Για δυο πράγματα δεν θα μιλήσει ποτέ το πολιτικό σύστημα: 1) την κάθαρσή του και 2) τον εκδημοκρατισμό του πολιτεύματος. Διότι και τα δύο οδηγούν στην αυστηρή λαϊκή τιμωρία.


Στον λαό και στην κοινωνία, στην συντριπτική πλειοψηφία, εχει δημιουργηθεί εδώ και πάνω από ένα χρόνο και ισχύει ακόμα και τώρα, μια ακλόνητη πολιτική συμφωνία πάνω σε δυο βασικά σημεία:

  • «Πάρτε το μνημόνιο και φύγετε από δω»
  • Παραδειγματική τιμωρία των διεφθαρμένων, των προδοτών και των ενόχων.

Σε λιγώτερο βαθμό, υπάρχει επίσης λαϊκή συμφωνία, που οδεύει μάλιστα και προς την πλειοψηφική της διαμόρφωση, και σε δυο άλλα πολύ σημαντικά σημεία:

  • «Ολοι ίδιοι είναι» στα κόμματα, και τα συνδικάτα είναι ελεγχόμενα
  • «Πραγματική Δημοκρατία Τώρα», και μάλιστα με Συντακτική Εθνοσυνέλευση

Με άλλα λόγια η κοινωνία συμφωνεί πλειοψηφικά πως:

  • Το πολιτικό της σύστημα είναι διεφθαρμένο και «τα χει πάρει χοντρά» για χρόνια, χρόνια πολλά
  • Τα επιμέρους τμήματά του πολιτικού συστήματος, τα κόμματα και τα ελεγχόμενα απο τα κόμματα συνδικάτα, δεν έχουν ουσιαστικές πολιτικές διαφορές στην πράξη, και παίζουν θέατρο στην βουλή, στην τηλεόραση, στις πορείες και τις συγκεντρώσεις
  • Το πολιτικό σύστημα έριξε την χώρα, με όρους μάλιστα εθνικής προδοσίας, στην μέγγενη μιας μνημονιακής συμφωνίας που δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της κοινωνίας, αλλά εκείνα των τοκογλύφων δανειστών
  • Πρέπει να τιμωρηθούν όλοι, διεφθαρμένοι, προδότες και ένοχοι, (πολιτικοί, οικονομικοί παράγοντες και διαμορφωτές της κοινής γνώμης), αυστηρά και παραδειγματικά
  • Πρέπει να γίνουν θεσμικές αλλαγές στο πολίτευμα που στο μέλλον θα αποτρέπουν αυτά τα φαινόμενα.

Δηλαδή με λίγα λόγια πολιτική ελίτ, οικονομική ελίτ και δημοσιογραφική ελίτ, διατρέχουν θανάσιμο κίνδυνο. Από την κοινωνία.

Αν γίνει «κάποια στραβή» και για κάποιο λόγο περάσει στα χέρια του λαού μέρος έστω από την απόλυτη πολιτική εξουσία που τώρα κατέχει το διεφθαρμένο και αμαρτωλό πολιτικό σύστημα, τότε θα χρειαστεί πολλοί επιφανείς εκπρόσωποι και αστέρες του, ίσως πάρα πολλοί, από όλες τις πλευρές και τις αποχρώσεις του, να αντιμετωπίσουν τον ανακριτή και τον εισαγγελέα. Χωρίς την ασπίδα της ασυλίας.

Ο κίνδυνος αυτός τον οποίο διατρέχει το πολιτικό σύστημα από την οργισμένη ελληνική κοινωνία, έγινε ορατός από τις περυσινές συγκεντρώσεις των «αγανακτισμένων». Οι οποίοι απέκτησαν την κακή συνήθεια να πολιορκούν την βουλή. Την οποία βουλή, όταν κινδύνεψε σοβαρά να αλωθεί από τον εξοργισμένο λαό, το πολιτικό σύστημα την υπεράσπισε με νύχια και με δόντια. Και έριξε στην μάχη ζωής και θανάτου εκείνη, τις πιο …αναπάντεχες δυνάμεις.

Νωρίτερα βέβαια το πολιτικό σύστημα είχε φροντίσει να υπονομεύσει την πλατιά εθνική κοινωνική συμφωνία που απειλήθηκε να δημιουργηθεί στις πλατείες των αγανακτισμένων ρίχνοντας στον αγώνα της διάσωσής του, οτι …συνιστώσες διέθετε και οι οποίες με διεθνιστικό, επαναστατικό και αντι-καπιταλιστικό λόγο, απομάκρυναν τελικά τον θανάσιμο κίνδυνο της συγκρότησης του εθνικού κοινωνικού πλειοψηφικού μετώπου που θα απειλούσε το καθεστώς.

Από τότε το πολιτικό σύστημα έχει δυο καθήκοντα:

  • Να καταφέρει να ολοκληρώσει το «πρόγραμμα», δηλαδή το ξεπούλημα και την καταστροφή της χώρας
  • Να διασωθεί και να γλυτώσει τον πόνο και την τιμωρία από τον λαό, τον οποίο ξέσκισε, και ο οποίος τώρα ζητάει το κεφάλι του στο πιάτο.

Στον αγώνα του το πολιτικό σύστημα να διασωθεί και να γλιτώσει από την αυστηρή λαϊκή τιμωρία, εφαρμόζει δυο τακτικές:

  • Συνένωση, συσπείρωση και «συμφιλίωση» εμπρος στον «εθνικό κίνδυνο της χρεωκοπίας», δηλαδή εμπρός στην απειλούμενη από τον λαό παραδειγματική του τιμωρία
  • Καλοστημένους αντιπερισπασμούς και «λαγούς» και «εμφύλιους κινδύνους» που θα εκτρέψουν την λαϊκή προσοχή και θα διασπάσουν έτσι την σχεδόν πλήρη συμφωνία για την παραδειγματική του τιμωρία

Ετσι βλέπουμε συγκυβερνήσεις επί συγκυβερνήσεων, βλέπουμε τον Σαμαρά να παινεύει τους συνεταίρους του στην κυβέρνηση, διαβάζουμε πως στην ΝΔ αποφάσισαν πως θα φτιάξουν νέο κεντρώο πολυσυλλεκτικό κόμμα, έχουμε τον Πάγκαλο να εξυμνεί τον Σαμαρά, παρακολουθούμε την αφρόκρεμα του ΠαΣοΚ να παίρνει μεταγραφή για τον Σύριζα, κλπ κλπ κλπ.

Στην δεύτερη κατηγορία τακτικών έχουμε πολύ πιο επικίνδυνες κινήσεις. Οι περισσότερες έχουν να κάνουν με την προσπάθεια να πληγεί το βασικό, και μάλιστα διαταξικό, εκείνο στοιχείο το οποίο όμως ενοποιεί τον λαό και μπορεί και τον οδηγεί σε ευρεία συμφωνία και συναίνεση: η εθνική του ταυτότητα.

Η εθνική ταυτότητα ως συνεκτικό και ενοποιητικό στοιχείο του λαού απειλεί το πολιτικό σύστημα διότι τον ενώνει απέναντί του. Στην παρούσα φάση η εθνική ταυτότητα του λαού τον ενώνει απέναντι στο πολιτικό σύστημα, ώστε να ζητάει την αυστηρή και παραδειγματική του τιμωρία. (Ενα αίτημα το οποίο για παράδειγμα δεν θα μπορούσαν να εμφανίσουν οι μετανάστες στην χώρα μας, μια και δεν θα είχαν λόγους για να το διατυπώσουν και να το εμφανίσουν, αλλά ούτε και πολιτική νομιμοποίηση για κάτι παρόμοιο).

Δηλαδή το πολιτικό σύστημα αντιλαμβάνεται, και ορθώς, κάθε εκδήλωση της εθνικής ταυτότητας του λαού, ως θανάσιμη απειλή εναντίον του και εναντίον της απόλυτης νομής της εξουσίας. Ετσι

  • συνεχίζεται η βασική προσπάθεια γραφικοποίησης, φολκλοροποίησης, καθύβρισης και δαιμονοποίησης κάθε φαινομένου που έχει να κάνει με την εκδήλωση και την επίδειξη της εθνικής ταυτότητας
  • συνεχίζεται επίσης η προσπάθεια διχασμού και διάσπασης της εθνικής και κοινωνικής συμφωνίας και ομοψυχίας με επίκληση μάλιστα και «εμφυλιοπολεμικών» αναμνήσεων και επιχειρημάτων που έχουν εισβάλει ξανά μετά από χρόνια στον δημόσιο λόγο
  • λαμβάνει χώρα μια προσπάθεια για πρόκληση επίσης «εμφυλιακού τύπου αναμπουμπούλας» με βίαιες και ίσως αιματηρές συγκρούσεις στους δρόμους μεταξύ ακρο-αριστεράς και ακρο-δεξιάς και άλλων …δυνάμεων ενδεχομένως, τώρα στην εφεδρεία. Η οποία αναμπουμπούλα θα δώσει την ευκαιρία στο αμαρτωλό πολιτικό σύστημα να εμφανιστεί ως «εγγυητής της τάξεως», ώστε να περάσουν σε δεύτερο πλάνο τα αμαρτήματά του και να αναγνωριστεί η προσφορά του στην επίτευξη της «κοινωνικής γαλήνης».

Ο σχεδιασμός του πολιτικού συστήματος για κάποια από τα παραπάνω χρησιμοποιεί, πέρα από τον γνωστό παίκτη που είναι η «δυναμική» άκρα αριστερά, και ένα νέο στοιχείο: την Χρυσή Αυγή.

Το πολιτικό σύστημα, λίγο μετά τον σοβαρό κίνδυνο που διέτρεξε από τους «αγανακτισμένους», έμπασε στα σοβαρά και από τότε διατηρεί την Χρυσή Αυγή στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας. Σύσσωμο τώρα το πολιτικό σύστημα, μας μιλάει για τον πράγματι υπαρκτό φασισμό και την βιαιότητα της Χρυσής Αυγής, ενώ από την άλλη είναι το ίδιο που έχει κάνει σταρ με τα ελεγχόμενα ΜΜΕ του, όλους αυτούς τους …μπρατσωμένους καινοφανείς πολιτικούς. Και τώρα μάλιστα το πολιτικό συστημα καμώνεται πως απειλείται, αυτό το ίδιο, καθώς και η “δημοκρατία του”, από την Χρυσή Αυγή.

Αυτό είναι ψέμμα φυσικά. Μόνο ο ενωμένος λαός αποτελεί απειλή για το πολιτικό σύστημα. Το πολιτικό σύστημα φοβάται μόνο τον λαό και την πιθανότητα η εθνική κοινωνία συγκροτημένα να απαιτήσει μερίδιο από την πολιτική εξουσία που τώρα κατέχει απόλυτα το αμαρτωλό πολιτικό σύστημα.

Παλιότερα με το ΛΑΟΣ, και τα παρόμοια στις τηλεοράσεις, το πολιτικό σύστημα, είχε καταφέρει να γελοιοποιήσει και να καταστήσει γραφικό οποιονδήποτε τολμούσε να μιλήσει για εθνική ταυτότητα, εθνική συνείδηση και την σημασία τους στην επιδίωξη εκ μέρους του λαού, της συμμετοχής του στην πολιτική ως θεσμικός, δηλαδή εθνικός, πολιτειακός παράγοντας.

Τώρα τα πράγματα έγιναν χειρότερα μια και εκτός από την …εθνική γραφικότητα προστέθηκε το στοιχείο της βίας και του φασισμού. Οποιοσδήποτε τολμήσει να κάνει αναφορά στην έννοια έθνος και τα συναφή κινδυνεύει να χαρακτηριστεί εραστής της βίας, των εθνικιστικών ακροτήτων και ίσως και του φασισμού.

Εμφανίζοντας επίσης το πολιτικό σύστημα τον εαυτό του ως περίπου διωκόμενο και απειλούμενο από την όχι και ιδιαίτερα φιλικά διακείμενη προς την δημοκρατία Χρυσή Αυγή, έχει την ευκαιρία να εμφανιστεί το ίδιο ως «δημοκρατικό» και ως υπό διωγμόν, εξαιτίας ίσως αυτών των, κατά φαντασίαν, δημοκρατικών του χαρακτηριστικών. Και ως αθώο.

Διότι όταν σε απειλεί κάποιος φουσκωτός ο οποίος μάλιστα φοράει στρατιωτική φόρμα παραλλαγής, ε, δεν μπορεί, θα είσαι αθώος! Οταν κάποιος που κατηγορείται πως κακοποιεί μετανάστες απειλεί πως θα «ξεβρωμίσει τον τόπο» από τους διεφθαρμένους πολιτικούς, αρχίζει ακόμα και η πολιτική κάθαρση και χάνει το νόημά της.

Το πολιτικό σύστημα δεν απειλείται από την Χρυσή Αυγή φυσικά. Ισα ίσα. Χρησιμοποιεί την Χρυσή Αυγή σαν λαγό. Λαγοί οι στρατιωτικές φόρμες παραλλαγής. Λαγοί και τα ρόπαλα και οι μολότωφ. Λαγοί και τα δυο. Αλλά βίαια επικίνδυνοι.

Το πολιτικό σύστημα τελειώνει και εξαφανίζει την Χρυσή Αυγή οποιαδήποτε στιγμή το θελήσει. Εχει όλα τα μέσα και τα όπλα γι’ αυτό. Νομικά και επικοινωνιακά. Οποτε το θελήσει.

Το πολιτικό σύστημα διατηρεί την Χρυσή Αυγή στην πρώτη γραμμή της πολιτικής επικαιρότητας επειδή έτσι το συμφέρει.

Για δυο πράγματα δεν θα ανοίξει ποτέ δημόσια συζήτηση το πολιτικό σύστημα

  • την συγκροτημένη κάθαρση της πολιτικής διαφθοράς
  • τον εκδημοκρατισμό του πολιτεύματος.

Το ένα οδηγεί στο άλλο. Το κάθε ένα από μόνο του ή και τα δυο μαζί, αποτελούν τεράστια απειλή για το πολιτικό σύστημα και θανάσιμο, στην κυριολεξία, κίνδυνο.

Οπότε το μέλλον μας θα συνεχίσει να έχει στρατιωτικές φόρμες παραλλαγής, μολότωφ και ρόπαλα.

Είναι τα μέσα δια των οποίων το πολιτικό σύστημα θα προσπαθήσει να γλιτώσει τον πόνο και την τιμωρία που φοβάται οτι το περιμένει.

Και είναι τόσο επικίνδυνοι άνθρωποι, που δεν θα διστάσουν μπροστά σε ΤΙΠΟΤΕ για να καταφέρουν να σώσουν το τομάρι τους.

Θραξ Αναρμόδιος

Advertisements
This entry was posted in Επικαιρότητα, Πολιτική. Bookmark the permalink.

7 Responses to Για δυο πράγματα δεν θα μιλήσει ποτέ το πολιτικό σύστημα: 1) την κάθαρσή του και 2) τον εκδημοκρατισμό του πολιτεύματος. Διότι και τα δύο οδηγούν στην αυστηρή λαϊκή τιμωρία.

  1. Ο/Η giannis λέει:

    «Νωρίτερα βέβαια το πολιτικό σύστημα είχε φροντίσει να υπονομεύσει την πλατιά εθνική κοινωνική συμφωνία που απειλήθηκε να δημιουργηθεί στις πλατείες των αγανακτισμένων ρίχνοντας στον αγώνα της διάσωσής του, οτι …συνιστώσες διέθετε και οι οποίες με διεθνιστικό, επαναστατικό και αντι-καπιταλιστικό λόγο, απομάκρυναν τελικά τον θανάσιμο κίνδυνο της συγκρότησης του εθνικού
    κοινωνικού πλειοψηφικού μετώπου που θα απειλούσε το καθεστώς.»
    ( Αυτό μου άρεσε πιο πολύ )
    Συγχαρητήρια Αναρμόδιε !
    ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ Π Ρ Ε Π Ε Ι (!!!) ΝΑ ΑΝΑΡΤΗΘΕΙ ΣΕ Ο Λ Α (!!!) ΤΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ BLOGS !!!

  2. Ο/Η netakias λέει:

    Καλησπέρα Θράκα.

    Εσύ το έχεις γράψει εδώ και χρόνια….στο Μυστικό του Βάλτου….

    Τα κόμματα δεν είναι αντίπαλοι αλλά σύμμαχοι στην εξουσία…..

    Σήμερα έγραψα αυτό

    Καλημέρα νέο Αρθρο : «Μην απορείτε, ο Βορίδης, ο Αδωνις, η Ρεπούση και το Indymedia είναι ομοϊδεάτες…! http://wp.me/p9GCU-2Ll

  3. Ο/Η Βουρλής Πέτρος λέει:

    Φίλε Αναρμόδιε

    ‘Οπως πάντα εύστοχος, αφήνεις λίγα για εμάς του υπόλοιπους να συμπληρώσουμε.
    Ένα από αυτά τα λίγα, που συχνά ξεχνάμε όλοι όσοι μιλάμε για την δημοκρατία, έχει να κάνει και με την παρακάτω πρόταση σου :
    «Αν γίνει “κάποια στραβή” και για κάποιο λόγο περάσει στα χέρια του λαού μέρος έστω από την απόλυτη πολιτική εξουσία που τώρα κατέχει το διεφθαρμένο και αμαρτωλό πολιτικό σύστημα..».
    Και εδώ πρέπει να εστιάσουμε. Υπάρχει μια λέξη που αν μπει στο μυαλό μας και στο στόμα μας οι μάσκες των ολιγαρχικών σε όλο τον κόσμο θα πέσουν. Μόνο τότε θα τους πιάσεις για τα καλά τρομώδες παραλήρημα. Η λέξη αυτή είναι ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ.
    Το μεγάλο βέβαια πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρουμε τον θεσμό και την δύναμη του. Δεν ξέρουμε ποιος δικαιούται να το καλεί (ΜΟΝΟΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ), για τι θέμα (για το ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ οι ΠΟΛΙΤΕΣ ΘΕΛΟΥΝ) και ποια είναι ισχύ του (είναι ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΟ). Δεν μας έχουν διδάξει τα λόγια του Αριστοτέλη ο οποίος μας πληροφορεί ότι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι κυβερνούσαν μέσω ΨΗΦΙΣΜΑΤΩΝ. Τι άλλο χρειάζεται για να αρχίσουμε να το σκεφτόμαστε σοβαρά; Και γιατί το πολιτικό σύστημα της Ελβετίας θεωρείται ένα εκκεντρικό παράδοξο μια μικρής χώρας κάπου στην κεντρική Ευρώπη; Μήπως γιατί οι Ελβετοί, από το 1874 ως το 2007, έχουν «επιτεθεί» σε 160 από τους συνολικά 2370 ομοσπονδιακούς νόμους και έχουν ΑΚΥΡΩΣΕΙ τους 87!
    Όταν αναφέρομαι στο Ελβετικό μοντέλο, διασκεδάζω να βλέπω φίλους από τον αναρχικό (ότι κι αν σημαίνει αυτό) χώρο να μένουν με το στόμα ανοικτό. Μετά τη πρώτη βουβαμάρα ανασυντάσσονται και με «απειλούν» λέγοντας μου, πολύ σοβαρά, ότι θα το ψάξουν γιατί πολύ απλά δεν το πιστεύουν. Είναι η πιο ευχάριστη απειλή που έχω δεχτεί και αυτό ακριβώς τους (και μας) λέω : ΨΑΞΤΕ ΤΟ.
    Για λίγα περισσότερα στοιχεία σχετικά με το ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ρίξε μια ματιά στο τελευταίο μου κείμενο
    http://referendumsforgreece.wordpress.com/

    Καλό κουράγιο σε όλους μας
    Πέτρος

  4. Ο/Η Ανωνυμος λέει:

    «Η εθνική ταυτότητα ως συνεκτικό και ενοποιητικό στοιχείο του λαού απειλεί το πολιτικό σύστημα διότι τον ενώνει απέναντί του.»…
    Αυτό πού επί τέλους πρέπει να συνειδητοποιήσουν όλοι οι εγκλωβισμένοι διεθνιστές και κοινωνικοί επαναστάτες είναι πως η υιοθέτηση και η παντιέρα της έννοιας έθνος είναι ο επιτυχέστερος τρόπος γιά την επιβολή, με τα ισχυρότερα και νομιμώτερα των επιχειρημάτων, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της σεισάχθειας, των ανατροπών, των αποκαταστάσεων με ανθρωπιστικά κριτήρια… και τόσων άλλων που δεν συγχωρεί ο χώρος.
    Πρώτον γιατί είναι ο ικανώτερος τρόπος… όπως ικανώτερη είναι μία πρωτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση γιά δικαιολόγηση ad hoc κλαδικών αιτημάτων.
    Δεύτερον διότι ενεργοποιείται το συνιδιοκτησιακό επιχείρημα οικονομικού ΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ… όπως ότι κάθε κερδοσκοπική δραστηριότητα οφείλει τα κέρδη της και στην χρήση κοινόκτητου χώρου, επιβαρυνόμενη έτσι με ΑΝΑΛΟΓΑ «τέλη» (εδώ πολύ χρήσιμο το παράδειγμα μιάς υπερξενοδοχειακής μονάδας σε ένα πχ μπαλκόνι του Αιγαίου με αξιοποίηση θαυμάσιας θέας και θαλάσσιας ακτογραμμής -που ανήκει όμως σε όλους τους κατοίκους της χώρας- εν σχέσει με το ίδιο συγκρότημα κτισμένο πχ στο κέντρο της Κωπαίδας…η όποια «μαρξιστική» υπεραξία της απόδοσης σε ποιόν όμως ανήκει;).
    Τρίτον και κυριώτερον είναι να συνειδητοποιήσει ο βραχυκυκλωμένος λαός πως πράγματι είναι προνομιακός ιδιοκτήτης μίας ζηλευτής θέσης στον γεωγραφικό χάρτη (που θέλουν οι επιτήδειοι φθηνά να την απεμπολήσει) κληροδοτημένη λόγω των θυσιών τών προγόνων του… με πολλαπλές οντότητες φυσικού κάλους, γεωφυσικών πόρων, στρατηγικών διασταυρώσεων κλπ που δεν έχει αυτή καμμία απολύτως σχέση με χώρες τύπου Μπαγκλαντες, με τις οποίες ουσιαστικά και με ότι γίνεται του προτείνουν «ανταλλαγή».
    Αρκεί γιά όλα αυτά να σκύψει λίγο γιά να «θερίσει» το χρυσάφι και να μήν δέχεται καταφανώς λεόντειες συμφωνίες εις βάρος του.

  5. Ο/Η Δέξιππος λέει:

    Συμφωνούμε και επαυξάνουμε στο πόνημα Οι θρησκευτικοί και πολιτικοί άξονες http://kratosdimon.blogspot.gr/2012/05/blog-post_28.html» και συγκεκριμένα:
    «Τις μοναρχίες σαν αντίβαρο στον λαϊκό ξεσηκωμό αντικατέστησαν τα συγκεντρωτικά εθνικιστικά-φασιστικά, ή διεθνιστικά-κομμουνιστικά καθεστώτα τραβώντας με λύσσα την πορεία στην φυσική δημοκρατία πρός τα κάτω. Την αποκέντρωση της εξουσίας πολέμησαν με την συγκέντρωση, την πολυαρχία με την προσωπολατρία. Μια διελκυστίνδα που η ισχυρότερη άκρη ορίζει καθε φορά το μέσο που καταλήγει σε κοινοβουλευτικά όρια…»

  6. Ο/Η Δέξιππος λέει:

    Οι θρησκευτικοί και πολιτικοί άξονες http://kratosdimon.blogspot.gr/2012/05/blog-post_28.html”
    «Η τελική κεντρική σύγκρουση μεταξύ των τριών κύριων ρευμάτων δόθηκε με την στρατιωτική διμέτωπη σύγκρουση του Εθνικοσοσιαλισμού του Χίτλερ με τον Κομμουνισμό του Στάλιν και τον φιλελεθερισμό των Ρούσβελτ και Τσώρτσιλ, με σταδιακή και τελική επικράτηση του φιλελευθερισμού και την κοινοβουλευτική ηγεμονία. Τα ηττημένα μέρη έκτοτε διαβιούν στις παρυφές του κοινοβουλευτισμού, ο κομμουνισμός ιδεολογικά ηττημένος και ο εθνικοσοσιαλισμός, στρατιωτικά αλλά και ηθικά αφού ως ηττημένος δέχτηκε την μομφή της πρόκλησης του πολέμου. Παραδόξως σήμερα οι ηττημένοι αυτοί σχηματισμοί με την επανεμφάνιση το αιτήματος για δημοκρατία, βγαίνουν απο τους τάφους τους με σκοπό να φυλακίσουν πάλι την λαίκή ορμή στους κόλπους τους και να διατηρηθεί η ολιγαρχική δομή του αστικού κοινοβουλίου»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s