γκλομπαλιστής είναι κάποιος ο οποίος θεωρεί οτι τα έθνη είναι αντίθετα στα δικά του συμφέροντα, οικονομικά, ιδεολογικά, κλπ, και πρέπει να καταργηθούν με κάποιον τρόπο, με ανθρώπινη παρέμβαση δηλαδή, και στην θέση τους να μπει, προφανώς, μια ανθρώπινη υπερ-ομάδα/σούπερ έθνος ως αποτέλεσμα της εξαφάνισης/συγχώνευσης των εθνών του πλανήτη. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Επικαιρότητα | Σχολιάστε

Η κοινοβουλευτική και η αναρχο-αντι-εξουσιαστική παρωδία της δημοκρατίας


Υπάρχουν δύο ειδών παρωδίες της δημοκρατίας: μία κοινοβουλευτική και μία αναρχο-αντι-εξουσιαστική.

Η κοινοβουλευτική παρωδία (κόμματα από το πιο δεξι ως το πιο αριστερό, μμε από τα δεξιά ως τα εθνομηδενιστικά αριστερά, πχ Ελευθεροτυπία, ΕφΣυν κλπ) ονομάζει και θεωρεί δημοκρατία το παρόν πολίτευμα, αυτόν δηλαδή τον ολιγαρχικό εφιάλτη.

Η αναρχο-αντι-εξουσιαστική παρωδία (ομάδες κι ομαδούλες, από αντι-σπισιστές χορτοφάγους ως στιρνερικούς μηδενιστές κλπ) Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Δημοκρατία | Tagged , | 4 σχόλια

Είναι η δική μας βάρδια τώρα


Υπάρχει ένας, μικρός ακόμα, αριθμός ελλήνων οι οποίοι έχουν συνειδητοποιήσει πως το πρόβλημά μας ως κοινωνία είναι καθαρά πολιτικό, και όχι οικονομικό, κι έχει να κάνει με το ποιος έχει και ασκεί την εξουσία: λίγοι ή όλοι. Δηλαδή ολιγαρχία ή δημοκρατία.

Το κείμενο αυτό απευθύνεται βασικά σε αυτούς και αυτούς αφορά.

Κάθε γενιά είναι και μια βάρδια στην ιστορία. Σ’ αυτή την βάρδια οι έλληνες είμαστε εμείς. Για κάποιον λόγο η ιστορία αποφάσισε να δώσει άλλη μια ευκαιρία στις ανθρώπινες κοινωνίες. Για κάποιο λόγο η δημοκρατία μετά από 2.500 χρόνια καλεί και πάλι τα παιδιά της. Τους έλληνες. Εμάς.

Στον συλλογικό μας χαρακτήρα, ως έλληνες, έχουμε πολλά χαρακτηριστικά που άλλοτε λειτουργούν σαν πλεονεκτήματα και άλλοτε σαν μειονεκτήματα. Ενα τέτοιο είναι η βιασύνη μας. Τώρα θέλουμε να γίνουν κάποιες πολιτικές αλλαγές και θέλουμε να γίνουν γρήγορα.

Δεν θα γίνει έτσι. Θα πάρει καιρό. Κι εμείς πρέπει να προετοιμαστούμε γι’ αυτό. Και να προετοιμάσουμε και άλλους. Και κυρίως πρέπει να συνηθίσουμε την γεύση της απογοήτευσης. Διότι η απογοήτευση θα είναι η πιο συχνή μας τροφή. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Επικαιρότητα | 9 σχόλια

Το έθνος παράγει πολιτισμό. Παράγει διαφορετικότητα. Και ο εθνικός πολιτισμός είναι πρώτα από όλα ένας λαϊκός πολιτισμός.


Το έθνος παράγει πολιτισμό. Παράγει διαφορετικότητα.

Αυτή η διαφορετικότητα στα πολιτισμικά στοιχεία, και επιπλέον η ιστορική συγγένεια της καταγωγής των μελών (το μεγάλο σόϊ), είναι το περιεχόμενο της εθνικής ταυτότητας.

Ο εθνικός πολιτισμός είναι πρώτα από όλα ένας λαϊκός πολιτισμός.

Από τα τραγούδια, τις διηγήσεις και τις παροιμίες, μέχρι την αρχιτεκτονική σπιτιών, ναών, καραβιών και γεφυριών.

Και από τα ζώα που εκτρέφει, τα δέντρα και τα φυτά που καλλιεργεί, μέχρι τα υλικά, -όπως η πέτρα, ο ασβέστης, ο πηλός, το γυαλί και ο μπρούντζος- που χρησιμοποιεί για τα τεχνουργήματα, τα δοχεία, τα εργαλεία και τα καλλιτεχνήματά του.

Από τα χρώματα που διαλέγει για να βάψει τα σπίτια, τους ναούς και τα πλεούμενά του, μέχρι τα πλεκτά του, τα υφαντά του και τις συνταγές των φαγητών και των γλυκισμάτων του. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Δημοκρατία, Εθνος | Tagged | 10 σχόλια

Ο ελληνισμός είναι η ιστορική εκείνη παράδοση μέσα στην οποία ζει η ιδέα της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Η ελευθερία είναι ο πυρήνας της ελληνικότητας.


Το πρόβλημα των παγμόσμιων εξουσιαστών είναι η ιδέα της ελευθερίας και της δημοκρατίας, της ΑΥΤΟ-ΝΟΜΙΑΣ και της ΑΥΤΟ-ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ. Η ύπαρξή της, η επιβίωσή της και η διάδοσή της.

Και η μήτρα των ιδεών αυτών είναι ο ελληνισμός.

Ο πυρήνας της ελληνικότητας είναι η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

Με ελληνικά καύσιμα βγήκε η αποκτηνωμένη ευρώπη από τον μεσαίωνα και μπήκε στην αναγέννηση.

Με τι θα ‘βγαινε η ευρώπη από την βαρβαρότητα της δεσποτείας του μεσαίωνα; Με τα δικά της ανύπαρκτα πνευματικά …εφόδια; Με ελληνικά εφόδια βγήκε. Αλλά αύτό τους χαλάει άσχημα τους εθνομηδενιστές αριστερούς και αναρχικούς. Διότι βασικά είναι μισέλληνες.

Το πρόβλημα των παγκόσμιων εξουσιαστών είναι, εξ αιτίας αυτών λοιπόν, το ελληνικό πνεύμα. Αυτό γυρεύουν να εξαφανίσουν. Να μην μεινει ίχνος. Να μην μείνει ρουθούνι που να ισχυρίζεται, ή να πιστεύει ή ότι άλλο πως έχει ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΓΓΕΝΕΙΑ με τον ελληνισμό και ότι ο ελληνισμός αντιπροσωπεύει. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Επικαιρότητα | 1 σχόλιο

Αν δεν έχει και ο καπιταλισμός τον δικό του τύπο «κεντρικά σχεδιαζόμενης οικονομίας», όπως ο σοσιαλισμός, τότε για να εξηγήσουμε την παγκόσμια κατάσταση, θα πρέπει να καταφύγουμε σε σενάρια με εξωγήϊνους


[από ένα παλιό σχόλιο στο ιστολόγιο Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα, 2011-11-24]

Ο καπιταλισμός ΔΕΝ στηρίζεται σε πήλινα πόδια. Στηρίζεται σε λιγώτερο ή περισσότερο ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΑ πολιτικά συστήματα. Πολιτειακά είναι το σωστότερο. Τα οποία έχουν υπό τον έλεγχό τους και οπλισμένους πραιτωριανούς για την “κακιά την ώρα”. Και χίλια δυο άλλα αξεσουάρ, …μυστικά (λολ) και φανερά. Φυσικά τα καθεστώτα αυτά έχουν μαγειρέψει τις τοπικές και παγκόσμιες νομοθεσίες κατά το συμφέρον τους. Και ακόμα πιο φυσικά, παραβαίνουν συχνώτατα ακόμη και αυτές τις “δικές” τους νομοθεσίες, με διάφορους τρόπους. “Παράνομους” πάντα.

Για το οργανωμένο σχέδιο και το “ενιαίο καπιταλιστικό διευθυντήριο” και την ύπαρξή τους ή όχι, αντιλαμβάνομαι πως είναι δύσκολο ένας συνεπής μοντέρνος μαρξιστής να επιτρέψει στον εαυτό του να έχει μια τέτοια υποψία. Δεν πειράζει. Ο καθείς μας εκτιμά τα πράγματα με τον δικό του τρόπο. Προσωπικά ΔΕΝ θα πω πως υπάρχει ένα ενιαίο διευθυντήριο που έχει οργανωμένο σχέδιο. Διότι φαίνεται πως ούτε το διευθυντήριο είναι ένα, ούτε το σχέδιο είναι ένα. Η συμμορία ΔΕΝ είναι ενιαία δηλαδή.

Φαίνεται όμως να υπάρχει ένα διευθυντήριο, μέσα στα πολλά που αναμφισβήτητα υπάρχουν, και το οποίο έχει πάρει το πάνω χέρι τις τελευταίες 3 δεκαετίες, σε σχεση με τα υπόλοιπα “διευθυντήρια”: το χρηματοπιστωτικό. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Επικαιρότητα | 3 σχόλια

Ο εθνομηδενισμός της αριστεράς και των αναρχικών προωθεί αυτό που θέλει ο πιο μαύρος νεο-φιλελευθερισμός και ιμπεριαλισμός της εποχής μας.


Τι θέλει ο νεο-φιλελευθερισμός (=καπιταλισμός);

Αυτό που είπε κάποτε η Μ. Θάτσερ: «δεν υπάρχουν κοινωνίες, μόνο άτομα«.

Αυτό λένε και οι εθνομηδενιστές: «δεν υπάρχουν κοινωνίες (=έθνικές κοινωνίες, με ιδιαιτερότες εθνικές, εθνικά συνεκτικά στοιχεία, κλπ κλπ), μόνο άτομα».

Και παριστάνουν και τον προοδευτικό αριστερό.

Ο εθνομηδενισμός της αριστεράς και των αναρχικών προοωθεί αυτό που θέλει ο πιο μαύρος νεο-φιλελευθερισμός και ιμπεριαλισμός της εποχής μας.

Να ΜΗΝ γίνουμε ποτέ σύνολο, να είμαστε άτομα, όχι κοινωνίες με συνείδηση των συνδετικών εθνικών τους στοιχείων, όχι εθνικές κοινωνίες με συνείδηση του εαυτού τους, όχι εθνικές κοινωνίες με το αίτημα της πολιτικής και συλλογικής ελευθερίας. Το οποίο αίτημα της συλλογικής ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ μας το παρέχει το έθνος (=εθνική ανεξαρτησία, εθνική κυριαρχία, κλπ).

[«Συμπτωματικά» το αίτημα της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ είναι και ο πυρήνας αυτού που λέμε ελληνικότητα.] Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Επικαιρότητα | 4 σχόλια

Κάθε κόμμα που υπάρχει, ή δημιουργείται, έχει τελικά ως μοιραίο αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό ενός αριθμού ελλήνων πολιτών στις γραμμές του.


Κάθε κόμμα που υπάρχει, ή δημιουργείται, έχει τελικά ως μοιραίο αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό ενός αριθμού ελλήνων πολιτών στις γραμμές του. Για τους οποίους εγκλωβισμένους ελάχιστες ελπίδες υπάρχουν πλέον, πως θα μπορέσουν να φτάσουν σε κάποια συνεννόηση ή ενότητα, με τους εγκλωβισμένους έλληνες των άλλων κομμάτων. Η με εκείνους που δεν μετέχουν σε κανένα κόμμα ή κίνηση.

Ουσιαστικά δηλαδή κάθε κόμμα που υπάρχει, ή δημιουργείται, συντείνει στον διχασμό μας.

Ως έναν βαθμό τα παραπάνω περί εγκλωβισμού και συνακόλουθου διχασμού, δυστυχώς ισχύουν και για κινήσεις με εθνικό πανελλαδικό χαρακτήρα.

Οσοι έχουμε κατανοήσει αυτή την λειτουργία και τα αποτελέσματά της θα πρέπει να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε τοπικούς, ΤΟΠΙΚΟΥΣ, αυτό-νομους και ανεξάρτητους ομίλους πολιτών. Αυτόνομους. Χωρίς κεντρική …διοίκηση (ηγεσία το λένε στη γλώσσα τους). Οι οποίοι ΤΟΠΙΚΟΙ όμιλοι θα πρέπει να εγκαταστήσουν ένα πανελλαδικό δίκτυο επικοινωνίας μεταξύ τους, πράγμα που στην εποχή μας είναι εξαιρετικά εύκολο. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Δημοκρατία | Tagged | 8 σχόλια

Ο λαός θα συγύριζε την κατάσταση, οικονομικά, εθνικά και ποινικά, και θα άνοιγε τον δρόμο για το μέλλον, με τρία και μόνο δημοψηφίσματα. Αλλά…


Αν εξαιρέσουμε μερικούς ελάχιστους ανθρώπους, σαν το Γ. Κοντογιώργη ή τον Γ. Οικονόμου και λίγους άλλους, κανείς δεν βγήκε να πει την αλήθεια στον λαό και την κοινωνία. Οτι δηλαδή το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό. Αλλά είναι πρόβλημα που έχει να κάνει με το πολίτευμα.

Αντίθετα μας εμφανίστηκαν πολλοί που μας φλόμωσαν στις οικονομικές αναλύσεις, στις στατιστικές, στα νούμερα και στα ποσοστά. Ξεφτέρια γίναμε. Φτάνει.

Αλλά κανείς, πέραν αυτών των ελαχίστων, δεν μας εξήγησε πόσο απλό είναι αυτό που μας συμβαίνει. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Επικαιρότητα | 7 σχόλια

Η δεξιά ως ιδεολογία μπορεί σχεδόν να έχει εξαφανιστεί αλλά όσο έχουμε αυτές τις σοφές αριστερές ηγεσίες, την δημοκρατία θα την αγναντεύουμε με το κυάλι. Από μακρυά.


Αν δεν σου εξηγήσει έμπειρος αριστερός καθοδηγητής τι ακριβώς εννοεί το κόμμα του με την φράση «λαϊκή εξουσία» ή «αριστερή διακυβέρνηση» δεν θα καταλάβεις ποτέ γιατί όσο αυτοί οι σοφοί αριστεροί ηγέτες συνεχίζουν να διαμορφώνουν λαϊκές συνειδήσεις, η δημοκρατία θα αργήσει να χαράξει.

Υποτίθεται οτι οι ηγεσίες των αριστερών κομμάτων έχουν σύνδεση με τον λαό και ακούνε τον παλμό του. Δεν υπάρχουν βέβαια σοβαροί λόγοι για να πιστεύει κανείς σε αυτόν τον μύθο. Κι αυτό όχι φυσικά γιατί η κ. Παπαρήγα στις τελευταίας εκλογές είπε εκείνο το αμίμητο «ο λαός να αλλάξει την ψήφο του». Αλλά διότι είναι ολοφάνερο πως αυτοί οι σοφοί αριστεροί ηγέτες εκείνο που στ’ αλήθεια επιδιώκουν είναι να χειραγωγούν τον λαό. Να τον οδηγούν από το χεράκι εκεί που θέλουν. Σαν μικρό παιδί.

Γι’ αυτό και τα σωματεία είναι κομματικά παραρτήματα. Γι’ αυτό και κάθε αυθόρμητη λαϊκή πολιτική κίνηση που δεν βρίσκεται υπό τον απόλυτο έλεγχό τους, στολίζεται με διάφορα κοσμητικά επίθετα και κατασυκοφαντείται. Αφού βέβαια πρώτα αποτύχουν οι προσπάθειές τους για έλεγχο και καπέλωμα.

Δυστυχώς αρκετές «αυτόνομες» οργανώσεις-κινήσεις σήμερα, και πιο δυστυχώς, οι πιο πολλές «λαϊκές συνελεύσεις» είναι υπόδουλες στον ΣΥΡΙΖΑ. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Δημοκρατία | Tagged , | Σχολιάστε

Υπάρχει μία και μόνη παράταξη, η ολιγαρχική, και σε αυτή ανήκουν όλα τα κόμματα, δεξιά και αριστερά, των οποίων η δράση έχει έναν και μόνο σκοπό: να μην συγκροτηθεί ποτέ η δημοκρατική παράταξη.


Σχετικά με την διακυβέρνηση ενός συνόλου ανθρώπων (από χώρα έως φυσιολατρικό όμιλο) υπάρχουν δύο εκδοχές:

  • φορέας της εξουσίας είναι το ίδιο το σύνολο, δηλαδή ΟΛΟΙ
  • φορέας της εξουσίας είναι μια ομάδα μικρότερη του συνόλου, δηλαδή ΛΙΓΟΙ ή ΕΝΑΣ.

Με βάση αυτή την λογική θα έπρεπε να βλέπουμε να υπάρχουν σε κάθε χώρα δύο πολιτικές παρατάξεις:

  • μία δημοκρατική
  • μία ολιγαρχική

«Κατά παράδοξο τρόπο», σε όλες τις χώρες υπάρχει μία και μόνη πολιτική παράταξη: η ολιγαρχική.

Η ολιγαρχική αυτή παράταξη είναι βέβαια χωρισμένη σε φατρίες οι οποίες ερίζουν για την πολιτική εξουσία. Οι φατρίες αυτής της ολιγαρχικής παράταξης έχουν την μορφή κομμάτων.

Η μόνη ουσιαστική διαφωνία αυτών των φατριών/κομμάτων είναι το ποιο από όλα θα έχει και θα ασκεί την πολιτική εξουσία. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Δημοκρατία | Tagged | 19 σχόλια

Σύνοψη


Αυτή η σύνοψη δεν είναι γι’ αυτούς που τα ξέρουν. Ας μην την διαβάσουν. Αυτοί που τα ξέρουν, τα ξέρουν και «δεν μπορεί να τους πιάσει κανένας Κώτσο». Αφού τα ξέρουν λοιπόν ας μην τα κρατάνε για τον εαυτό τους και ας αρχίσουν να διαφωτίζουν και τους υπόλοιπους έλληνες, εκείνους που δεν τα ξέρουν.

Εκείνοι που δεν τα ξέρουν, θα διαπιστώσουν πως είναι λίγα εκείνα που χρειάζεται να ξέρουν, και εύκολα να τα μάθουν και να τα θυμούνται. Ας τα τυπώσουν να τα μοιράσουν, ας τα διαβάσουν, ας τα δώσουν και στα παιδιά τους να τα διαβάσουν, και εκείνα στους συμμαθητές τους, ας τα δώσουν στους συγγενείς, στους φίλους, στους συναδέλφους και συνεργάτες. Ας τα ξαναγράψουν με πιο απλά λόγια από τα δικά μου. Ας διαφωτίσει ο κάθε έλληνας τον διπλανό του έλληνα. Πέντε απλά πράματα είναι κι όμως οι ολιγαρχικοί τύραννοι μας κάνανε τις ζωές μας κομμάτια.

Πολίτευμα και Οικονομικό Σύστημα

  • Πολίτευμα είναι ένα σύνολο θεσμών, κανόνων και διαδικασιών που καθορίζουν πως μοιράζεται η πολιτική εξουσία ανάμεσα στα μέλη μιας κοινωνίας.
  • Οικονομικό σύστημα είναι ένα δόγμα που καθορίζει ποιος κατέχει τα μέσα παραγωγής (χωράφια, τρακτέρια, τράπεζες, εργοστάσια, επιχειρήσεις, καράβια, κλπ), το κράτος ή οι ιδιώτες, και πως μοιράζεται ο παραγόμενος πλούτος ανάμεσα στα μέλη μιας κοινωνίας.

Τα πολιτεύματα είναι δύο:

  • Η ολιγαρχία και οι παραλλαγές της (μοναρχία, κοινοβουλευτισμός, κλπ)
  • και η δημοκρατία.

Τα οικονομικά συστήματα (καπιταλισμός και σοσιαλισμός βασικά) και οι παραλλαγές τους είναι δόγματα. Παρόμοια με τα θρησκευτικά δόγματα. Για να εφαρμοστούν απαιτούν ολιγαρχικά πολιτεύματα.

Σκόπιμη συσκότιση του τι είναι πολίτευμα και τι οικονομικό σύστημα.

Η συσκότιση και το μπέρδεμα ανάμεσα στο τι είναι πολίτευμα και στο τι είναι οικονομικό σύστημα, είναι σκόπιμη. Βολεύει την ολιγαρχία. Δεξιά και αριστερή ολιγαρχία. Γι’ αυτό ακόμη και οι πιο διαβασμένοι πολιτικά πολίτες (πχ κάποιοι αριστεροί) δυσκολεύονται να διακρίνουν τι είναι πολίτευμα και τι είναι οικονομικό σύστημα. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Δημοκρατία | Tagged | 3 σχόλια

Η διεθνής των αγορών έχει ποντάρει στο ισλάμ. Τα ρέστα της.


Οι συνθήκες επιβολής του χριστιανισμού στον αρχαίο κόσμο δεν είναι οι ίδιες με τις τωρινές της εισόδου και επιβολής του ισλάμ στον δυτικό κόσμο, όμως παρόλα αυτά υπάρχουν χτυπητές ομοιότητες. Και πολύ ανησυχητικές.

Μετά την ναυμαχία στο Ακτιο, λίγο έξω από την Πρέβεζα, το 31 πΧ, ο νικητής Οκταβιανός άνοιξε τον δρόμο για να γίνει μια μέρα Αύγουστος, και να στεφθεί αυτοκράτορας. Κάτι που ο θείος του Ιούλιος Καίσαρας δεν τόλμησε να κάνει, παρά το πόσο πολύ το είχε ποθήσει.

Η ναυμαχία αυτή στο Ακτιο είναι ένα ορόσημο από την άποψη πως η από πάντα λειψή δημοκρατία των ρωμαίων, που μικρή σχέση είχε με εκείνη των ελλήνων, μπαίνει πια στην διαδικασία μετασχηματισμού της σε αυτοκρατορία. Δηλαδή σε ένα πολίτευμα απολυταρχικό και δεσποτικό.

Παλιά δημοκρατικά ή ημι-δημοκρατικά χαρακτηριστικά θα επιβίωναν για πολλούς αιώνες και στο νέο συγκεντρωτικό πολίτευμα. Ωστόσο θα αναφαινόταν μια νέα επιτακτική για την ρωμαϊκή εξουσία ανάγκη: η εδραίωση της απολυταρχικής εξουσίας και κυριαρχίας και η εξάλειψη του κινδύνου της επανεμφάνισης της δημοκρατίας.

Ο κίνδυνος αυτός τον οποίο διέτρεχε η αυτοκρατορική εξουσία και η κυρίαρχη τάξη της αυτοκρατορίας δεν ήταν καθόλου φανταστικός. Οπως απέδειξαν διάφορα ιστορικά γεγονότα σαν την «στάση του Νίκα» στον ιππόδρομο της Κωστανινούπολης. Η αυτοκρατορική εξουσία γνώριζε πως αν ήθελε να μακροημερεύεσει και να εδραιωθεί έπρεπε να βρει έναν τρόπο ώστε να ξεμπερδέψει με τον αιώνιο εχθρό της: την δημοκρατία. Και με τα τελευταία της υπολείμματα. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Δημοκρατία, Επικαιρότητα | Tagged | 18 σχόλια

Οικονομικό δόγμα, προ-αποφασισμένο οικονομικό σχέδιο και εφάπαξ εφαρμογή του ή πραγματική δημοκρατία και αποφάσεις κατά περίπτωση;


Από την γεωργική επανάσταση, δηλαδή από την εγκατάλειψη της τροφοσυλλεκτικής ας-την-πω-οικονομίας και την είσοδο στην εποχή πια της αγροτικής καλλιέργειας και της κτηνοτροφίας, δημιουργήθηκε μια αριστοκρατία, αρχικά της πολιτικής εξουσίας. Η οποία τελικά πήρε στα χέρια της και το μεγαλύτερο μέρος των μέσων παραγωγής (κυρίως χωράφια για τότε). Ακριβώς διότι είχε την πολιτική εξουσία να το κάνει.

Από τότε περίπου έχουμε οικονομικές τάξεις, με τον τρόπο που τις ξέρουμε ως την εποχή μας.

Δηλαδή οι λαϊκές τάξεις, δηλαδή αυτό που συλλήβδην λέμε λαός, είχε (και έχει) εδώ και περίπου 9.000 χρόνια ΤΑ ΙΔΙΑ ΖΟΡΙΑ και ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΠΟΝΟ. Δηλαδή από το ΠΑΝΑΡΧΑΙΟ ΤΟΤΕ ο λαός ζούσε μέσα στην ανισότητα, την καταπίεση και την εκμετάλλευση, που του επέβαλλαν ολίγοι ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΧΑΝ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΧΥ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ. Βασιλείς και αυτοκράτορες, χάνοι και σουλτάνοι και τα παρόμοια. Με τους βοηθούς και συνεταίρους τους.

Πριν 250 περίπου χρόνια, με την είσοδο στην βιομηχανική επανάσταση, διαμορφώθηκε ΜΕ ΕΞΥΠΝΩΤΑΤΟ ΤΡΟΠΟ, ένα νέο πολιτικό σκηνικό. Οι δουλοπάροικοι της προηγουμένης περιόδου «απελευθερώθηκαν» και έγιναν «πολίτες» μιας κοινοβουλευτικής «δημοκρατίας», «ελεύθεροι» να δράσουν οικονομικά είτε φτιάχνοντας επιχειρήσεις, είτε πουλώντας την ικανότητά τους προς εργασία. Κι έτσι μπήκαμε στην καπιταλιστική εποχή. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Οικονομία, Πολιτική | 2 σχόλια

Η δημοκρατία και οι τρεις εξουσίες


Με βάση τις πληροφορίες που έχουμε από την αρχαιότητα για το τι είναι δημοκρατία, για να θεωρήσουμε ένα σημερινό πολίτευμα ως δημοκρατία, θα πρέπει για το πολίτευμα αυτό να ισχύουν τα παρακάτω

Α. ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ:

  1. Το σώμα όλων των πολιτών με δικαίωμα ψήφου (το δικό μας εκλογικό σώμα δηλαδή), και μόνο αυτό το σώμα, αποφασίζει για το τι άλλα όργανα, σώματα και θεσμοί θα υπάρχουν στο πολίτευμα (πχ βουλή, ως νομο-παρασκευαστικό μόνο σώμα φυσικά και όχι νομοθετικό, υπουργεία ποια και πόσα, δικαστήρια ποια και πόσα, κλπ κλπ). Το σώμα όλων των πολιτών με δικαίωμα ψήφου, μπορεί να αλλάξει όποτε θέλει τις αποφάσεις του, δηλαδή τους θεσμούς της πολιτείας που θέσπισε με προηγούμενή του απόφαση Συνέχεια ανάγνωσης
Posted in Δημοκρατία | 30 σχόλια

Η κοινουλευτική ολιγαρχία έχει καταστρέψει την κοινωνία και το καθεστώς ακόμα να ανοίξει συζήτηση για τη δημοκρατία, ενώ η αριστερά, στην κοσμάρα της, επιμένει πως για όλα φταίει μόνο ο καπιταλισμός.


Το πρόβλημά μας είναι ΠΟΛΥ ΑΠΛΟ. Δεν είναι ούτε οικονομικό, ούτε νομικό. Δεν είναι δηλαδή τεχνικό πρόβλημα. Είναι πολιτικό πρόβλημα. Δεν έχει να κάνει απλώς με το ευρώ, την παγκοσμοιοποίηση, το δημόσιο χρέος, τον καπιταλισμό, τις τράπεζες, τις μειώσεις συντάξεων και μισθών, την εξοντωτική φορολογία, τις άθλιες συμβάσεις εργασίας, τα ομόλογα, και τα cds.

Ολα αυτά είναι συμπτώματα. Μιας και της ίδιας ασθένειας. Είναι τα συμπτώματα. Δεν είναι η ασθένεια. Οι ανισότητες, οικονομικές και πολιτικές, είναι ΜΟΝΟ συμπτώματα της ίδιας αρχαίας ασθένειας: της πολιτικής ανισότητας. Της έλλειψης της δημοκρατίας.

Το πρόβλημά μας έχει να κάνει με το ποιος είναι κυρίαρχος: ο λαός ή μια μικρή ομάδα πολιτών;

Ο κοινοβουλευτισμός (αντιπρόσωποι με μακρές θητείες που εκλέγονται με κάλπη, και επιτρέπεται να ξανα-καταλαμβάνουν οι ίδιοι και οι ίδιοι τις θέσεις εξουσίας, στο πολίτευμα, στα κόμματα, στα σωματεια και στους φυσιολατρικούς ομίλους), ΔΕΝ είναι δημοκρατία. Είναι ολιγαρχία.

Ο ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ.

2000 στελέχη του ΠαΣοΚ κι άλλα τόσα της ΝΔ, δηλαδή λιγώτεροι από 5000, είναι η ολιγαρχική εκείνη πολιτική ομάδα που λυμαίνεται τα δημόσια αξιώματα. Τα λυμαίνεται. Δεν γίνεται στη δημοκρατία έτσι. Στη δημοκρατία περνάνε ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ από τα δημόσια αξιώματα. Εδώ έχουμε 5000 πολίτες, τους ιδιους εδώ και 40 χρόνια, που είναι οι μόνοι που γίνονται κυβερνήτες και νομοθέτες μας. Και δημαρχαίοι μας. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Επικαιρότητα | 11 σχόλια

Ο καπιταλισμός είναι ολιγαρχία στην πράξη. Και η δημοκρατία είναι ο μεγαλύτερος και μοναδικός εχθρός αυτής της ολιγαρχίας.


Ο καπιταλισμός δεν είναι ιδεολογία. Είναι πρακτική. Είναι ο τρόπος αποκόμισης κέρδους μέσω «επένδυσης».

Στον κλασσικό καπιταλισμό επενδύεται χρήμα στην παραγωγή εμπορευμάτων, η οποία γίνεται όχι με σκοπό την ίδια χρήση και κατανάλωση των εμπορευμάτων από τον «παραγωγό» τους φυσικά. Αλλά την ανταλλαγή. Δηλαδή περισσότερο χρήμα. Το κέρδος προκύπτει από την διαφορά του χρήματος που επενδύθηκε, από το χρήμα που απέφερε η πώληση των προϊόντων. Και οφείλεται κυρίως στην ενσωμάτωση εργασίας στα εμπορεύματα. Δηλαδή στην απλήρωτη εργασία που τα εμπορεύματα ενσωματώνουν. (Χ-Ε-Χ’). Την γνωστή και ως υπεραξία.

Δηλαδή ο κλασσικός καπιταλιστικός κύκλος επενδύει στην παραγωγή εμπορευμάτων. Κάτι είναι κι αυτό. Φυσικά, η εκμετάλλευση του εργαζόμενου και η κλοπή της υπεραξίας παραμένει. Και μάλιστα παίρνει και εφιαλτικές διαστάσεις κατά περιόδους και περιοχές. Αν σκεφτούμε όλα αυτά τα εμπορεύματα που φτάνουν στην ευρώπη από την ανατολή και αλλού, πόση εκμετάλλευση ανθρώπων ενσωματώνουν. Και πόση ανθρώπινη δυστυχία. Από την εργασία για την παραγωγή των πρώτων υλών, την μεταποίηση (1,20 ευρώ ήταν το μεροκάματο στην Κίνα, 250 ευρώ το μηνιάτικο στην Βουλγαρία-Σκόπια κλπ κλπ) και την μεταφορά (καράβια με ναυτικούς από χώρες με απίστευτα χαμηλους μισθούς).

Κι αν συνυπολογίσουμε την κοινωνική και περιβαλλοντική «ευαισθησία» του καπιταλισμού (UCAR στην Ινδία, EXXON πετρελαιοφόρα στους ωκεανούς, SHELL στην Νιγηρία, MONSANTO σπόροι και φυτοφάρμακα, NESTLE στην Αφρική, κλπ), Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Οικονομία, Πολιτική | 8 σχόλια

Το κόμμα είναι ο δήμιος της δημοκρατίας έχοντας πρώτα εξοντώσει την δημοκρατία στο εσωτερικό του.


Στις περισσότερες αναρτήσεις, αλλά και στα σχόλια, επιμένω στην αντιδιαστολή «ηγεσία ενός κόμματος» από τη μια και «μέλη και οπαδοί» ή «κομματικός λαός» από την άλλη. Δεν είναι τυχαίο. Και έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτή η διάκριση. Με την χρήση απλώς της λέξης «κόμμα» συμπεριλαμβάνουμε και τους δύο, ηγεσία και κομματικό λαό, σε μια έννοια, και συνήθως κάνοντάς το, φορτώνουμε άθελά μας τα αμαρτήματα που προορίζονται να βαρύνουν αποκλεστικά την κομματική ηγεσία και στις πλάτες του «κομματικού λαού».

Το κόμμα, το κοινοβουλευτικό κόμμα, με τον τρόπο που υπάρχει και λειτουργεί στις κοινοβουλευτικές «δημοκρατίες», έχει σκοτώσει την δημοκρατία στο εσωτερικό του πολύ πριν πάρει μέρος, μαζί και με τα άλλα κόμματα, στην εξόντωση και στον σφαγιασμό της δημοκρατίας στο πολίτευμα μιας χώρας. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Κόμματα | 6 σχόλια

Η δημοκρατία είναι τόσο απλή που χωράει σε ένα φύλλο Α4


[Κατεβάστε αυτό το κείμενο στον υπολογιστή σας σε μορφή Microsoft Word, σε ένα Α4, για να το τυπώσετε και να το μοιράσετε.]

Χρησιμοποιούμε όλοι την λέξη δημοκρατία και τα παράγωγά της σχεδόν καθημερινά. Ομως η άγνοιά μας για το τι είναι δημοκρατία είναι τεράστια. Κι όμως δεν θα πρεπε μια και για να περιγραφεί το τι είναι η δημοκρατία, φτάνει και περισσεύει ένα φύλλο Α4.

Η δημοκρατία είναι μία απλή μέθοδος για να αυτο-κυβερνηθεί ένα σύνολο ανθρώπων. Είναι μια διαδικασία που μοιράζει την πολιτική ισχύ, την εξουσία δηλαδή, εξίσου σε όλα τα μέλη αυτού του συνόλου. Είτε πρόκειται για έναν σύλλογο, είτε πρόκειται για μια ολόκληρη χώρα. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Δημοκρατία | 56 σχόλια

Το έθνος ως ζήτημα ενός νέου διχασμού.


Αυτό το ζήτημα που έχει να κάνει με το έθνος, την πατρίδα, τον πατριωτισμό κλπ. είναι ένας από τους τελευταίας εσοδείας διχασμούς μας. Είναι μελετημένος διχασμός. Και έχει γίνει πολύ σοβαρή και επιστημονική εργασία τα τελευταία 20 χρόνια, ώστε να περάσει στον λαό με διάφορους τρόπους αυτός ο διχασμός.

Υπάρχουν δυο οπτικές, δυο πλευρές.

Η μια πλευρά, που απευθύνεται κυρίως σε αριστερής νοοτροπίας πολίτες, λέει πως οτιδήποτε εθνικό, όπως σημαία, σύμβολα κλπ, παραπέμπουν σε ακροδεξιά ιδεολογία, υπερ-εθνικιστική δηλαδή στάση και συμπεριφορά. Και ταυτίζει, η πλευρά αυτή, την εκδήλωση οποιουδήποτε πράγματος έχει να κάνει με έθνος και πατρίδα, περίπου με τον φασισμό.  Παρουσιάζει τις ταξικές διαφορές, δηλαδή τις οικονομικές, σαν τις μόνες διαφορές που δικαιούνται να υπάρχουν και να συζητούνται. Ουσιαστικά καταποντίζει τον πατριωτισμό, το έθνος και την πατρίδα, μέσα σε μια ταξική θεώρηση των πάντων. Κατηγορώντας το εθνικό κράτος πως μυθολογεί τα εθνικά σύμβολα, τα πρόσωπα, τα γεγονότα και τα φαινόμενα και προβαίνει σε ακραία εθνική προπαγάνδα. Γενικά η πλευρά αυτή είναι γνωστή με τον χαρακτηρισμό «εθνομηδενιστική» (δεν τους αρέσει καθόλου ως «όρος»).

Η άλλη πλευρά, που απευθύνεται κυρίως σε δεξιάς νοοτροπίας πολίτες, συγκροτήθηκε τα τελευταία χρόνια σαν σετ επιχειρημάτων απέναντι στην προηγούμενη πλευρά. Είναι περίπου ετερο-καθορισμός δηλαδή. Το βασικό τους επιχείρημα είναι πως εξαιτίας του εθνομηδενιστικού κινδύνου που προωθεί η άλλη πλευρά αλλά και της σφοδρής επίθεσης που δέχονται οι έννοιες έθνος και πατρίδα από τους παγκοσμιοποιητές, καθώς και τους εθνικούς κινδύνους που διατρέχουμε, και που όλοι ξέρουμε, πρέπει να δεχθούμε οποιοδήποτε σχεδόν νόημα δίνει αυτή εδώ η πλευρά τώρα, στο έθνος και στην πατρίδα καθώς και στα εθνικά μας σύμβολα, και να συστρατευθούμε γενικώς με την στάση και τις γενικές της αντιλήψεις, αν θέλουμε να θεωρούμε τον εαυτό μας πατριώτη. Και κυρίως κυρίως να βάλουμε όλα τα άλλα προβλήματα που έχουμε πέρα από τα εθνικά, όπως τα προβλήματα τα σχετικά με την οικονομική ανισότητα και τα παρόμοια, σε δεύτερη και τρίτη μοίρα. Οι εκφραστές της πλευράς αυτής ποικίλουν σε ένταση. Δεν θα αδικούσαμε την πλευρά αυτή αν την ονομάζαμε σχεδόν εθνικιστική.

Η αλήθεια βρίσκεται ΠΟΛΥ στην μέση. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Εθνος | Tagged | 14 σχόλια

Το έθνος είναι μια άλλη ονομασία για τα κοινά συμφέροντα μιας ομάδας ανθρώπων που κατοικεί διαχρονικά σε έναν τόπο.


προηγούμενος τίτλος: Το έθνος είναι δημιούργημα της ιστορικής και κοινωνικής κίνησης, για να δημιουργηθεί απαιτείται εδαφική επικράτεια, της οποίας οι φυσικοί πόροι είναι ο πρωτογενής κοινός πλούτος όλων των μελών του έθνους

Το έθνος είναι δημιούργημα της ιστορικής και κοινωνικής κίνησης. Η επιστήμη, μας έχει εξηγήσει ορισμένα ζητήματα σχετικά με την δημιουργία του έθνους. Το έθνος προέρχεται από την (πολλών μορφών) αρχέγονη πολυπληθή οικογένεια της άγριας κατάστασης, από την οποία προέρχεται το γένος, από το οποίο προέρχεται η φυλή (η ορδή όπως την λένε ορισμένοι ανθρωπολόγοι), από την οποία προέρχονται οι ομο-φυλίες, από τις οποίες προέρχεται το έθνος. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Εθνος, Κοινωνία | Tagged | 18 σχόλια

Το κύριο πρόβλημα της κοινωνίας μας, η ολιγαρχία, δηλαδή η συγκέντρωση εξουσίας σε λίγα χέρια, εμφανίζεται χιλιάδες χρόνια νωρίτερα από την συγκέντρωση πλούτου σε λίγα χέρια.


Η συγκέντρωση πολιτικής εξουσίας σε λίγα χέρια εμφανίζεται πολύ πολύ νωρίτερα στην ιστορία του ανθρώπου, από οτι η συγκέντρωση πλούτου σε λίγα χέρια. Και αυτό έχει τεράστια σημασία.

Η συγκέντρωση πλούτου σε λίγα χέρια κάνει την εμφάνισή της, πολύ αργότερα, μαζί με την εμφάνιση της κτηνοτροφίας και της γεωργίας. Δηλαδή περίπου στην μέση βαθμίδα της βαρβαρότητας. Που σημαίνει πως η συγκέντρωση πολιτικής εξουσίας σε λίγα χέρια, χωρίς αντίστοιχη συγκέντρωση οικονομική, προηγείται αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια, από την συσσώρευση πλούτου.

Η επί χιλιετηρίδες συγκεντρωμένη πολιτική εξουσία σε λίγα χέρια λοιπόν, ήταν το ΠΡΩΤΟ «ΚΕΦΑΛΑΙΟ» που οδήγησε στην συσσώρευση του πλούτου σε λίγα χέρια, οταν αργότερα οι άνθρωποι έγιναν κτηνοτρόφοι και γεωργοί.

Και είναι πάλι η συγκεντρωμένη πολιτική εξουσία σε λίγα χέρια που διατηρεί και τον συσσωρευμένο αυτό πλούτο σε λίγα χέρια επίσης, στο διάβα αιώνων και αιώνων, μέχρι να έρθουν οι κατάλληλες συνθήκες για να έχουμε βιομηχανική επανάσταση και μισθωτή εργασία, ώστε να έχουμε την ΠΡΩΤΗ-ΠΡΩΤΗ ΕΠΕΝΔΥΣΗ του συσσωρευμένου ανά τους αιώνες κεφαλαίου. Και την πρώτη υπεραξία από την καπιταλιστική πια εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας.

Αν δεχθούμε το παραπάνω, τότε είναι σαν να δεχόμαστε πως είναι η πολιτική ανισότητα που οδηγεί στην οικονομική ανισότητα και οχι το αντίθετο.

Είναι βέβαια δύσκολο να συμφωνήσει ο «ορθόδοξος μαρξισμός» με την παραπάνω διαπίστωση. Διότι αν το κάνει τότε θα πρέπει αμέσως και ταυτόχρονα να μας απαντήσει γιατί αμέλησε ΤΟΣΟ ΕΞΩΦΘΑΛΜΑ να ασχοληθεί με το κορυφαίο ζήτημα της ίσης κατανομής της πολιτικής εξουσίας. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Πολιτική | 3 σχόλια

Ο λαός θα εξεγερθεί και θα επιβάλλει την θέλησή του όταν υπάρξει ένα πρόγραμμα θεσμικών αλλαγών πάνω στο οποίο θα συμφωνήσουν οι περισσότεροι πολίτες


Για να γίνει μια δυναμική λαϊκή κίνηση, πείτε την εξέγερση ή ξεσηκωμό ή όπως την λέει ο καθένας, θα πρέπει πρώτα να υπάρξει μια πρόταση, ένα γνήσιο όραμα, ένα πρόγραμμα για το τι θα γίνει «μετά». Και το οποίο πρόγραμμα θα πρέπει να είναι τέτοιο ώστε να γίνει αποδεκτό από το μεγαλύτερο μέρος του λαού.

Τέτοιο πρόγραμμα δεν μπορεί να είναι μόνο το «τιμωρία στους διεφθαρμένους», το «φέρτε πίσω τα κλεμμένα», και το «οι κλέφτες στην φυλακή». Παρόλο που η αποκατάσταση της νομιμότητας και η τιμωρία των διεφθαρμένων είναι ζήτημα που συσπειρώνει τον λαό. Και που βέβαια θα πρέπει να είναι άμεσο μελημα μιας επόμενης κυβέρνησης.

Τέτοιο πρόγραμμα δεν αποτελεί ούτε καν το «έξω άμεσα από το Μνημόνιο», αλλά ούτε και η μονομερής διαγραφή του χρέους και η επιστροφή στη δραχμή. Αυτά τα τρία τελευταία μπορεί να είναι τμήματα της άμεσης διαχείρισης των τρεχόντων προβλημάτων αλλά δεν μπορούν να αποτελούν τον κορμό του εναλλακτικού προγράμματος της ελληνικής κοινωνίας για το μέλλον της. Στο κάτω κάτω αυτά τα αιτήματα μπορεί κάλλιστα να τα υποσχεθεί και οποιαδήποτε από τις υπάρχουσες συντηρητικές ολιγαρχικές δυνάμεις του τωρινού κοινοβουλευτισμού σε μια από τις προσεχείς μεταλλάξεις της.

Το πρόγραμμα το οποίο θα συνεγείρει τους πολλούς ώστε συμφωνώντας επάνω σ’ αυτό να προβούν σε μια δυναμική κίνηση επιβολής του εξεγειρόμενοι, θα πρέπει να έχει ΘΕΣΜΙΚΑ αιτήματα αλλαγής και του πολιτεύματος αλλά και της οικονομικής διαδικασίας.

Και θα πρέπει να βασιστεί πάνω σε αυτά που και είναι εφικτά, από πολλές απόψεις, ακόμη και της πολιτικής ωριμότητας της κοινωνίας, αλλά και πάνω σε αυτά στα οποία είναι έτοιμη η κοινωνία να συμφωνήσει και να τα αποδεχτεί στην παρούσα φάση. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Επικαιρότητα | Tagged | 21 σχόλια

Το χρηματοπιστωτικό τέρας είναι η υπέρτατη απειλή της ανθρώπινης ζωής και του πλανήτη και ο αφέντης των ηγεσιών των κοινωνιών του ανθρώπου


με αφορμή ένα κείμενο του Π. Χασάπη

Προσπαθούμε μέσα από τα ιστολόγια να ενημερώσουμε τους έλληνες για την διαφθορά και την κατάντια του πολιτικού συστήματος και την ανάγκη αλλαγών στο πολίτευμα.

Και συχνά, όλοι μας, ξεχνάμε να αναφέρουμε πως πίσω από το λεγόμενο «πολιτικό προσωπικό», αλλά και ανάμεσα σε αυτό, βρίσκεται το μακρύ χέρι των τραπεζών (ολες οι τράπεζες είναι ιδιωτικές) και του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Κανένας λαός και κανένα έθνος, όποιες αλλαγές κι αν κάνει στο πολίτευμά του, όσο κοντά στην δημοκρατία και αν φέρει το πολίτευμά του, δεν πρόκειται να δει προκοπή και ελευθερία, όσο οι τράπεζες λειτουργούν όπως λειτουργούν και κάνουν ότι κάνουν στις κοινωνίες.

Οι τράπεζες συνιστούν ένα παγκόσμιο δίκτυο αναδιανομής του παραγόμενου πλούτου προς όφελος μιας μικρής ολιγαρχίας που τις κατέχει, μέσα από ένα δαιδαλώδες μετοχολόγιο, τις πιο πολλές φορές κρυφό, άγνωστο και ανεξερεύνητο.

Η Τράπεζα της Ελλάδος είναι μια ιδιωτική ανώνυμη εταιρία στην οποία το δημόσιο δεν κατέχει παραπάνω από 8%. Και η οποία εξαιρείται Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Οικονομία, Τράπεζες | Tagged , | 6 σχόλια

Η άμεση δημοκρατία δεν μπορεί να επιστρέψει όσο είναι παρών ο ηγέτης με όλες τις εξουσίες στα χέρια του, εμποδίζοντας την εμφάνιση της πολιτικής κοινωνίας και του ενεργού πολίτη.


Ο άνθρωπος έζησε στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του, αν εξαιρέσουμε μερικές ελληνικές πόλεις της Μεσογείου με δημοκρατικά πολιτεύματα πριν 2.500 χρόνια, έχοντας βασιλιάδες, αρχηγούς, προέδρους, πασάδες, τυράννους, ηγέτες και πρωθυπουργούς. Οι οποίοι αποφάσιζαν και αποφασίζουν λιγώτερο ή περισσότερο απολυταρχικά και κυβερνούσαν, αλλά και συνεχίζουν να κυβερνούν τις κοινωνίες με τον ίδιο τρόπο.

Οι κοινωνίες μας αυτές δεν συγκρότησαν σχεδόν ποτέ, παρά σε ελάχιστες περιπτώσεις, αυτό που λέμε πολιτική κοινωνία. Μια κοινωνία δηλαδή που ως συλλογικότητα, αναζητά το κοινό της καλό και το κοινό συμφέρον των μελών της. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Δημοκρατία, Επικαιρότητα, Εξουσία | Tagged , , | 26 σχόλια

Αφού είναι παράνομο να στείλω έναν πληρεξούσιό μου να ψηφίσει στις εκλογές, γιατί είναι νόμιμο να στείλω έναν πληρεξούσιό μου στην Βουλή να νομοθετεί αυτός αντι για μένα;


Η λαϊκή κυριαρχία είναι αμεταβίβαστη. Τι θα πει αυτό; Θα πει ότι δεν μπορώ να παραδώσω μέρος ή όλη την πολιτική μου εξουσία ως πολίτης σε κάποιον άλλον, οποιοσδήποτε και αν είναι αυτός. Αυτά τουλάχιστον υποστηρίζει ο Αριστοτέλης ότι περιλαμβάνονται στην παλαιότατη περί δημοκρατίας πατέντα.

Και ποιες είναι οι εξουσίες που απορρέουν από την ιδιότητά μου ως πολίτης; Ολες. Το λέει και το Σύνταγμα, με τον δικό του χαριτωμένο τρόπο. Απορρέουν όμως τόσο πολύ αυτές οι εξουσίες, που αυτή η απόρροια τις έχει εξαντλήσει πια. Τις έχει κάνει διαφανείς. Τόσο διαφανείς είναι οι εξουσίες του πολίτη, που κοιτάς από τη μια μεριά και βλέπεις από την άλλη.

Ουσιαστικά ο πολίτης δεν έχει καμμία, μα καμμία απολύτως, εξουσία. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Δημοκρατία, Εξουσία | Tagged , | 3 σχόλια

Κάθε βουλή που ψήφισε ή ανανέωσε ή διατήρησε αυτόν τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, έχει διαπράξει κατάχρηση εξουσίας.


Το Σύνταγμά μας ορίζει πως «Oι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.». Εχουμε όμως μερικούς έλληνες, οι οποίοι επειδή εκλέχτηκαν από τον λαό να το υπηρετήσουν ως νομοθέτες του, ψήφισαν και έθεσαν σε ισχύ νόμο, που δίνει σ’ αυτούς τους ίδιους, και μόνο σ’ αυτούς, ασυλία και ατιμωρησία. Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς, πως οι βουλευτές αυτοί που ψήφισαν αυτόν τον νόμο, οι υπουργοί και οι κυβερνήσεις που τον εφάρμοσαν, καθώς και κάθε επόμενη βουλή που δεν τον κατήργησε, έχουν διαπράξει κατάχρηση εξουσίας. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Δημοκρατία, Επικαιρότητα, Εξουσία | Tagged , | 2 σχόλια

Ο κίνδυνος να μεταβληθεί ο χαρισματικός εμψυχωτής σε άρχοντα και αφέντη


Σε όλη την ανθρώπινη ιστορία έχουμε ομάδες ανθρώπων που ακολουθούν ηγεσίες και αρχηγούς, με την πίστη ότι οι ηγεσίες και οι αρχηγοί είναι οι μόνοι που κατέχουν την τεχνική γνώση για να οδηγήσουν την ομάδα στο στόχο της, που συνήθως είναι η προκοπή και η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσής της, και μάλιστα διαθέτουν οι αρχηγοί και οι ηγεσίες αυτές την απαραίτητη εντιμότητα και ακεραιότητα ώστε να μην εξαγορασθούν από τους αντιπάλους, φανερούς και κρυφούς, και προδώσουν έτσι την κοινότητα, η οποία προσπαθεί να φτάσει στην ευημερία.

Σε όλη την ανθρώπινη ιστορία όχι. Υπάρχει ένα μικρό γαλατικό χωριό… ε, υπάρχει ένα μικρό παράθυρο ιστορικό, διαρκείας περίπου δυόμισυ αιώνων, από τον 7ο ως τον 4ο περίπου προχριστιανικό αιώνα, όπου (όχι βέβαια σε όλο τον πλανήτη) στις περισσότερες από τις ελληνικές πόλεις της Μεσογείου, υπήρξε ένα πολίτευμα, η δημοκρατία, το οποίο έθεσε υπό άμεση αμφισβήτηση το σχήμα ηγέτης-κοινότητα και αρχηγός-λαός. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Δημοκρατία | Tagged | 13 σχόλια

«Ελληνική Δημοκρατία»: Προβιά της νεοελληνικής ολιγαρχίας


Αναρμόδιος: διαβάστε το μέχρι τέλους, μακάρι να είχαμε πολλά τέτοια κείμενα στο ελληνικό διαδίκτυο. Και διαδώστε το.

Του Γιώργη Έξαρχου, συγγραφέα – ερευνητή (από το press-gr.blogspot.com)

Στη δημοκρατία του αρχαιοελληνικού κόσμου αρχηγός και πηγή κάθε εξουσίας ήταν ο λαός και δεν υπήρχε φυσική εξουσία ή δίκαιο του κράτους που αντιστρατεύονταν την κοινωνία και τον λαό. Η πολιτική τέχνη βασιζόταν στην πειθώ, δηλαδή στην πολιτική ικανότητα εκείνη που βάθρο της ήταν η αιδώς και η δικαιοσύνη, στοιχεία τα οποία συνέβαλαν στο να επικρατούν στην πολιτεία η αρμονία και οι ενωτικοί δεσμοί μεταξύ των πολιτών – η κοινωνική συνοχή. Τούτο το σύστημα –της αρχαιοελληνικής δημοκρατίας– είχε χαρακτήρα πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό, με συγκεκριμένες εκφάνσεις και πρακτικές, που δεν υπάρχουν στις «σύγχρονες δημοκρατίες του δυτικού κόσμου», μηδέ εξαιρουμένης και της “Ελληνικής Δημοκρατίας”. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Δημοκρατία | Tagged | 2 σχόλια

Οι «αντι-μνημονιακοί» (Χ.Α., ΚΚΕ, ΛΑΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΕΠΑΜ, κλπ) αντί να μποϋκοτάρουν τις εκλογές και να καλέσουν τον λαό του 62% στις πλατείες, πήραν μέρος στις εκλογές, όπου το ΟΧΙ έγινε ΝΑΙ, ώστε να νομιμοποιηθούν τα μνημόνια.


Πολιτική εξαπάτηση οι μνημονιακοί (Συριζα, ΝΔ, ΠαΣοΚ, κλπ). Πολιτική εξαπάτηση και οι «αντι-μνημονιακοί» (Χ.Α., ΚΚΕ, ΛΑΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΕΠΑΜ, κλπ).

Το εκλογικό σώμα, κάνοντας αυτό που πρέπει, σε απανωτές εκλογές ψηφίζει κόμματα που υπόσχονται

  • απαλλαγή από την θηλιά των μνημονίων,
  • τιμωρία των ενόχων για το έγκλημα της καταστροφής και
  • επιστροφή στην ανάπτυξη.

Και, σε δημοψήφισμα, ώστε να μη μείνει κανείς που να κάνει οτι δεν καταλαβαίνει, με ένα αξεπέραστο 62% δίνει ρητή εντολή, ρητή εντολή, για το τι θέλει να γίνει. Δίνει ρητή εντολή στο πολιτικό σύστημα.

Κι όμως…

Το πολιτικό σύστημα έχει κάνει άλλη επιλογή. Δική του. Παρακούοντας την λαϊκή εντολή. Κατά συρροήν και κατ’ εξακολούθησιν.

Και παρά τα όσα λέει το διαμπερές μας Σύνταγμα, όλοι εκείνοι που εξαπάτησαν το εκλογικό σώμα, και που παρέβησαν την ρητή εντολή του εκλογικού σώματος, όχι μόνο δεν έχουν τιμωρηθεί ακόμα αλλά ζουν και …βασιλεύουν. Κυριολεκτικά.

Κι ενώ ήταν και είναι ξεκάθαρα φανερό πως οι εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015 έγιναν για να αποκτήσει νομιμοποίηση ο βιασμός της βούλησης του εκλογικού σώματος, οι «αντίπαλοι» των μνημονιακών αποφασίζουν να πάρουν μέρος στις εκλογές. Νομιμοποιόντας των βιασμό.

Οι «αντι-μνημονιακοί» (Χ.Α., ΚΚΕ, ΛΑΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΕΠΑΜ, κλπ) που πήραν μέρος στις εκλογές, νομιμοποιούν τον βιασμό της θέλησης του εκλογικού σώματος. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Επικαιρότητα, Κόμματα | 11 σχόλια

Η σήψη και η παρακμή ήταν πάντα εδώ. Στις μέρες μας απλώς ξεχείλισε…


Κυβέρνηση: Αν κατάλαβα καλά η πλευρά της κυβέρνησης υποστηρίζει πως η καταγγελία Π. Χαϊκάλη περί απόπειρας χρηματισμού του ώστε να ψηφίσει συγκεκριμένο υποψήφιο για την ΠτΔ, είναι κατασκευασμένη. Δηλαδή ο Π. Χαϊκάλης και ο «μεσάζων» παίζουν μία παράσταση και την μαγνητοσκοπούν. Η κυβερνητική πλευρά προφανώς θέλει να πιστέψουμε πως με την, όπως υποστηρίζει, στημένη αυτή μαγνητοσκόπηση, κάποιοι θέλουν να ανακόψουν το ρεύμα συγκέντρωσης των 180 ψήφων, που υπήρχε, για την εκλογή ΠτΔ.

Απορίες

  • Από που συνάγεται και τι στοιχεία έχει η πλευρά της κυβέρνησης πως το υλικό που μαγνητοσκοπήθηκε είναι απλώς μια σκηνοθετημένη παράσταση;
  • Υπήρχε κάποιο ρεύμα συγκέντρωσης των 180 ψήφων για τη εκλογή ΠτΔ και δεν το αντιληφθήκαμε; Η εντύπωση οτι στο κυβερνητικό στρατόπεδο μετά την πρώτη ψηφοφορία για την ΠτΔ, η οποία απέδωσε μόνο 160 ψήφους βουλευτών, κυριάρχησε η ηττοπάθεια είναι εσφαλμένη;
  • Αν δεχθούμε οτι η καταγγελία είναι μια παράσταση, τότε ο Π. Χαϊκάλης ως ο καταγγέλων αναλαμβάνει έναν μικρό σχετικά ποινικό κίνδυνο. Ο «μεσάζων» όμως γιατί να θέλει να μπλέξει με την δικαιοσύνη τόσο πολύ άσχημα; Και όχι μόνο με την δικαιοσύνη;

Βουλή: Η ελληνική βουλή διαθέτει Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας. Αστείο, ξε-αστείο, διαθέτει ΚΑΙ τέτοια επιτροπή, γι’ αυτό βλέπουμε και τέτοια ποιότητα συνεδριάσεων και νομοθετικού έργου. Η επιτροπή αυτή λοιπόν αποφάσισε να ΜΗΝ παρακολουθήσει το βίντεο με την μαγνητοσκόπηση της φερόμενης ως απόπειρας χρηματισμού του Π. Χαϊκάλη και να ζητήσει την ταχύτατη διερεύνηση της υπόθεσης από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Επικαιρότητα | 4 σχόλια