Μαθήματα οικονομίας Καζάκη στο ALTER


Θραξ Αναρμόδιος

Advertisements
This entry was posted in Επικαιρότητα. Bookmark the permalink.

12 Responses to Μαθήματα οικονομίας Καζάκη στο ALTER

  1. Ο/Η Προδευτικός! λέει:

    Συγνώμη, αλλά πλέον ο κύριος έχει καταντήσει γραφικός. Αν κάνουμε αυτά που λέει, θα αποκλειστούμε και απομονωθούμε τόσο πολύ διεθνώς, που θα πηγαίνουμε μετανάστες στην Αλβανία. Για όνομα του Θεού, είναι δυνατόν να τα πιστεύεται αυτά; Ακόμα και λάδι ελιάς εισάγουμε πλέον. Είμαστε εντελώς ανίκανοι να συντηρήσουμε τον εαυτό μας και -προσωπικά- πιστεύω ότι αν κάναμε κάτι τέτοιο θα μας κυρίσανε τον πόλεμο.
    Προφανώς κάποιοι νέο-εθνικιστές το θέλουν αυτό. Αλλά δεν έχουν καταλάβει τι σημαίνει αυτό, ειδικά οι πιο νέες γενεές που δεν θυμούνται την πίκρα της δραχμής. Και αν πάμε στην δραχμή, θα πάμε με 1000 δραχμές προς ένα ευρώ αναλογία. Το να πάρεις ένα αυτοκίνητο ή μία τηλεόραση θα γίνει πάλι όνειρο ζωής. Αυτό θέλετε; Και αν το θέλετε εσείς, εμάς τους υπόλοιπους μας ρωτήσατε; Γιατί δεν πάτε μία βόλτα σε μία χώρα της Ευρώπης, αλλά εκτός ΕΕ, να δείτε πως ζούνε και τι επίπεδο ζωής έχουν; Τι θα τρώτε τότε, Πλάτωνα, Αριστοτέλη και … καλό καιρό; Η πατρίς / θρησκεία / οικογένεια;

    • Ο/Η Ευαγγελία λέει:

      Ο Καζάκης εξηγεί σε διάφορες παρεμβάσεις του ότι η επιστροφή στη δραχμή δεν θα προσφέρει τίποτα, αν γίνει με τους όρους της ελεύθερης αγοράς. Πιστεύει και κατ εμέ το τεκμηριώνει ότι δεν θα έχουμε φοβερές υποτιμήσεις και θα τονώσουμε την κατεστραμμένη μας παραγωγή, αν εισάγουμε έλεγχο της κίνησης κεφαλαίων. Το νεο/εθνικιστές που λες δεν το αντιλαμβάνομαι. Περί απειλής πολέμου τώρα. Καταρχήν ήδη μας κάνουν πόλεμο, οικονομικό. Αυτοί που μας κουβαλήθηκαν όμως δεν είναι στρατιώτες κανονικοί,αλλά κοινοί ληστές με γραβάτες που ήρθαν για πλιάτσικο και δεν πιστεύω ότι θα μας κάνουν και κανονικό πόλεμο, για να ξοδευτούν. Άσε που θα τρέχουν να μαζέψουν τις τράπεζές τους, οι οποίες ως γνωστόν δεν διαθέτουν κανονικό στρατό. Ούτε και τα κράτη κάνουν πόλεμο για ένα γινάτι. Ο Καζάκης μιλά για δικαιώματα που έχουμε βάσει Διεθνούς Δικαίου, συνεπώς δεν θα πάμε να κάνουμε τους μάγκες.
      Επίσης, φίλε μου, το αυτοκίνητο έχει ήδη γίνει πολυτέλεια. Ξέρω πολλούς που θα τα κλειδώσουν, γιατί δεν έχουν λεφτά για τέλη κυκλοφορίας. Και άλλους, για τους οποίους και αυτό το φαγητό είναι πλέον είδος πολυτελείας.

      • Ευαγγελία, κατ αρχάς σε συγχαίρω για τον λόγο σου. Πολιτικός και άμεσος. Δουλεμένος.
        Ομως…αν μου επιτρέπεις….
        Πρώτος τη ΘΕΩΡΙΑ της εξόδου από το ευρώ την εκπόνησε ο Λαπαβίτσας, την υιοθέτησε ‘το αριστερό ρεύμα» του ΣΥΡΙΖΑ και κερδίζει έδαφος σε κάποιους αριστερούς οικονομολόγους.
        Παρ όλ αυτά το βασικό ερώτημα παραμένει το ίδιο με εκείνο της εποχής της ένταξης :
        Το ζήτημα του νομίσματος δεν (μπορεί να) είναι το κύριο ζήτημα στην Οικονομία ή στην Οικονομική Θεωρία, δηλ στην Πολιτική Οικονομία, γιατί τότε θα μιλάμε για Μονεταρισμό-Δημοσιονομισμό -χρέος-έλλειμμα- πληθωρισμό-, προνομιακό πεδίο της Χρηματιστικής πολιτικής του Νεο-φιλελευθερισμού ( της Σχολής του Σικάγο, LSE , Πάσχου..!!! κλπ)
        Το κύριο ζήτημα για την άλλη σχολή σκέψης, είναι η Πραγματική Οικονομία, η ανθρώπινη, η παραγωγική και η εξ αυτής αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου.
        Αρα,-όπως και οι ίδιοι οι υποστηρικτές της θεωρίας της εξόδου απ το ευρώ τώρα πια παραδέχονται, αλλά λίγο αργά,- σε μια κατεστραμένη παραγωγικά οικονομία το να μιλάς για ΑΜΕΣΗ έξοδο, είναι σαν να μιλάς για σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου.
        Γι αυτό και επειδή ίσως συνειδητοποίησαν ότι η πρότασή τους και βλακώδης -πολιτικά- είναι και -εξ αυτού- δεν περνάει στο κόσμο, την παίρνουν έμμεσα πίσω, λέγοντας ότι δεν εννοούσαν έξοδο υπό τις παρούσες πολιτικές συνθήκες-ενώ αυτό εννούσαν (εδώ και τώρα, ως αντίδοτο στην Νεοφιλελεύθερη επέλαση) στον παροξυσμό της αρχομανίας τους -Καζάκης..sorry, αλλά βαριά διαταραγμένος τύπος..-.
        Τώρα, εννούσαν -λένε- ότι ΜΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ , ΛΑΪΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, που θα πάρει μέτρα προστασίας του λαού και ανοικοδόμησης της οικονομίας, να βγούμε απο το νόμισμα…
        Αρστι-μπούρτζι κι ο λουλάς…
        Μα τότε, όποτε έρθει εκείνη η ευλογημένη ώρα, η ίδια η ανάταξη οχι μόνο δεν θα έχει την ανάγκη που ΕΙΧΕ ΠΑΝΤΑ, ΚΑΙ ΠΡΟ ΕΥΡΩ, η οικονομία μας, της κατά 300% υποτίμησης του νομίσματος- άρα και του βιοτικού επιπέδου των φτωχότερων στρωμάτων με αντίστοιχο ΠΛΟΥΤΙΣΜΟ των ήδη κατά συρροή κι εξακολούθηση ΠΑΜΠΛΟΥΤΩΝ – αλλά αντίθετα, ΘΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΑΧΕΤΑΙ…!!!!!
        Ητοι,οι υπέμαχοι της αλλαγής του νομίσματος διαπράττουν τα εξής πολιτικά ατοπήματα:
        1. Ακολουθούν την ίδια -δεξιά- προσέγγιση για την οικονομία με τους ήδη κυβερνώντες, δηλ την μονεταριστική.
        2. Δεν εμπιστεύονται τον λαό, ότι δηλ είναι σε θέση να προχωρήσει σε ανατροπή της παρασιτικής/καταναλωτικής κατεύθυνσης (και προτύπου) της οικονομίας που έχει επιβάλει στη χώρα η άρχουσα τάξη.
        3. Ως εκ τούτου, προτείνουν ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΙΚΕΣ λύσεις, κενές πολιτικού περιεχομένου,και
        4. Για να επανακινήσεις μια οικονομία, ΔΕΝ εξαθλιώνεις το λαό για να πετύχεις καλύτερη βάση (εκκίνησης)….Αυτή, είναι η θεώρηση του Νεοφιλελευθερισμού:
        Η -υπαρκτή- καταστροφική πλευρά του καπιταλισμού κατά Μαρξ- λένε- πρέπει να αφεθεί «ελεύθερη» να ολοκληρώσει τον- καταστροφικό της- κύκλο. Ετσι, θα επιβιώσει ο ικανότερος/προσαρμοστικότερος και θα απανεκκινήσει η οικονομία…γι αυτό ΔΕΝ πρέπει να ληφθούν μέτρα προστασίας τυν αδύναμων-επιχειρήσεων τάχα μου, και κατ επέκταση ανθρώπων-. Ο πιό πρωτόγονος Δαρβινισμός δηλ !
        Αντίθετα, ένας εξαθλιωμένος, ταλαιπωρημένος λαός, μια ημι-κατεστραμένη παραγωγική – η κύρια- δύναμη, οι άνθρωποι δηλ, ΔΕΝ είναι κι ο καλύτερος σύμμαχος σε μια τέτοια προσπάθεια…
        Χαιρετώ

        • Ο/Η Ευαγγελία λέει:

          Ευχαριστώ για την παρέμβαση. Δεν γνωρίζω ποιος είναι ο πρώτος πρώτος εισηγητής της επιστροφής σε εθνικό νόμισμα. Εγώ άκουσα αυτήν την πρόταση για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 2010 στο Φόρουμ των Αριστερών Οικονομολόγων, στο οποίο συμμετείχαν τόσο ο Καζάκης όσο και ο Λαπαβίτσας υποστηρίζοντας αμφότεροι την άποψη αυτή. Δεν πιστεύω ότι αποτελεί στην ουσία της μια μονεταριστική πρόταση. Όσοι την εισηγούνται, δεν τη θεωρούν πανάκεια των πάντων, αλλά μια βάση ανάταξης της οικονομίας και μάλιστα σε συνδυασμό με μέτρα προστατευτισμού και ελέγχου κίνησης κεφαλαίου, τα οποία ο νεοφιλελευθερισμός μισεί θανάσιμα. Μόνο μέσω ελέγχου κίνησης κεφαλαίων πιστεύουν ότι μπορεί να αποφευχθεί η ανεξέλεγκτη υποτίμηση του νέου εθνικού νομίσματος. Εάν μείνουμε στο σύμπαν του ευρώ, είναι αδύνατος ο όποιος προστατευτισμός. Και θα έχεις προσέξει ότι η Γερμανία δεν συζητά καμία αλλαγή της αρχιτεκτονικής της ευρωζώνης κι ας έχουμε φτάσει στα μη περαιτέρω. Άρα στη ζώνη του ευρώ τα ελλείμματα των μικρών θα εξακολουθήσουν να τροφοδοτούν τα πλεονάσματα των μεγάλων. Παραπέμπω σε μια μελέτη του Πάνου Παναγιώτου, που αριστερό δεν τον λες, όπου φαίνεται πόσο ακριβότερο έγινε το ελληνικό νόμισμα κατά τη δεκαετία του ευρώ. http://www.xrimanews.gr/epistimoniki-texniki-analysi/arthrografia/16262-mporei-to-grafhma-draxmhs-pros-dolario-na-deixnei-to-parelthon-kai-to-mellon-ths-ellhnikhs-krishs-a-meross-krishs-a-meros
          Κακά τα ψέματα, το πρόβλημά μας συνδέεται και με το ευρώ. Να θυμίσω επίσης ότι οι νομισματικές ενώσεις στην ιστορία δεν είχαν διάρκεια. Ούτε είναι λύση να ενωθούν και πολιτικά οι ευρωπαικές χώρες, με το Βερολίνο να κάνει κουμάντο σε όλα και να τιμωρεί κατά το δοκούν.

        • Είμαστε με τη σχολή σκέψης αυτή σε πλήρη διαφωνία, ιδεολογική και πολιτική. Διότι:
          1. Θέτουν ως ΑΜΕΣΟ, ΤΑΚΤΙΚΟ ζήτημα για το κίνημα, ένα ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΌ στόχο, αμφιλεγόμενο και άρα διασπαστικό. ΠΟΛΙΤΙΚΑ, αυτή είναι η λογική της στρατηγικής ΚΚΕ. (ο σοσιαλισμός- που κανείς τούτη τη στιγμή δεν μπορεί να ορίσει τι ΑΚΡΙΒΩΣ είναι- ούτε ο ίδιος ο Λενιν δεν το γνώριζε -και πολύ σωστά..-, θα τα λύσει όλα, ή περίπου)
          2. Αυτός είναι και ο καλύτερος-πονηρός- τρόπος για να πετύχεις 2 πράγματα:
          α) Να κάθεσαι και να κοιτάς αφ υψηλού τους άλλους που παλεύουν να χαράξουν πολιτική ΓΡΑΜΜΗ δράσης και να στηρίξουν ΑΜΕΣΑ, τον όποιον αγώνα του κόσμου. Είναι ο πάλαι ποτέ ξαναζεσταμένος ΕΛΙΤΙΣΜΟΣ/ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΜΟΣ, παδική, εφηβική και όψιμη ασθένεια ΚΑΙ του ελληνικού αριστερού/κομμουνιστικού κινήματος, μετά τον εμφύλιο.
          Το ελληνικό αυτό κίνημα πάσχει βαθειά από παιδικότητα: Τα θέλει ΟΛΑ, ΕΔΩ και ΤΩΡΑ!
          Η ενηλικίωση αποτρέπεται από την επίμονη άρνηση της. Αλλά αυτό είναι η πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ & ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ.
          β) Στη πραγματικότητα, αποτελεί την πρόφαση για τη δημιουργία ΠΑΡΑΜΑΓΑΖΩΝ ,- αλλά ΚΚΕ- και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο -μαϊντανός- Καζάκης από κει προέρχεται και έτσι έχει μάθει να λειτουργεί. ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ την πολύ καλή γνώση του για την ιστορία του ελληνικού χρέους, για να στήσει ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΜΑΓΑΖΙ. Αλλος ένας επικίνδυνος μεσσιανισμός.
          Αυτά- κατά τη γνώμη μου είναι τα ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ χαρκτηριστικά των φορέων της άποψης αυτής, τα οποία οδηγούν σε απαπροσανατολισμό, σύγχιση, και διάρρηξη του ενιαίου μετώπου για μια προοδευτική έξοδο από την κρίση, που προϋποθέτει μια minimum και όχι maximum (μαξιμαλιστική δηλ) συμφωνία, του τύπου ΕΞΟΔΟΣ ή ΠΑΡΑΜΟΝΗ ατο νόμισμα.
          Μ αυτή την έννοια, το πρόταγμα αυτό είναι μονεταριστικής υφής, αφού θέτει ΩΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ την αποδέσμευση, για την ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ανάταξη και όχι το αντίστροφο.
          Η άλλη άποψη λέει ότι πρέπει να συντριβεί το αντιπαραγωγικό/παρασιτικο/καταναλωτικό πρότυπο «ανάπτυξης» της άρχουσας τάξης- που δεν είναι τίποτ άλλο από την προβολή και επιβολή πάνω στην οικονομία και την κοινωνία της ΔΙΚΗΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ και ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ- . Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για τους φίλους μας της άλλης πλευράς…
          Εμείς μιλάμε για την συνολική ανατροπή ενός προτύπου(μοντέλου) οικονομικής και άρα και κοινωνικής δημοκρατικής ανάπτυξης, αποκεντρωμένης και λαϊκής με αναδιανομή του πλούτου. Ενός προτύπου δηλ που ξεκίνησε μετά τον εμφύλιο-καθόλου τυχαία- και εμπεδώθηκε τα τελευταία 20 χρόνια. Το πρότυπο μιας οικονομίας που παράγει ελλείμματα και χρέη, ΑΣΧΕΤΑ με το νόμισμα, αν δεί κανείς την ίστορία του ελληνικού χρέους.
          Και προτείνω το αντίστοιχο βιβλίο του Νίκου Μπελογιάννη, πολύ πριν από τις αφηγήσεις Καζάκη…!
          { Ο μεγάλος Μπελογιάννης, περί άλλων ομιλούσε και όχι για νομίσματα και άλλες τέτοιες τεχνοκρατικές επιλύσεις των επί μέρους προβλημάτων της άρχουσας τάξης.
          Κι ήταν τόσο σοβαρά αυτά που έλεγε, ώστε αναγκάστηκαν να τον εκτελέσου ΕΝ ΨΥΧΡΩ.}
          Τώρα, όσον αφορά τα περί προστατευτισμού- που στη ουσία είναι η ανοικτή παραδοχή της ΜΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ με τον πυρήνα του προβλήματος της αντιπαραγωγικής ανταγωνιστικότητας, άρα της διαιώνισής της μέσω έστω και ελεγχόμενων υποτιμήσεων/πτώχυνσης των ήδη πτωχών,όσο και του ελέγχου των κεφαλαίων- αυτό κι αν είναι ΤΟ παραμύθι, στη διεθνοποιημένη οικονομία..!- δεν έχω να πω στ αλήθεια τίποτα…
          Ερώτημα (προς τους μαρξίζοντες) : Μόνο στη ζώνη του ευρώ ισχύει ο κανόνας ελλείμματα vs πλεονάσματα, ή είναι ο ΓΕΝΙΚΟΣ , ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ κανόνας της ανισόμετρης ανάπτυξης του καπιταλισμού και ένα ζήτημα που απασχολεί όλα τα κράτη-έθνη από τη γέννεση του καπιταλισμού αλλά και μια συζήτηση διεθνή, σήμερα κιόλας;
          Κι γιατί είχαμε ελλείμματα ΚΑΙ με τη δραχμούλα-καμαρούλα μια σταλιά 2χ2..- και να ξαναγυρίσουμε εκεί που μας προτρέπει η αντιδραστική προπαγάνδα ;
          Δηλ BMW, MERCEDES, VW, AUDI, AEG, SIEMENS,MIELE, βιομηχανικά προϊόντα, μηχανήματα, κρέμες, κλπ δεν αγοράζαμε και πριν ή δεν θ αγοράζουμε και μετά (το ευρώ)- εκτός κι αν φτωχύνουμε τόσο που ούτε αραμπά δε θάχουμε διαθέσιμο, και τα γαϊδούρια εξέλειψαν…- . Μήπως αυτό επιδιώκουν οι ρωμαντικοί καλοβολεμένοι αριστεροί, ή καθηγητές στα LONDON, ή ex μεγαλοστελέχη διεθνών οίκων -με μπόλικα ευρουλάκια σε καταθέσεις- και δεν τους αφορά προσωπικά αλλ αντίθετα τους ευνοεί, αυτοί με ευρώ κι εμείς με δραχμουλίτσες…, Λέω μήπως…
          Και τα λέω ολ αυτά, γιατί κάποιοι σαν κι εμένα, μετά από 10 χρόνια ειδικές και μεταπτυχιακές σπουδές, 30 χρόνια δουλειάς σε Δημόσιο και Ιδιωτικό τομέα, εδώ και Γαλλία, με επιχειρηματική δράση και αντίστοιχη-χρονικά- πολιτική δραστηριότητα , δε μασάμε ταραμά…μια και βρισκόμαστε ά(ν)εργοι και πάμπτωχοι, όχι εξ αιτίας του ευρώ, αλλά εξ αιτίας της πολιτικής της άρχουσας τάξης και του άθλιου κράτους ΤΗΣ.
          Οσο για την Γερμανοφοβία vs Γερμανολαγνεία… κοντός ψαλμός…
          Χαίρετε…

        • Ο/Η Ευαγγελία λέει:

          Κύριε Βαμβακά, με κάποιες από τις διαγνώσεις σας θα μπορούσα ενδεχομένως να συμφωνήσω, αλλά αδυνατώ να εντοπίσω συγκεκριμένες προτάσεις. Θα περιοριστώ λοιπόν σε μερικές καίριες επισημάνσεις. Το ευρώ και το άθλιο πολιτικό σύστημα πάνε πακέτο στη χώρα μας, πρβ. πώς μας έβαλε ο Σημίτης σ αυτήν την ιστορία. Δεύτερον, χρέος 110-120% στο ΑΕΠ έχουμε από το 1990. Αν τότε είχαμε ευρώ θα χρεωκοπούσαμε οπωσδήποτε. Τρίτον, παραγωγή μέσα στη συγκεκριμένη νομισματική ένωση που είναι δομημένη όπως είναι αυτήν τη στιγμή, με τον ακραίο αντιπληθωρισμό γερμανικής εμπνεύσεως, είναι ανέφικτη για τις ελλειμματικές χώρες. Αν πάρουμε δραχμή ή ευρωδραχμή ή μαλακό ευρώ παραμένοντας στην Ευρωζώνη, είναι κάτι που το συζητούν εις τας Ευρώπας, θα αποτελεί ουσιαστικά κατοχικό νόμισμα ελεγχόμενο απ έξω, θα εξυπηρετεί αλλότριες ανάγκες, ενώ θα υποτιμάται συνεχώς και ραγδαία. Παράλληλα, όλες οι υποχρεώσεις της χώρας και των πολιτών ακόμα, θα είναι σε σκληρό ευρώ. Αν είναι να πάρουμε εθνικό νόμισμα, το εγχείρημα θα έχει προοπτικές επιτυχίας μόνο αν απογαλακτιστούμε από τον Τρισέ και βέβαια όχι με εγχώριους πολιτικούς του γνωστού φυράματος. Όσο για την εκπτώχευση… Μα αυτή έρχεται, ήρθε και τώρα με το ευρώ. Το ζήτημα του εθνικού νομίσματος δεν είναι μόνο τεχνικόοικονομικό, αλλά κατ εμέ βαθύτατα πολιτικό…

        • Ο/Η Φερώνυμος λέει:

          Αγαπητέ κ. Βαμβακά,
          θέλω να σας συγχαρώ για τήν εύστοχη παρατήρησή σας σε ό,τι αφορά την επισήμανση της ανάγκης για ανατροπή του αντιπαραγωγικού μοντέλου που επεβλήθηκε στη χώρα μας μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου. Πιστεύω ότι σήμερα δέν βρίσκεται σε κρίση το μεταπολιτευτικό μοντέλο αλλά η όλη πορεία της χώρας μετά το 1950.

          Θεμελειακό πρόβλημα –κατά τη γνώμη μου πάντα– είναι η έλλειψη Δημοκρατικής παιδείας από τη πλειοψηφία της Ελληνικής κοινωνίας. Αυτή η έλλειψη Δημοκρατικής παιδείας οδήγησε στην πανομοιότυπη λειτουργία όλων των συλλογικών οργανισμών.

          Από τη Βουλή και τη Κυβέρνηση, τα κόμματα μέχρι και τα τελευταία εξωραϊστικά σωματεία, όλα στη συντριπτική τους πλειοψηφία δέν λειτουργούν δημοκρατικά. Δηλαδή δέν εκπληρούν τα τρία χαρακτηριστικά της Δημοκρατίας ( = Ισηγορία, Ισονομία, Ισοκρατία).

          Ο κ. Καζάκης έχει ξεκινήσει τη δημιουργία κόμματος ΕΠΑΜ και ψάχνοντας στην ιστοσελίδα του:
          http://www.epam-hellas.gr/
          δέν είδα πουθενά το καταστατικό του, ούτε είδα κάποια σχετική ανάρτηση. Δέν το θεωρώ τυχαίο γεγονός.
          Η πρακτική αυτή μου θυμίζει την αρχική φάση του ΠΑΣΟΚ
          (3η Σεπτεμβρίου 1974) όπου εκεί παρουσιάστηκε πρόγραμμα με κάποιες γενικές αρχές–συνθηματολογία (Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκη Κυριαρχία, Κοινωνική Απελευθέρωση) και με τη περίφημη ρήση του Α. Παπανδρέου ότι το ΠΑΣΟΚ δέν είναι κόμμα αλλά κίνημα!
          Η φράση αυτή δέν ήταν τυχαία. Ο Α. Παπανδρέου με αυτό τον αφορισμό απέφευγε να
          δεσμευτεί μέσω γραπών διαδικασιών, (δηλαδή καταστατικού) ώστε να έχει όλη την ελευθερία των κινήσεων να κάνει ο,τι αυτός θέλει. Μετά από 6 περίπου μήνες (Ανοιξη του 1975 στο περίφημο «Προσυνέδριο του ΠΑΣΟΚ») κινήθηκαν οι πρώτες διαδικασίες διαγραφών (Σ. Καράγιωργας, ομάδα Δημοκρατικής Άμυνας που είχε προσχωρήσει στο ΠΑΣΟΚ).

          Το παρελθόν λοιπόν είναι πηγή γνώσης και λύσεων για το μέλλον. Θεωρώ ότι η όλη προσπάθεια του κ. Καζάκη θα είναι μία από τα ίδια με αυτή των κομμάτων–αγελών της
          μεταπολίτευσης. Ομως υπάρχει μία θεμελειώδης διαφορά από τότε: Είμαστε σήμερα περισσότερο καχύποπτοι και επιπλέον εχουμε την άτυπη «εκκλησία του δήμου» που είναι το διαδίκτυο. Δέν μπορούν εύκολα να παραπλανήσουν οι διάφοροι ηγετίσκοι πολλούς για μεγάλο χρονικό διάστημα.
          Κλείνοντας, ευχαριστώ την Ευαγγελία για τις παρατηρήσεις της, και τον Αναρμόδιο
          για το ιστολόγιό του που πασχίζει να ανοίξει ένα «Δημοκρατικό ρήγμα» μέσα στην αντιδημοκρατική κοινωνία μας.
          Νάστε όλοι καλά!

        • Αγαπητέ «Φερώνυμος» σ ευχαριστώ γαι τα καλά σου λόγια…Οντως η χώρα, δηλ ο λαός της, εισπράττει γι άλλη μια φορά τα επίχειρα των επιλογών της παρασιτικής -κύρια μετά το 50- άρχουσας τάξης της. Θάλεγα, μεταξύ σοβαρού και αστείου, ότι το κατ εξοχήν αντιπροσωπευτικό της slogan/moto, είναι το ΠετροΚωστοπούλειο, Κλικ-όβιο (του ’90) «Φράγκα, γκόμενες, παλάτια, ζήτω τα καλά κρεβάτια..!!»
          Η αποθέωση της γκλαμουρο-βλαχιάς, του ελεεινού τύπου Life Style, της εκπόρνευσης μιας ολόκληρης γενιάς-με την συναίνεση/ανοχή/προτροπή των «γονέων & κηδεμόνων» , βεβαίως βαβαίως…- στα 90’s είναι και το αποκορύφωμα, το ξεσάλωμα, και η κατίσχυση του ψευδο-μαντέλου της επίπλαστης ευημερίας.
          Μιας «ευημερίας» που -πολύ πριν το ευρώ του 2002- ως παντεσπάνι, παρεχόταν στα μεσαία στρώματα, προκειμένου να εξαγοραστούν ηθικά, ιδεολογικά και πολιτικά, και να ανεχτούν/ συναινέσουν/ (απο)μιμηθούν το Μεγάλο Φαγοπότι- Χρηματιστήρια, Ολυμπιακοί αγώνες, ισχυρή Ελλάδα, ισχυρή οικονομία- της λούμπεν μεγαλοαστικής τάξης και τη σύμπραξη των κυβερνήσεων Μητσοτάκη / Σημίτη / Καραμανλή.
          Κακέκτυπα παρήγαγαν οι άνθρωποι… αυτοί με τα λεφτά του κράτους, των ευρωπαίκών προγραμμάτων στήριξης και της ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ -των 40 δις το χρόνο και των 10 δις ΕΙΣΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ- και οι οι άλλοι, οι ρέπλικες, με δανεικά (κι αγύριστα), που οι ίδιοι οι πρώτοι αφειδώς τους παρείχαν χαμηλότοκα- δια των ΔΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΩΝ- μιας και το υπερ-συσσωρευμένο χρήμα (χρηματιστική/παρασιτική οικονομία) παρέμενε παρκαρισμένο, αδιάθετο, και άρα ΜΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟ(χωρίς κέρδος, κέρατα…!!!).
          Το Μεγάλο Φαγοπότι όμως αγαπητέ «Φερώνυμος» , είχε το ίδιο τέλος με αυτό της ομώνυμης ταινίας του ’70 : Οι άπληστοι συνδαιτημόνες έσκασαν απ τη πολυφαγία…Οπως η Lehman Brothers , τo 2008…
          Και το όνειρο του αέναου πλουτισμού έλαβε ΤΡΑΓΙΚΟ φινάλε…
          Μετακύλισε τη χασούρα στα κράτη κα τα κράτη με τη σειρά του, στους λαούς τους..!!

          ΤΑ ΧΡΕΗ ΤΟΥΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ, που τα βαφτίσαν χρέη ΜΑΣ και τ αύξησαν με νέα δάνεια(άμεσα), αυτά του μνημονίου, αλλά και ΕΜΜΕΣΑ, με πλασματική, προσυμφωνημένη παράνομη εκτόξευση του ελλείμματος του 2009 κατά 9 (ΕΝΝΕΑ) ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ=) 30 δις..!!!) και τώρα βαράν το κεφάλι τους ή πιο σωστά, τους το βαράει ο Ομπάμας, που ξέρει πολύ καλά ότι πρέπει να τους μαζέψει τους ηλίθιους/ επίμονους/ επικίνδυνους νεοφιλελεύθερους συμμορίτες των Βρυξελλών, του Παρισιού και του Βερολίνου.

          ΥΓ 1. Το ελλειμμα και όχι το χρέος, είναι το κρίσιμο ζήτημα για τα δημοσονομικά της ΕΕ του Μάαστριχτ και της Λισσαβώνας. Το έλλειμμα φούσκωσαν τεχνητά -από 6,5%…σταδιακά στο 15,5%- κι έτσι μπήκε η χώρα σε επιτροπεία- το χρέος …εφευρέθηκε αργότερα , φάντης μπαστούνι
          ΥΓ 2. Ολ αυτά δεν σημαίνουν κατά κανένα τρόπο ότι συμβάλλουν στη θεωρία της αποχώρησης από το ευρώ…το εντελώς αντίθετο μάλιστα.
          ΥΓ 3. Προσωπικά, ότι είχα να πω επί του θέματος του ευρώ, το έχω ήδη πει.
          Κι αυτό προφανώς, δεν αφορά εσένα αγαπητέ «Φερώνυμος».

          Ευχαριστώ για τη φιλοξενία , το χώρο και το χρόνο, όλους τους συν- «Αρμόδιους» και καθόλου αν-αρμόδιους!!!

  2. Ο/Η Νίκος Τανάλιας λέει:

    Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πού είναι;

    Ποιάς… δημοκρατίας;

    Αποτελεσματικότητα: εξέγερσις με Eurogendfor ή συνάθροισις με αίτημα πολιτειότητας;
    http://olympia.gr/2011/10/13/αποτελεσματικότητα-εξέγερσις-με-eurogendfor-ή/

  3. Ο/Η Φερώνυμος λέει:

    Αγαπητέ «Αναρμόδιε», θα πρότεινα (μέ όλο το θάρρος) να αναρτήσετε και τα σχετικά άρθρα του Β. Βιλιάρδου για τη σημερινή κατάσταση ώστε να έχουμε μιά ισορροπημένη έκθεση απόψεων πάνω στις προτάσεις εξόδου από τη σημερινή κρίση.
    Ενα τελευταίο ενδιαφέρον άρθρο του παραπάνω οικονομολόγου είναι το:
    Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ

  4. Ο/Η Ευαγγελία λέει:

    Αγαπητέ Φερώνυμε, πιστεύω ότι ο Καζάκης και ο Βιλιάρδος – τους παρακολουθώ και τους δύο στενά εδώ κι ενάμισι χρόνο – συγκλίνουν σε πολλά βασικά σημεία, αν κι έχουν διαφορετικό ύφος και εκφορά λόγου. Ακόμα και στο ζήτημα δραχμής/ευρώ μπορείς να βρεις σημεία επαφής, καθώς και οι δύο απορρίπτουν την ασυδοσία των αγορών και ευνοούν κάποια μέτρα προστατευτισμού στην οικονομία. Αυτές είναι οι και οι απαραίτητες προυποθέσεις επιστροφής σε εθνικό νόμισμα κατά τον Καζάκη. Ο Βιλιάρδος είναι περισσότερο υπέρ της παραμονής στο ευρώ, προς το παρόν τουλάχιστον, και δε μιλά τόσο επιτακτικά για διαγραφή του χρέους. Το κλου του κειμένου του Βιλιάρδου που προτείνεις είναι ότι όσο και να διαδηλώνεις, όσο πληρώνεις το σύστημα, το συντηρείς. Αυτό δε σημαίνει κατά τη γνώμη μου ότι οι διαδηλώσεις πρέπει να πάψουν, διότι δίνουν εντός και εκτός χώρας ξεκάθαρα μηνύματα περί των προθέσεων του λαού. Πρέπει να φωνάζουμε με κάθε τρόπο ότι η κυβέρνηση αυτή δεν μας αντιπροσωπεύει πια, δεν μας αντιπροσώπευε από την επομένη των εκλογών. Και ας μην ξεχνάμε ότι στην Κατοχή προαποφασισμένα μέτρα, όπως η επιστράτευση Έλληνων εργατών για να σταλούν στη Γερμανία, δεν προχώρησε χάρη στις δυναμικές κινητοποιήσεις του λαού της Αθήνας. Ακόμα και η Πλατεία Συντάγματος, που πολλοί λένε να μην διαδηλώνουν οι πολίτες εκεί για να μην τρων χημικά, έχει μια συμβολική σημασία. Αποτελεί πολιτική νίκη να την καταλαμβάνεις. Επίσης, και ο Βιλιάρδος και ο Καζάκης τονίζουν τον κίνδυνο να εμφανιστούν επίδοξοι σωτήρες και να γίνουν δικτάτορες. Πιστεύω ακράδαντα ότι τη λύση θα την επεξεργαστούμε εμείς οι πολίτες και όποιος μπορεί να την εφαρμόσει και μας πείσει για αυτό, θα κυβερνήσει κιόλας. Υπό τας εντολάς μας, προς όφελος των συμφερόντων μας και με την ενεργή μας συμμετοχή. Τον καλύτερο κυβερνήτη αν δεν τον ελέγχεις, θα κάνει τα δικά του. Γι αυτό πρέπει ν αλλάξουν άρδην οι όροι άσκησης πολιτικής στη χώρα μας. Χορτάσαμε επαγγελματίες πολιτικούς,τωρα χρειαζόμαστε πολίτες. Οποιαδήποτε άλλη οδός εγκυμονεί κίνδυνο εκτροπής και εμφάνισης νέου κεφαλιού της πολιτικοοικονομικής μας Λερναίας Ύδρας, που λυμαίνεται το κράτος και το λαό. Πριν απ όλα όμως πρωτεύει η πτώση της κυβέρνησης. Ύστερα απ όσα μας βρήκαν, νομίζω πως είναι χαζό να φοβόμαστε την ακυβερνησία ή να μη ρίχνουμε την κυβέρνηση, γιατί μπορεί μετά να επιβληθεί χούντα. Γιατί έχουμε ήδη χούντα. Και στυγνή μάλιστα.

  5. Ο/Η ΣΠΥΡΟΣ Ο ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ λέει:

    Παρακολούθησα,στό αλτερ,τίς αναλύσεις τού καζάκη.
    Από τίς αντιδράσεις τού χρήστου κώνστα καί τής μακρή,κατάλαβα αμέσως ότι ο καζάκης λέει,κατ΄
    αρχάς κάτι πού ενοχλεί τούς καθεστωτικούς δημοσιογραφίσκους.

    Δηλαδή ή άρνηση πληρωμής χρέους πού επεβλήθη στό λαό,εν αγνοία του καί όχι πρός όφελός
    του είναι ,διεθνώς, παραδεκτή πρακτική.
    Συνέπεια τής άρνησης πληρωμής,θά είναι τό εξωπέταγμα από τίς διεθνείς αγορές.
    αλλά ήδη είμαστε εκτός αγορών,λόγω υπερβολικού χρέους.
    επίσης επειδή ή κ.μέρκελ δέν μας εμπιστεύεται,δέν θά μας δίνει πλέον χρήματα,γιά τό χρέος μας
    θά δίνει χρήματα κατ έυθείαν στίς τράπεζες πού έχουν τά Ελληνικά τοξικά ομόλογα,ώστε νά μήν
    χρεοκοπήσουν,οι τράπεζες.

    Οι δήθεν ανησυχίες καί λοιπές βλακίες γιά ντόμινο κατάρρευσης,λόγω τού ελληνικού χρέους,
    είναι δικαιολογίες μεταξύ τών ευρωπαίων μέχρι νά βρεθεί ποιός θά πληρώσει τίς χασούρες
    τών ευρωπαικών τραπεζών.

    Τί απομένει στή χώρα μας νά κάνει/?????
    Απλά νά ξοδεύει,όσα βγάζει καί ούτε ενα σέντσι παραπάνω καί νά μήν χρεώνεται,ότι δηλαδή
    πρέπει νά κάνει κάθε συνετό νοικοκοιριό …

    Ομως αυτά δέν συμφέρουν τούς πολλούς δημόσιους υπαλλήλους,πού διορίστηκαν,ως ψηφο-
    φόροι τών πολιτικών μας,τούς κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες,τά μμε μέ τά καλά αμειβόμενα
    παπαγαλάκια τους καί τούς άπειρους πρασινογαλάζιους συνδικαλιστές,γιά τή συντήρηση τών
    οποίων χρειάστηκε καί θά χρειαστεί υψηλότατος δανεισμός..

    ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s