Η κοινουλευτική ολιγαρχία έχει καταστρέψει την κοινωνία και το καθεστώς ακόμα να ανοίξει συζήτηση για τη δημοκρατία, ενώ η αριστερά, στην κοσμάρα της, επιμένει πως για όλα φταίει μόνο ο καπιταλισμός.


Το πρόβλημά μας είναι ΠΟΛΥ ΑΠΛΟ. Δεν είναι ούτε οικονομικό, ούτε νομικό. Δεν είναι δηλαδή τεχνικό πρόβλημα. Είναι πολιτικό πρόβλημα. Δεν έχει να κάνει απλώς με το ευρώ, την παγκοσμοιοποίηση, το δημόσιο χρέος, τον καπιταλισμό, τις τράπεζες, τις μειώσεις συντάξεων και μισθών, την εξοντωτική φορολογία, τις άθλιες συμβάσεις εργασίας, τα ομόλογα, και τα cds.

Ολα αυτά είναι συμπτώματα. Μιας και της ίδιας ασθένειας. Είναι τα συμπτώματα. Δεν είναι η ασθένεια. Οι ανισότητες, οικονομικές και πολιτικές, είναι ΜΟΝΟ συμπτώματα της ίδιας αρχαίας ασθένειας: της πολιτικής ανισότητας. Της έλλειψης της δημοκρατίας.

Το πρόβλημά μας έχει να κάνει με το ποιος είναι κυρίαρχος: ο λαός ή μια μικρή ομάδα πολιτών;

Ο κοινοβουλευτισμός (αντιπρόσωποι με μακρές θητείες που εκλέγονται με κάλπη, και επιτρέπεται να ξανα-καταλαμβάνουν οι ίδιοι και οι ίδιοι τις θέσεις εξουσίας, στο πολίτευμα, στα κόμματα, στα σωματεια και στους φυσιολατρικούς ομίλους), ΔΕΝ είναι δημοκρατία. Είναι ολιγαρχία.

Ο ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ.

2000 στελέχη του ΠαΣοΚ κι άλλα τόσα της ΝΔ, δηλαδή λιγώτεροι από 5000, είναι η ολιγαρχική εκείνη πολιτική ομάδα που λυμαίνεται τα δημόσια αξιώματα. Τα λυμαίνεται. Δεν γίνεται στη δημοκρατία έτσι. Στη δημοκρατία περνάνε ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ από τα δημόσια αξιώματα. Εδώ έχουμε 5000 πολίτες, τους ιδιους εδώ και 40 χρόνια, που είναι οι μόνοι που γίνονται κυβερνήτες και νομοθέτες μας. Και δημαρχαίοι μας.

Κι ενώ ζούμε στη χώρα της δημοκρατίας, κι ενώ οι δασκάλοι μας στο δημοτικό μας είπαν ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (ναι, μας το είπαν στην ιστορία, στο μάθημα αμέσως μετά τους μηδικούς πολέμους ήταν, εσάς δεν σας το είπε δηλαδή ο δάσκαλος ο δικός σας;), κι ενώ ο κοινοβουλευτισμός, οι υπηρέτες του και τα κόμματά του έχουν καταστρέψει τη χώρα, κι ενώ το περίφημο «πολιτικό προσωπικό» αναγνωρίζει τις ευθύνες του για το χάλι, κανένας τους δεν ανοίγει την συζήτηση για αλλαγή του πολιτεύματος στο πιο δημοκρατικό. Κανένας, οι ολιγάρχες.

Εκεί αυτοί. Θέλουν να εκλέγονται (με κάλπη, δηλαδή την καταστροφή της δημοκρατίας) οι ίδιοι και οι ίδιοι, ξανά και ξανά, και να διορίζουν και τους υπόλοιπους (ανώτατους δικαστές, «ανεξάρτητες» αρχές, κλπ κλπ), οι άρρωστοι εξουσιαστές. Κι από πίσω τους η ίδια και η ίδια οικονομική ολιγαρχία, εγχώρια και διεθνής, που τους σπουδάζει, τους ταίζει, τους διορίζει, τους προωθεί, τους εκβιάζει, τους αμοίβει με χίλιους τρόπους και γενικώς τους έχει στο χέρι και τους ελέγχει.

Και τους βλέπουμε και τους ακούμε καθημερινά να μιλάνε για οικονομικά και για χίλια δυο. Για όλα. Εκτός από ένα. Την δημοκρατία. Την συζήτηση για το τι είναι δημοκρατία. Για το πως μπορούμε να κάνουμε το πολίτευμά μας να αρχίσει να μοιάζει επιτέλους με δημοκρατία.

Και καλά αυτοί (ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΙΝΑΙ), εξουσιαστές είναι οι άνθρωποι, βαρειά ασθενείς. Δυστυχώς κάτι παρόμοιο κάνουν και οι ηγεσίες της αριστεράς που υποτίθεται νοιάζονται πρώτα για το λαό. Επιμένουν πως για όλα φταίει ΜΟΝΟ ο καπιταλισμός. Και δεν λένε κουβέντα για δημοκρατία. Για πολιτειακή αλλαγή. Διότι ΚΑΙ τα δικά τους τα κόμματα, ΚΑΙ οι πολιτικές τους οργανώσεις ΚΑΙ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ που ελέγχουν ακόμη, όλα με κοινοβουλευτισμό μακράς θητείας και επανεκλογές των ίδιων και των ίδιων, δουλεύουν. Πουθενά δημοκρατία ΚΑΙ στην αριστερά. Συγκεντρωτισμός και ολιγαρχία κι εκεί.

Χωρίς δημοκρατία, το όνειρο της αριστεράς για σοσιαλισμό, θα καταλήξει ο ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΟΣ εφιάλτης που έζησαν οι λαοί της ανατολικής ευρώπης πρόσφατα.

Η αριστερά έχει έναν κρίσιμο ρόλο να παίξει: Η θα κατανοήσει πως η ασθένεια είναι η έλλειψη ισοκρατίας, δηλαδή δημοκρατίας, δηλαδή η ανισότητα πολιτικής ισχύος μεταξύ όλων των πολιτών ή θα συνεχίσει να συρρικνώνεται και τέλος πάντων να μην πείθει τους πολίτες και τον λαό. Διότι ο καπιταλισμός είναι σύμπτωμα. Η ασθένεια είναι η ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ. Η έλλειψη δημοκρατίας είναι η κακιά αρρώστια.

Αν η αριστερά θέλει να πολεμήσει την οικονομική ανισότητα και τον καπιταλισμό (και ορισμένοι ας αφήσουν τα ιδεαλιστικά του τύπου άσπρο-μαύρο, κι ας κατανοήσουν, μαζί με την διαλεκτική, πως κι ο καπιταλισμός έχει διαβαθμίσεις και εντάσεις εκμεταλλευτικές), πρέπει να κάνει σημαία της την δημοκρατία. Την δημοκρατία.

Να βρει να προτείνει τρόπους πως θα γίνει η αναμόρφωση του πολιτεύματος. Πως θα γίνεται ο κάθε τυχαίος απλός πολίτης δημόσιος άρχοντας με την κλήρωση. Πως θα συγκροτούνται τα λαϊκά δικαστήρια και οι εξεταστικές επιτροπές με κληρώσεις από απλούς πολίτες. Πως θα φύγουν οι επαγγελματίες νομοθέτες-βουλευτές και πως θα νομοθετεί όλο το εκλογικό σώμα (ενώ υπάρχει το Δίκτυο Περικλής που η αριστερά «αγνοεί» εκκωφαντικά,  και μαζί της όλες οι νεοφανείς οργανώσεις, κινήματα και ομάδες).

Δεν μπορεί από τη μια η κοινουλευτική ολιγαρχία να έχει καταστρέψει την κοινωνία και από την άλλη οι καθεστωτικοί πολιτικοί να αρνούνται να ανοίξουν τη δημόσια συζήτηση για τη δημοκρατία, ενώ η αριστερά, στην κοσμάρα της, να επιμένει πως για όλα φταίει ΜΟΝΟ ο καπιταλισμός.

Θραξ Αναρμόδιος

Advertisements
This entry was posted in Επικαιρότητα. Bookmark the permalink.

11 Responses to Η κοινουλευτική ολιγαρχία έχει καταστρέψει την κοινωνία και το καθεστώς ακόμα να ανοίξει συζήτηση για τη δημοκρατία, ενώ η αριστερά, στην κοσμάρα της, επιμένει πως για όλα φταίει μόνο ο καπιταλισμός.

  1. Ο/Η Κλεισθένης λέει:

    Γειά σου φίλε Θράκα.

  2. Ο/Η ataktos λέει:

    πες τα Θράκα ..λες να σε ακούσουν ..μπα αυτοί απλά φοβούνται !!! χιχχι

  3. Ο/Η ataktos λέει:

    έτσι και απλά ..δεν ξέρουν και δεν κατανοούν … τι τους λες

  4. Ο/Η ataktos λέει:

    ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ, ΘΕΡΙΖΟΥΝ ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ http://oikonikipragmatikotita.blogspot.com/2011/12/blog-post_5939.html

  5. Ο/Η ataktos λέει:

    Η δημοκρατία δεν βρίσκεται απλώς σε κρίση. Εκφυλίζεται. Βιώνει τη μετάλλαξή της. Γίνεται ομοίωμα και καρικατούρα δημοκρατίας. Σε όλη την Ευρώπη και στην Ελλάδα. Κυριαρχούν ως υπερδομές εξουσίας τα χρηματοπιστωτικά δίκτυα, τα επικοινωνιακά ψηφιακά πολυμέσα, η διεθνής της διαφθοράς και η δεσποτική τεχνοκρατία της αγοράς και της κερδοσκοπίας. Αυτές τις υπερδομές και τους μηχανισμούς τους δεν μπορούν να ελέγξουν οι κυβερνήσεις, γιατί δεν έχουν πολιτική κυριαρχία και θεσμική εξουσία. «Η οικονομική παγκοσμιοποίηση τρέχει πιο γρήγορα από την πολιτική παγκοσμιοποίηση», λέει ο Στίγκλιτς. Αλλά και πάλι, «η κομβική διαφορά ανάμεσα στα οικονομικά συστήματα δε έγκειται στη δομή τους», όπως επισημαίνει ο Έρικ Χόμπσμπαούμ, «αλλά στις κοινωνικές και ηθικές προτεραιότητές τους». Η Ευρωπαϊκή Ένωση κάτω από τις κρατούσες κοινωνικές, πολιτικές και ηθικές προτεραιότητες βάζει σε δοκιμασία την ιστορική της οντότητα, ταυτότητα και πολιτική πρακτική.

  6. Ο/Η ataktos λέει:

    Ἡ Τεράστια Κοινωνικὴ Σημασία τῶν Βλακῶν ἐν τῷ Συγχρόνῳ Βίῳ
    http://users.uoa.gr/~nektar/arts/prose/evangelos_lempesis_idiots.htm

  7. Ο/Η ΤΑΛΩΣ λέει:

    Στόν μαραθώνα αναρμόδιε ήσουν στα άτομα που πρόλαβαν να μιλήσουν?
    Από περιέργεια ρωτάω επειδή ήμουν εκεί.

    • Ο/Η anarmodios λέει:

      @ΤΑΛΩΣ

      Μόλις σκέφτηκα να ανοίξω το στόμα μου, έπιασε μπόρα και γίναμε όλοι μούσκεμα ως το κόκκαλο. Φαντάσου και να προλάβαινα να μιλήσω…

      Θραξ Αναρμόδιος

      • Ο/Η ΤΑΛΩΣ λέει:

        ΑΣΤΑ
        1)Εβαλα βενζίνη (νοθευμένη)στο δρόμο και και ειχα πρόβλημα με το αμάξι.
        2)Τρέχοντας στο πάρκινκ βράχηκε το τηλ/ τρόλ του συναγερμού που κράταγα στο χέρι.
        Ανοιξα το αυ/το με το κλειδί μούσκεμα στα χέρια μου και ο συναγερμός να βαράει κάθε τρείς και λίγο.
        Και με ένα μεσαίου μεγέθους κατσαβίδι να προσπαθώ να ανοίξω το τηλ/τρολ,να λύσω την βιδούλα,για να το σκουπίσω,και μετά να σκάει και το χαλάζι.(τα τσάμια θολωμένα και δέν έβλεπα τίποτα έξω) και ο συναγερμός να με τρελαίνει.
        Ευτυχώς ειχα ξεχασμένη μια μπλουζα στο αμάξι και άλλαξα.
        Οταν σταμάτησε η βροχή είδα ότι είχε διαλύσει και έφυγα.Μόνο ένα πούλμαν είδα και κανα 2 αυ/τα που έφευγαν μαζι με εμένα.

      • Ο/Η anarmodios λέει:

        @ΤΑΛΩΣ

        Λυπάμαι για την ταλαιπωρία φίλε.

        Οταν καταλάγιασε η νεροποντή κι αφού ήμασταν όλοι σαν βρεμμένες γάτες σκεφτήκαμε πως κάπου έπρεπε να πάμε όσοι περισσότεροι θέλανε κι αντέχανε βρεμμένοι, ώστε να μην χαθεί εντελώς η ευκαιρία που συναντηθήκαμε.

        Επικράτησε η σκέψη να πάμε στην λίμνη του Μαραθώνα, όπως και έγινε. (Μειοψήφισα, είχα προτείνει ταβέρνα στο χωριό μέσα, όπου είχα πληροφορηθεί πως έχει χώρο μεγάλο).

        Τελικά στην καφετέρια της λίμνης του Μαραθώνα, γίναμε παρέες παρέες. Η δική μας, άγνωστοι μεταξύ αγνώστων οι περισσότεροι, είχε κάποια στιγμή καμμιά εικοσαριά ανθρώπους. Καθήσαμε μέσα όμως, στο κτίριο. Οχι έξω. Και καλά κάναμε, διότι ξανάπιασε νεροποντή (λολ) μετά από μία απίστευτη λιακάδα-κάψα.

        Μείναμε ως το απόγευμα (5-6 η ώρα), έγινε πολύ καλή συζήτηση. Γνωριστήκαμε, είδαμε τις συμφωνίες και τις διαφορές μας, ήταν καλό το κλίμα, κλπ κλπ.

        Εμαθα εκ των υστέρων οτι ερχόταν κόσμος μέχρι αργά το απόγευμα στον χώρο της συνάντησης, μετά που σταμάτησε ο κατακλυσμός, δεν έβρισκαν κανέναν και φεύγανε. Μερικοί βριζοντας κιόλας που δεν σκεφθήκαμε να αφήσουμε κάποιο μήνυμα οτι είχαμε πάει στη λίμνη.

        Υπάρχει πια μια καινούρια επιχείρηση, η επιχείρηση Εξοδος.
        http://exodosblog.wordpress.com/

        Αν σε ενδιαφέρει, κάνε επαφή μαζί τους.

        Θραξ Αναρμόδιος

  8. Ο/Η ΤΑΛΩΣ λέει:

    Tο παρεξήγησες.
    Δέν υπήρχε ταλαιπωρία.
    Μερικές συμπτώσεις,δέν είναι ικανές να μας σταματήσουν,όταν αγαπάμε την πατρίδα μας,και να θέλουμε το καλύτερο για αυτήν.
    Ετσι δέν είναι?
    Εχω γραφτεί στην επιχείρηση έξοδος από την πρώτη στιγμή που το έμαθα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s