Υπάρχει μία και μόνη παράταξη, η ολιγαρχική, και σε αυτή ανήκουν όλα τα κόμματα, δεξιά και αριστερά, των οποίων η δράση έχει έναν και μόνο σκοπό: να μην συγκροτηθεί ποτέ η δημοκρατική παράταξη.


Σχετικά με την διακυβέρνηση ενός συνόλου ανθρώπων (από χώρα έως φυσιολατρικό όμιλο) υπάρχουν δύο εκδοχές:

  • φορέας της εξουσίας είναι το ίδιο το σύνολο, δηλαδή ΟΛΟΙ
  • φορέας της εξουσίας είναι μια ομάδα μικρότερη του συνόλου, δηλαδή ΛΙΓΟΙ ή ΕΝΑΣ.

Με βάση αυτή την λογική θα έπρεπε να βλέπουμε να υπάρχουν σε κάθε χώρα δύο πολιτικές παρατάξεις:

  • μία δημοκρατική
  • μία ολιγαρχική

«Κατά παράδοξο τρόπο», σε όλες τις χώρες υπάρχει μία και μόνη πολιτική παράταξη: η ολιγαρχική.

Η ολιγαρχική αυτή παράταξη είναι βέβαια χωρισμένη σε φατρίες οι οποίες ερίζουν για την πολιτική εξουσία. Οι φατρίες αυτής της ολιγαρχικής παράταξης έχουν την μορφή κομμάτων.

Η μόνη ουσιαστική διαφωνία αυτών των φατριών/κομμάτων είναι το ποιο από όλα θα έχει και θα ασκεί την πολιτική εξουσία.

Οσο πιο προς τα άκρα πάμε, δεξιά ή αριστερά, τόσο πιο ολιγαρχικές είναι οι ιδέες και οι απόψεις που επικρατούν στα κόμματα/φατρίες αυτής της ενιαίας ολιγαρχικής παράταξης. Πιο απολυταρχικές και πιο δεσποτικές.

Ομως ανάμεσα σε όλες αυτές τις φατρίες/κόμματα της ολιγαρχικής παράταξης υπάρχει πλήρης συμφωνία επάνω στο ότι η πολιτική εξουσία πρέπει να ασκείται από λίγους. Και όχι από το ίδιο το σύνολο του σώματος των πολιτών της χώρας.

Αν κάποιοι νομίζουν πως η αριστερά εξαιρείται από την παραπάνω λογική, νομίζουν λάθος.

Αν κάποιοι νομίζουν πως τα εκτός κοινοβουλίου κόμματα εξαιρούνται από την παραπάνω λογική, επίσης νομίζουν λάθος.

Αλλη παράταξη, πέρα από την ολιγαρχική, δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή. Δεν έχει υπάρξει άλλη παράταξη πέραν της ολιγαρχικής, για χιλιάδες χρόνια. Η ανθρωπότητα όλη στενάζει κάτω από την πολιτική εξουσία που ασκούν οι ολιγαρχικοί της εξουσιαστές.

Δημοκρατική παράταξη δεν υπάρχει λοιπόν. Πουθενά στον πλανήτη. Σε καμμία χώρα. Δεν υπάρχει συγκροτημένη δημοκρατική παράταξη πουθενά απολύτως.

Αυτό που υπάρχει, και που βλέπουμε και στην χώρα μας να υπάρχει, είναι μια μικρή ομάδα ανθρώπων που διακινεί ιδέες σχετικά με την δημοκρατία και την αυτο-κυβέρνηση του σώματος των πολιτών. Η ομάδα αυτή απέχει ακόμα αρκετά από το να συγκροτήσει παράταξη. Δημοκρατική παράταξη.

Παρόλα αυτά υπάρχουν σημαντικές κινήσεις και διακίνηση ιδεών, και μάλιστα όχι μόνο στο διαδίκτυο. Εν ολίγοις η ιστορία ξανα-έβαλε σε κίνηση, μετά από χιλιάδες χρόνια, μια διαδικασία συγκρότησης δημοκρατικής παράταξης. Είναι μια διαδικασία που φαίνεται πολύ δύσκολο να ανακοπεί πια. Για μια σειρά από λόγους.

Από τους ανθρώπους αυτής της μικρής ομάδας ανθρώπων που εργάζονται για την δημοκρατία, και που ούτε γνωρίζονται μεταξύ τους, θα μεταδοθεί αργά αλλά σταθερά η φλόγα και η γνώση και  στους υπόλοιπους. Εκείνους που έχουν αρχίσει και υποπτεύονται την ολιγαρχική μονοκρατορία που στηρίζεται στα κόμματα/φατρίες της μίας και μόνης ολιγαρχικής παράταξης που υπάρχει αυτή τη στιγμή. Δεξιά και αριστερά κόμματα.

Ενα πράγμα δεν πρέπει να κάνει αυτή η υπό συγκρότηση δημοκρατική παράταξη: κόμμα.

Δεν υπάρχει μη-συστημικό κόμμα. Ολα τα κόμματα είναι συστημικά. Είτε παίρνουν μέρος στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι, είτε όχι. Το σημαντικό είναι πως όλα τα κόμματα αποδέχονται την λογική του οτι το σύνολο δεν μπορεί να είναι ο φορέας της πολιτικής εξουσίας, το υποκείμενο που ασκεί εξουσία, αλλά μόνο ένα αντικείμενο επί του οποίου ασκούνται πολιτικές και …παίρνονται μέτρα.

Το πρωταρχικό λοιπόν μέλημα όλων των δημοκρατών θα έπρεπε να είναι η δημιουργία τοπικών ομίλων δημοκρατίας. Χωρίς κεντρική ηγεσία. Με χαλαρή σύνδεση και επικοινωνία μεταξύ τους. «Στέκια δημοκρατίας«. Τα οποία θα διακινήσουν τις απλές ιδέες της δημοκρατίας και θα περάσουν πολιτική γνώση και εμπειρία, δημοκρατική γνώση και εμπειρία, και όχι κομματική-ολιγαρχική, και στους υπόλοιπους πολίτες.

Ομιλοι δημοκρατίας. Στέκια δημοκρατίας. Εντευκτήρια δημοκρατίας. Τοπικοί δήμοι πολιτών.

Δήμοι πολιτών με την αρχαία ελληνική έννοια.

Θραξ Αναρμόδιος

Advertisements
This entry was posted in Δημοκρατία and tagged . Bookmark the permalink.

19 Responses to Υπάρχει μία και μόνη παράταξη, η ολιγαρχική, και σε αυτή ανήκουν όλα τα κόμματα, δεξιά και αριστερά, των οποίων η δράση έχει έναν και μόνο σκοπό: να μην συγκροτηθεί ποτέ η δημοκρατική παράταξη.

  1. Ο/Η Omadeon λέει:

    Μπα. δεν νομίζω…

    Φιλε Θράκα, ψάξε και σκέψου «αντι-παράδειγμα».
    π.χ. Εκουαντόρ, Ισλανδία, Αργεντινή.

    Δεν σκέφτεσαι 100% λογικά σε αυτή την νοητική σου κατασκευή,
    αν και αναμφίβολα υπάρχει πολλή αλήθεια ΚΑΙ σ’ αυτή.

  2. Ο/Η Omadeon λέει:

    Υ.Γ. Εννοούσα ότι δεν είναι όλοι ίδιοι, όπως υπονοείς.

    Το ότι είναι λίγο-πολύ ανήκοντες σε ολιγαρχία είναι ωστόσο γεγονός.

  3. Ο/Η Maximos λέει:

    το κόμμα μπορεί να ελεγχθεί στην βάση καταστατικού απο τα μέλη ώστε η εσωτερική λειτουργία του να καθορίζεται απο την κλήρωση και την διαδοχή με πέρας του την κατάλυση του κοινοβουλίου και την διανομή της εξουσίας στην εκκλησία του δήμου http://www.dimokratia.org/html/i-diki_mas_epanastasi.html

  4. Ο/Η Ishkandar Raskolnick λέει:

    Συμφωνώ ότι αυτή η προσέγγιση από τη βάση στην κορυφή -στα δεδομένα πλαίσια ενός διαλυμένου κράτους- είναι ο αποτελεσματικότερος δρόμος για την παραγωγική ανασυγκρότηση, που όμως προϋποθέτει μαζική ενεργή συμμετοχή στη διαδικασία λήψης αποφάσεων

    Απομένει στις τοπικές κοινωνίες να αυτοοργανωθούμε, να δικτυωθούμε μεταξύ μας και να αρχίσουμε να ανοικοδομούμε τα ερείπια που αφήνει πίσω της η εποχή των μπλε και των πράσινων καφενείων καθώς και των όψιμων παραφυάδων τους.

  5. Ο/Η ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΟΡΟΠΙΔΗΣ - Ρόδος λέει:

    Ωμή αλήθεια

  6. Ο/Η Φαίη λέει:

    Φίλε Αναρμόδιε, θα συμφωνήσω μαζί σου ότι χρειάζεται ανασύσταση σε τοπικό επίπεδο. Μέχρι πότε όμως; Πόσοι νομίζουμε ότι θα κατανοήσουν την αληθινή έννοια της Δημοκρατίας; Τώρα θα μας κουβαληθεί και η αγαπημένη του κλίντον η αγγελοπούλου να κάνει και το δικό της απόκομμα στην Πατρίδα μας. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι φοβάμαι ότι μέχρι να ξυπνήσουν αρκετοί, η Ελλάδα θα σέρνεται στα σκλαβοπάζαρα των ολιγαρχών με τις μεγάλες τσέπες. Στο τέλος, δεν θα έχει μείνει τίποτα για τους Έλληνες. Είναι τόσο μεγάλη η ντροπή να συμβαίνει αυτό στην γενέτειρα της Δημοκρατίας. Μήπως πρέπει επιτέλους να συσταθεί ένα κόμμα, όχι για να συμβιώσει και να συγκατοικήσει με τα άλλα αλλά για να βάλει μπαρούτι σε αυτό που λέμε κοινοβουλευτκή δημοκρατία;

    • Ο/Η anarmodios λέει:

      Την άποψή μου για το κόμμα την είπα στην ανάρτηση.

      Η Ελλάδα είναι στο έλεος των ολιγαρχικών για αιώνες.

      Θραξ Αναρμόδιος

      • Ο/Η Φαίη λέει:

        Τη λέξη ‘κόμμα’ την απεχθάνομαι και εγώ. Εγώ απλά σκέφτομαι αν θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια ‘δημοκρατική παράταξη’ που να λειτουργεί δημοκρατικά στο εσωτερικό της με σκοπό να εισέλθει στο κοινοβούλιο για να αλλάξει τα πράγματα σιγά σιγά. Δεν μπορεί όμως να υπάρξει μια τέτοια παράταξη αν δεν έχει αφυπνιστεί ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας.

        • Ο/Η anarmodios λέει:

          @Φαίη

          Αν και μάλλον είμαι μονότονος, θα πρέπει να ξαναπώ τα ίδια και τα ίδια, εννοώ την ίδια και την ίδια γνώμη μου, σχετικά με αυτή την άποψη περί κόμματος κλπ.

          Οχι κόμμα.

          Δεν έχει να κάνει με συναίσθημα.

          Δεν έχει να κάνει με το τι απεχθάνομαι και με το τι μου αρέσει. Εχει να κάνει με στοχασμό. Με πολιτικό στοχασμό.

          Πρέπει να μάθουμε να σκεφτόμαστε χωρίς να εκλαμβάνουμε τα συναισθήματά μας για πολιτικό στοχασμό.

          Ενα κόμμα, με τις καλύτερες των προθέσεων, που θα είχε στόχο να μπει στο κοινοβούλιο, πολύ σύντομα, η ηγεσία του τουλάχιστον αλλά και τα μέλη-οπαδοί του, θα μεταλλασσόταν σε κάτι που θα έμοιαζε με …κανονικό κοινοβουλευτικό κόμμα. Θα προσέγγιζε τόσο κοντά στην λογική της ολιγαρχικής εξουσιοκρατίας που θα άλλαζε για πάντα και τους πάντες. Δες τόσες περιπτώσεις. Η ηγεσία του ΕΠΑΜ, για παράδειγμα, με τι μοιάζει; Με ποια πολιτική λογική κινείται;

          Αυτή η λογική, εμείς η κομματική εξουσία, εσείς τα μέλη, δημιουργεί δύο ομάδες. Μια εξουσιαστών και μία εξουσιαζομένων. Την ηγεσία από τη μια και τα μέλη οπαδούς από την άλλη. Η ηγεσία αποκτάει ΔΙΚΑ ΤΗΣ συμφέροντα, και κυρίως το συμφέρον να παραμένει στην εξουσία. Να αναπαράγεται. Κι αυτό την οδηγεί σε ευκαιριακές συμμαχίες και ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ και άλλων κομμάτων. Είναι ένας ψυχολογικός μηχανισμός που έχει περιγραφεί άπειρες φορές από άλλους πολύ πιο επιδέξιους από μένα.

          Οχι κόμμα λοιπόν.

          Ο λαός μας ήδη διαισθητικά και μόνο, δεν εμπιστεύεται ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΜΑ. Και καλά κάνει. Περιμένει να δει κάτι άλλο πια. Κάτι άλλο.

          Θραξ Αναρμόδιος

        • Ο/Η Φαίη λέει:

          Αναρμόδιε,
          χανόμαστε στη μετάφραση.
          Θέλω το καλό της Πατρίδας μου όπως πιστεύω ότι το θες και εσύ.
          ΠΩΣ πες μου ΠΩΣ.
          Προσπαθώ να σκεφτώ το πράγμα πρακτικά και δεν βγάζω άκρη.
          Εγώ προσωπικά δεν πιστεύω στα κόμματα. Μακάρι να μην υπήρχαν. Να ψηφίζαμε μόνο ανθρώπους με αξίες, ιδέες και ικανότητες.
          Ο κόσμος εκεί έξω δεν πιστεύει στα κόμματα. Σωστό.
          Ο κόσμος θέλει κάτι άλλο. Σωστό.
          Αλλά και τα δύο καταλήγουν στο μηδέν και στο μια απ’ τα ίδια γιατί αυτός ο κόσμος δεν έχει ούτε το χρόνο, ούτε τη δύναμη να σκεφτεί πως θα ανατρέψει τα παράσιτα της ολιγαρχίας.
          Πρέπει να ενώσουμε το Α με το Ω Αναρμόδιε.
          Να πάμε κατευθείαν στο Ω που θέλουμε εμείς δεν γίνεται.

  7. Ο/Η HeadWaiter λέει:

    Ίσως μια από τις καλύτερες πολιτικές αναλύσεις που έχω διαβάσει.
    Ευχαριστώ (Αν)-Αρμόδιε

  8. Ο/Η Zame λέει:

    από την στιγμή που η δημοκρατία στηρίζεται στην αρχή της πλειοψηφίας..
    αλλα η γνώση ομως δεν κατέχεται από αυτήν την πλειοψηφία..
    πόσο μάλλον η διαχείριση αυτής της γνώσης..
    (πιασε το αυγό & κουρευτο το επιπεδο βαθμου δυσκολιας)

    συμφωνώ & επαυξάνω πως ισως ειναι απο τις ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ πολιτικές αναλύσεις ..
    που εχει να κάνει με στοχασμό..
    Με πολιτικό στοχασμό..ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟ
    & που θα προσέγγιζε τόσο κοντά στην λογική της ολιγαρχικής εξουσιοκρατίας
    που θα άλλαζε για ΠΑΝΤΑ και τους ΠΑΝΤΕΣ.
    πού δεν είναι άλλο από την ΓΝΩΣΗ και την ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ αυτής της γνώσης..
    γιατί σαφώς & το οτι δεν είναι ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ..
    ακόμα & αυτοί που έχουν ως δομικό στοιχείο το νερό..
    κάνει ακόμα δυσκολότερο τον εξορθολογισμενο εναρμονισμό
    των ψυχολογικων μηχανισμων συμφερόντων ..
    προς όφελος της πλειοψηφίας..& που θα αποθαρρύνει το όφελος των εξουσιαστών

  9. Ο/Η χρηχα λέει:

    Καλησπέρα αγαπητέ Θράκα….

    Αυτό που λες μπορεί να δημιουργηθεί μόνο σε μια τοπική κοινωνία….επειδή είναι μικρός ο όγκος του πληθυσμού της και θα μπορούσανε κάποιοι πεφωτισμένοι να μπουν μπροστά και να δώσουν το παράδειγμα και στους άλλους, μέχρι να μπορέσουν να δώσουν και την απαραίτητη παιδεία που χρειάζεται για να μπορέσει το πλήθος να σκεφτεί με αυτόν τον τρόπο….

    Το πλήθος, είναι ένας όρος που κλείνει μέσα του έναν σημαντικό αριθμό ανθρώπων που για διάφορους λόγους ο κάθε ένας είναι μάλλον εθελοντικά μέλη του πλήθους, και όσο υποτιμητικά και να εννοούμε τον όρο , παρόλα αυτά για πολλούς και διάφορους λόγους, είναι αυτό που τους αξίζει…..

    Η παιδεία που χρειάζεται για να εκπαιδευτέι ένα πλήθος να μην είναι και να μην ενεργεί σαν μια μάζα , σίγουρα συμφωνείς , δεν θα δωθεί στο πλήθος από εξουσίες σας αυτές που έχει ο κόσμος σήμερα…

    Άρα …

    Τοπικά μόνο, σε μικρά μεγέθη που κάποιοι που θα μπουν μπροστά , θα μπορέσουν να αλλάξουν τα πράγματα, με έμφαση στην παιδεία….

    Αν αυτό γίνει ταυτόχρονα σε πολλά μέρη της χώρας , ίσως κάποτε και να μπορέσουν να συνεργαστούν για να φέρουν την αλλαγή που ευαγγελίζεσαι….

    Παρόλα αυτά πατριώτη, οφείλεις να παραδεχτείς ότι είναι ένα πράγμα που θέλει γενιές για να πετύχει….γενιές από ανθρώπους προσηλωμένους στον συγκεκριμένο στόχο…

    Κάπου πιστεύω ότι οι κοινωνίες θα το κάνουν αυτό που λες…..οι κοινωνίες λειτουργούν με άλλα δεδομένα….αν καταλάβουν ένα πράγμα ότι τους συμφέρει να αναπτυχθούν περαιτέρω , θα το κάνουν, κι ας είναι επώδυνο….κι ας χρειάζεται πολλές γενιές για να πετύχει….

    Εύχομαι να ‘σαι καλά….

    • Ο/Η Φαίη λέει:

      Με καλύπτεις σε πολλά.
      Είναι κυρίως ζήτημα Παιδείας.
      Η ολιγαρχία επιβίωσε γιατί εμείς από κάτω είχαμε οχλοκρατία.
      Η δημοκρατία θέλει δημοκράτες. Αν δεν τους έχεις, είναι άχρηστη και επικίνδυνη.
      Θα χρειαστεί χρόνια, πολλά χρόνια, να πάθουμε για να μάθουμε.
      Μέχρι τότε όμως..
      Και η σωστή Παιδεία όταν προσφέρεται από ένα ευνομούμενο Κράτος αποδίδει μετά από τουλάχιστον μια γενιά. Όταν όμως δεν προσφέρεται..
      Και τα ερώτηματα που τίθενται αν θέλουμε να ξεκινήσουμε την αλλαγή από τη βάση, το λαό δηλ και με αυτά τα δεδομένα του τίποτα που έχουμε τώρα είναι:
      -Τι θα μάθουμε;
      -Πόσοι θα το μάθουμε;
      -Πότε θα το μάθουμε;
      Και κάτι άλλο που ξεφεύγει σε πολλούς από εμάς είναι ότι όσο εμείς θα προσπαθούμε να οργανωθούμε και να αλλάξουμε με αργούς ρυθμούς (γιατί οι ρυθμοί στην καλλίτερη περίπτωση θα είναι αργοί), τα πάντα γύρω μας αλλάζουν και μεταμορφώνονται με τους ταχύτατους ρυθμούς της παγκοσμιοποίησης. Έχουμε ποτέ αναρωτηθεί πόσο σχετικά και αποτελεσματικά θα είναι τα ‘όπλα’ μας εκείνη τη στιγμή που θα νοιώσουμε ότι επιτέλους είμαστε μια κρίσιμη ‘μάζα’; [και για να μην παραξηγηθώ με την έννοια κρίσιμη ‘μαζα’ εννοώ όταν θα έχουμε μάθει να επικοινωνούμε και να συνεργαζόμαστε όσο πιο πολλοί γίνεται]. Γιατί δεν ζούμε στο κενό, αλλά όπως προείπα μέσα σε ένα περιβάλλον το οποίο αλλάζει ταχύτατα και είτε μας αρέσει είτε όχι, εκείνο το περιβάλλον (όποιο και αν είναι) θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε και να αλλάξουμε. Γιατί αν έως τώρα ήμασταν οι καταπιεσμένοι Έλληνες της διεφθαρμένης ολιγαρχικής μεταπολίτευσης, αύριο, και έτσι όπως μας πάνε, θα είμαστε ένα καταπιεσμένο χωριό της παγκοσμιοποίησης.. και ένας Θεός ξέρει και πόσοι Έλληνες θα έχουν μείνει γύρω μας για να συννενοηθούμε.
      Φοβάμαι πως αν δεν γίνουμε ταυτόχρονα και λίγο πιο πρακτικοί, θα το χάσουμε το τραίνο και θα μας πάρει και θα μας σηκώσει.

  10. Ο/Η χρηχα λέει:

    Υ.Γ.:Το κακό με αυτές τις μεταβατικές περιόδους, όπως αυτήν που ζούμε σήμερα, είναι ότι το πλήθος περιμένοντας τον σωτήρα, ακολουθεί όποιον μοιάζει για σωτήρας και τελικά ανατρέπει έναν δυνάστη για να του κάτσει στο σβέρκο ένας χειρότερος, έχοντας πληρώσει για τον χειρότερο ακόμη και βαρύ φόρο αίματος….

  11. Ο/Η o-thrax Thraxakis λέει:

    Ξεχνάτε εναν πολύ σημαντικό παράγοντα οταν κάνετε σύγκριση ανάμεσα σε δημοκρατία της αρχαίας Αθήνας και στο σήμερα!!! Δημοκρατία του στυλ της αρχαίας Ελλάδας δεν υπήρξε ποτέ τα επόμενα χρόνια μεχρι σήμερα επειδή τότε υπήρχαν οι «πόλεις κράτη», όπου όποια απόφαση έβγαζε ο δήμος την εφάρμοζαν στην ιδια την πολη , αλλα κι επειδή ηταν στην ιδια πόλη ο κόσμος με την εκτελεστική εξουσία μπορούσαν να έχουν άμεση άσκηση πίεσης αμα ΔΕΝ εφάρμοζαν αυτά που αποφάσιζαν στον δήμος!!!
    Απο τοτε μέχρι σήμερα όπου έφυγε η εξουσία από τις «πόλεις-κράτη» και μεταφέρθηκε σε «πρωτεύουσες» άρχισε να χάνει την εξουσία ο δήμος κι επειδή ΔΕΝ μπορούσε να κατέβει πχ ένας απο την Κομοτηνή ή την Θεσσαλονίκη στην πρωτεύουσα δηλαδή στην Αθήνα έπρεπε να διορίσει κάποιον αντιπρόσωπο…
    Αυτός ίσως ήταν και ο λόγος που λίγο λίγο έχασε και το ενδιαφέρον του ο κόσμος για τα κοινά, επειδή δεν μπορούσε να ασκήσει πίεση στην εξουσία, λόγο απόστασης.
    Αυτό ίσως να ήταν και επιλογή της ολιγαρχίας , δηλαδή να μεταφερθούν οοοολες οι εξουσίες ενος κράτους σε μια πρωτεύουσα, ώστε να μην δέχονται εύκολα πιέσεις όπως όταν ειναι σε τοπικό επίπεδο η εξουσία…
    Η μόνη χώρα που εχει δημοκρατία σε λίγο μεγαλύτερο ποσοστό ειναι η Ελβετία όπου η κυβέρνηση εκεί ασκεί πολίτικη περισσότερο στα εξωτερικά θέματα και λιγότερο στα εσωτερικά.
    Τωρα αμα γινει κατι τέτοιο κι εδώ, ευχαριστώ να το κουβεντιάσουμε, αλλα ΠΑΝΤΑ θα υπάρχουν συμφέροντα που θα προσπαθούν να αλλάξουν την άποψη του «δήμου» , και αυτό γίνετε και στην Ελβετια μεσα απο τα ΜΜΕ…
    Το ερώτημα ειναι ενα σε αυτη την περίπτωση: θέλουμε ολες οι πόλεις να γίνουν πόλεις-κράτη, δηλαδή καντόνια, οπου η κάθε πόλη θα εχει και τους δικούς την νόμους, οπότε θα έχουν και ανταγωνισμό μεταξύ τους πχ για το ποιος θα πάρει περισσότερους επενδυτές επειδή πχ θα μπορεί να κατεβάσει στην μία πολη τον ΦΠΑ απο το 23% στο 21% ή θέλουμε μια διακυβέρνηση τέτοια που να λαμβάνει αυτές τις αποφάσεις κι εμείς να πηγαίνουμε για καφέ στην παραλία???

  12. Ο/Η ΟΡΦΕΑΣ λέει:

    Ακριβώς έτσι είναι η κατάσταση εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Όλα αυτά θα μπορέσουν να γίνουν όταν εμείς θα είμαστε έτοιμοι να τα εφαρμόσουμε. Το πρακτικό μέρος που στέκονται οι περισσότεροι είναι δευτερεύον. Υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι που θα μπορούσε να εφαρμοστεί η Δημοκρατία, αρκεί να είμαστε εμείς έτοιμοι. Παραθέτω ένα απόσπασμα από τον Γιώργο Οικονόμου που συνηγορεί σε όλα αυτά:
    » Σε αυτούς τώρα που αντιτάσσουν ότι η αυτοκυβέρνηση και η δημοκρατία δεν είναι δυνατές, δεν είναι ρεαλιστικά αιτήματα, αλλά ρομαντισμός, αφέλεια ή ουτοπία, η απάντηση είναι ότι ρεαλισμός δεν σημαίνει να υποκύπτεις στην πραγματικότητα και να την δέχεσαι παθητικά και δουλικά, αλλά να αναζητάς μιαν άλλη πραγματικότητα. Ρεαλισμός δεν είναι να αποδέχεσαι την πραγματικότητα, αλλά να προσπαθείς να την αλλάξεις. Ουτοπία δεν είναι να πιστεύεις ότι η πραγματικότητα μπορεί να αλλάξει, αλλά το να πιστεύεις ότι δεν θα αλλάξει και θα παραμείνει όπως έχει έπ’ άπειρον. Οπότε όλα όσα εμείς επιθυμούμε και μπορούμε να πράξουμε, μετά από στοχασμό και διαβούλευση, όσα θέλουμε και αντιτάσσουμε στην υπάρχουσα κατάσταση, δηλαδή οι δικοί μας θεσμοί, νόμοι, αξίες, ΌΛΑ ΑΥΤΆ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΓΊΝΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΙΆ ΜΑΣ ΘΈΛΗΣΗ
    Η θέληση είναι η ανθρώπινη ιδιότητα για την αντιμετώπιση του μέλλοντος, είναι το όργανο του μέλλοντος, όπως η μνήμη είναι το όργανο του παρελθόντος. Έτσι όμως η θέληση συνδέεται με τη φαντασία, διότι το μέλλον δεν υπάρχει κάπου, δεν είναι άμεσα ορατό, πρέπει να το συλλάβει κανείς με τη δύναμη της φαντασίας».

  13. Ο/Η Eklektikismos λέει:

    Λιτό, απλό και θανατηφόρα εύστοχο!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s