Η «κυρίαρχη αντίθεση» δεν είναι ανάμεσα στο κεφάλαιο και στην εργασία. Η κυρίαρχη αντίθεση είναι εξουσία εναντίον κοινωνίας.


Δεν είναι τόσο οτι οι κυβερνήτες μας είναι ανίκανοι. Αυτοί. Οι προηγούμενοι. Και όλοι οι άλλοι που πέρασαν με τα χρόνια.

Είναι οτι ΔΕΝ είμαστε εμείς η πρώτη προτεραιότητά τους. Το πρώτο τους μέλημα.

Το πρώτο τους μέλημα, το πρώτο μέλημα των επαγγελματιών πολιτικών, είναι η εξουσία. Να πάρουν την εξουσία και να παραμείνουν στην εξουσία. Οτι κάνουν, το κάνουν για τον λόγο αυτό.

Κανονικά, με τις ηθικές ευθύνες που έχει η εξουσία, και τις ποινικές και αστικές που θα έπρεπε να έχει, θα έπρεπε να δυσκολευόμαστε πολύ, μα πάρα πολύ, για να βρούμε κάποιον να αναλάβει την εξουσία και τις ευθύνες της.

Το ότι έχουμε τόση μεγάλη προσφορά επίδοξων κυβερνητών, είναι μια καλή απόδειξη οτι κάτι δεν πάει καλά με την «δημοκρατία» μας.

Κανονικά, κάποιον που δηλώνει πως θέλει να μας κυβερνήσει, και να αναλάβει όλο αυτό το βάρος, θα έπρεπε να τον κοιτάμε με το πιο καχύποπτο μάτι. Και να βεβαιωνόμαστε πως έχει «σώας τας φρένας» και είναι ψυχικά υγιής.

Αν είχαμε βέβαια και εμείς «το μυαλό στο κεφάλι μας», ως κοινωνίες, θα έπρεπε να είχαμε ήδη κάνει τα πρώτα βήματα προς μια αυτ-εξούσια κοινωνία. Προς μια αυτο-κυβερνώμενη και αυτο-νομούμενη κοινωνία. Εστω ένα μικρό βήμα.

Οι μαρξιστές λένε συχνά πως η κυρίαρχη αντίθεση είναι ανάμεσα στο κεφάλαιο και στην εργασία. Υπάρχει αυτή η αντίθεση. Αλλά ΔΕΝ είναι η κύρια.

Σε όλες τις κοινωνίες που έφτιαξε ο άνθρωπος, στην ιστορική εποχή, δουλοκτητικές, φεουδαρχικές, αστικές, σοσιαλιστικές, και λοιπές παραλλαγές, η κυρίαρχη αντίθεση παρέμεινε μία και μόνη:

Εξουσία εναντίον κοινωνίας.

Θραξ Αναρμόδιος

Advertisements
This entry was posted in Δημοκρατία, Εξουσία. Bookmark the permalink.