Είμαστε στην κόψη του ξυραφιού


αυτή η ανάρτηση έγινε πέρυσι, κοντά ενάμισυ χρόνο πριν. Τυχαία έπεσα επάνω της και ξαναδιάβασα τι είχα γράψει τότε. Νομίζω πως είναι από εκείνες τις αναρτήσεις που αξίζει να ξαναδιαβαστεί. Είναι Μάϊος του 2011, λίγο πριν τις πλατείες των «αγανακτισμένων», την εμφάνιση της Χρυσής Αυγής στο κέντρο της πολιτικής σκηνής, τότε που η ΝΔ φορούσε ακόμα αντι-μνημονιακό προσωπείο, και η εξαθλίωσή μας δεν είχε προχωρήσει στον βαθμό που είναι τώρα.

Χάρη στις πολιτικές που εφάρμοσαν τα δύο μεγάλα κόμματα που μας κυβέρνησαν από το 1974 και επειτα, και χάρη φυσικά και στην αντιπολίτευση που άσκησαν όλα τα κόμματα, ακόμη και τα μικρότερα, η ελληνική κοινωνία έχει φτάσει σε ένα εφιαλτικό σημείο.

Από το χάλι αυτό στο οποίο είμαστε, ως κοινωνία και χώρα, μπροστά μας διαγράφονται τρεις κατευθύνσεις: οι δύο είναι εφιάλτης, και η τρίτη ίσως να είναι η μοναδική οδός σωτηρίας.

Πριν όμως περιγράψω αυτές τις κατευθύνσεις, αφήστε με για άλλη μια φορά να σας στενοχωρήσω περιγράφοντας την τωρινή μας κατάσταση.

Το χάλι μας.

Οι ατυχήσαντες: Η οικονομική ανισότητα καλπάζει. Κοντεύει να φτάσει στο σημείο εκείνο το οποίο θα γίνει το σημείο εκτόξευσής της για «λατινο-αμερικανικά» επίπεδα οικονομικής ανισότητας. Με έναν χοντρικό υπολογισμό, το 1/3 της ελληνικής κοινωνίας ζυγώνει επικίνδυνα την οικονομική αθλιότητα. Τους επόμενους μήνες ένα μεγάλο μέρος των ελληνικών οικογενειών που ζουν στις πόλεις, πάρα πολλοί έλληνες δηλαδή, θα γνωρίσουν από πρώτο χέρι και από πολύ κοντά την πλήρη οικονομική εξαθλίωση. Και θα μάθουν να αποδέχονται τον μηδενισμό της αξιοπρέπειάς τους ως άνθρωποι. Μαζί με το φαινόμενο της οικονομικής εξαθλίωσης και της απώλειας της αξιοπρέπειας, εμφανίζεται πάντα και μια πτώση των ηθικών αντιστάσεων και μια ρήξη των κοινωνικών σχέσεων. Ουσιαστικά οι εξαθλιωμένοι και οι στερημένοι από αξιοπρέπεια, θα ξαναγυρίσουν σε έναν ιδιότυπο αστικό νόμο της ζούγκλας.

Πλούσιοι και ανάλγητοι: Κι ενώ πολλοί έλληνες θα γνωρίζουν την πικρή ζωή της καθημερινής οικονομικής εξαθλίωσης, έχουμε ένα σχετικά μικρό μέρος της ελληνικής κοινωνίας, που ζει, εδώ και χρόνια μέσα στον πλούτο, τον πολύ πλούτο και τον πάρα πολύ πλούτο. Στην κορυφή αυτής της πυραμίδας των ευπόρων βρίσκουμε τα μέλη της οικονομικής ολιγαρχίας της χώρας μας, οικογένειες πασίγνωστες, κι από κει και κάτω συναντάμε ότι πιο παρδαλό, σε κοινωνική σύνθεση μπορεί να φανταστεί κανείς. Μια ελίτ διευθυντικών στελεχών και μεγαλοϋπαλλήλων του τραπεζικού και επιχειρηματικου τομέα, μια τάξη πολιτικών και πολιτευτών, είτε εθνικής είτε τοπικής κατηγορίας, και η οποία πλούτισε νόμιμα ή παράνομα από την σχέση της με την εξουσία, μια πολύ πολύ μεγάλη ομάδα επιχειρηματιών, μεσαίου όγκου και βεληνεκούς, και τοπικής επί το πλείστον εμβέλειας, που έκανε χοντρή μπάζα κάνοντας δουλειές με το κράτος, μια οροφή μεγαλοϋπαλλήλων του ευρύτερου δημόσιου τομέα, και κοντά σ’ αυτούς πολλούς μεσαίους υπαλλήλους, που εκμεταλλεύθηκαν την θέση τους και με την διαφθορά απέκτησαν πλούτο τεράστιο, μια μεγαλούτσικη ομάδα ελεύθερων μεγαλοεπαγγελματιών που πούλησαν και συνεχίζουν να πουλάνε τις υπηρεσίες τους σε τιμή «φαρμάκι» (μεγαλογιατροί, μεγαλοδικηγόροι, τηλεπαρουσιαστές, μεγαλοδημιοσιογράφοι, μεγαλοκαλλιτέχνες, μεγαλοεπαγγελματίες αθλητές, γενιώς μεγαλο-κάτι), και πολλοί άλλοι παρόμοιοι.

Βόθρος με φωτορυθμικό: Το κυρίως όργανο της διανοητικής καταστολής και της κοινωνικής καταστροφής αποδείχθηκε πως είναι η ιδιωτική τηλεόραση. Κάποτε την έλεγαν «ελεύθερη» (δεν ξέρω από τι) τηλεόραση. Η τηλεόραση αυτή οδήγησε στην πολιτική σκλαβιά και ομηρία σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού, παιανίζοντας καθημερινά ύμνους κυρίως στο τμήμα του πολιτικού συστήματος που έχει την διακυβέρνηση της χώρας στα χέρια του κάθε φορά. Το προ-τελευταίο πράγμα που θα κάνει αυτή η άθλια τηλεόραση είναι να αμφισβητήσει το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του, δηλαδή τον κοινοβουλευτισμό ως πολίτευμα, να ερευνήσει τις πτυχές του, να εξηγήσει την λειτουργία του και τα αποτελέσματά αυτής της λειτουργίας. Και το τελευταίο πράγμα που θα κάνει αυτή η άθλια τηλεόραση είναι να πει στον έλληνα τι είναι πραγματικά δημοκρατία. Τα όρια μεταξύ ενημερωτικών και «ψυχαγωγικών» εκπομπών έχουν χαθεί προ πολλού. Το κύριο προϊόν αυτής της τηλεόρασης είναι ένα είδος άθλιων εκπομπών μέσω των οποίων υπηρετούνται οι βασικοί στόχοι της εξάπλωσης της κυρίαρχης ιδεολογίας:  προώθηση του πιο εγωϊστικού ατομισμού (βοηθάει πολύ και η τηλεοπτική διαφήμιση εδώ), λατρεία στον πρώτο, τον μεγαλύτερο, τον τεραστιώτερο, τον ομορφώτερο, δηλαδή ανάδειξη του ανηλεούς ανταγωνισμού σε αρετή και ύψιστη αρχή, τέχνη, κυρίως μουσική του χειρίστου επιπέδου και χωρίς καμμία σύνδεση με την τεράστια μουσική μας παράδοση, ύμνος στο εκθαμβωτικό τίποτε, νομιμοποίηση της πνευματικής και καλλιτεχνικής ευτέλειας, προβολή της πιο ξέκωλης και «φάτε-μάτια-ψάρια» σεξουαλικότητας,  εμπέδωση της ψεύτικης, τυπικής και άνευ ουσίας κοινωνικότητας, διάδοση της ανούσιας κολακείας σε καταστρεπτικό βαθμό την οποία ασκεί σε διάφορα πρόσωπα, από κορίτσια της πασαρέλας μέχρι «πνευματικούς» ανθρώπους, και πάνω απόλα θεοποίηση του χρήματος. Κι αυτά είναι μερικά. Διότι η βασική εξειδίκευση της τηλεόρασής μας είναι η κατασκευή και συντήρηση μύθων και μυθολογιών και η παροχή παραμυθιάσματος, χολυγουντιανής κυρίως προελεύσεως. Ο πιο αμείλικτος κυνηγός της κριτικής σκέψης. Η κόπρος του Αυγείου σε τετράγωνη συσκευασία.

Πολιτικοί μηδενικής στάθμης: Μηδενικής σε όλα τα επίπεδα, κυρίως όμως σε αυτό που λέμε πνευματικό επίπεδο. Κόμματα χωρίς αρχές και και χωρίς ιδεολογίες. Παρά τις διακυρήξεις, τα κείμενα και τις περί του αντιθέτου βεβαιώσεις. Οι ιδεολογίες και οι αρχές είναι εξάλλου για τους απλούς πολίτες και τους φτωχούς ανθρώπους. Οχι για τις ηγεσίες και τα στελέχη. Οχι για τους υπηρέτες της εξουσίας. Τα κόμματα αυτά παράγουν ανάλογες πολιτικές προσωπικότητες. Βασικά έχουμε πολιτικούς που θα έκαμναν οτιδήποτε, θα συμμαχούσαν με τον οποιονδήποτε, που θα έλεγαν οτιδήποτε, μόνο και μόνο για να επανεκλεγούν ή να διατηρήσουν την θέση εξουσίας που έχουν. Οι πολιτικοί μας είναι σαν κάποιους γιατρούς που σου συστήνουν να κάνεις εγχείρηση και δεν ξέρεις αν το λένε γιατί ενδιαφέρονται για την υγεία σου ή γιατί έχουν πολλά να κερδίσουν. Ανάμεσα σε αυτούς, τους αρρωστους με την εξουσία ανθρώπους, υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός που είναι πρόθυμος «να τα πάρει» από οποιονδήποτε και συνεπώς να εξυπηρετήσει οποιονδήποτε προσφέρει το ανάλογο τίμημα. Οι «καλοί» ανάμεσά τους δεν είναι καλύτεροι, καθώς όλοι γνωρίζουν τα ανομήματα όλων, αλλά δεν καταγγέλουν κανέναν. Ολοι μαζί φρόντισαν να νομοθετήσουν την ποινική ασυλία τους ώστε να μην κινδυνέψουν στο ελάχιστο, όποιο κι αν είναι το έγκλημά τους. Ο λαός γνωρίζει πια, ακόμα και ο πιο φανατικός κομματικός οπαδός γνωρίζει, πως το πολιτικό σύστημα είναι τόσο διεφθαρμένο που δεν μπορεί να θεραπευτεί. Εξαγγέλει κατά καιρούς εξεταστικές επιτροπές και καθάρσεις που έχουν την ίδια συνέχεια με την περίφημη «αυτο-κάθαρση» της εκκλησίας. Η τάξη των πολιτικών εισήγαγε από πολύ νωρίς, κοντά δυο αιώνες τώρα, ορισμένα βασικά εργαλεία άσκησης της πολιτικής: τον διορισμό πολιτών στο δημόσιο για εκλογικούς λόγους και την συναλλαγή με διαπλεκόμενους επιχειρηματίες και μέσα ενημέρωσης. Φαίνεται πως σε ορισμένες περιπτώσεις υπήρξε συναλλαγή ακόμη και με το κοινό έγκλημα. Το πολιτικό σύστημα θεωρεί επίσης ανεκτίμητο εργαλείο το πολιτικό ψεύδος και την άσκηση κρυφής πολιτικής. Μελέτη παλαιών και νέων πλευρών αυτού του συστήματος, όπως ο παρωχημένος πια θεσμός του κομματάρχη ή το ακόμη και σήμερα θριαμβέυον μοντέλο της οικογενειοκρατίας, θα απαιτούσαν τεράστιο επιστημονικό έργο και ογκωδέστατους τόμους για να αποτυπωθούν. Πρόκειται για έναν βιότοπο διαφθοράς και εστία κοινωνικής μόλυνσης.

Η νομιμότητα και η δικαιοσύνη ως αστείο: Ξεκινώντας από την συχνώτατη και εξωφθαλμώτατη παραβίαση του θεμελιώδους νόμου, του Συντάγματος, και πηγαίνοντας μέχρι το τελευταίο νομίδιο ή διάταξη που καλείται να εφαρμόσει η εκτελεστική μηχανή, από τα υπουργεία ως τον τελευταίο δήμο, η νομιμότητα είναι πανταχού απούσα. Για ισονομία μεταξύ των πολιτών δεν σκέφτεται να μιλήσει ούτε και ο πιο ανόητος πολίτης πια. Η περίφημη φράση «έχω εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη», ακούγεται σπάνια και μόνο στην τηλεόραση, κι αυτό πάλι μόνο σε επαναλήψεις παλαιών ελληνικών ταινιών και σήριαλ, περασμένων εποχών.

Κράτος και δημόσιο ως εχθρός της κοινωνίας: Η μέθοδος στελέχωσης του δημόσιου μηχανισμού, δηλαδή η πολιτική συναλλαγή πολιτικού-πολίτη με βάση το ρωμαϊκό σύστημα της πελατείας και ο εφοδιασμός των υπηρεσιών του δημοσίου, από software έως τσιρότα, κι από υποβρύχια ως κλιματιστικά, με βάση την διαπλοκή και την μίζα, οδήγησαν σε ένα κράτος και ένα δημόσιο που θεωρεί τον πολίτη ως την κατσίκα που είναι υποχρεωμένη να εμφανίζεται για το καθημερινό της άρμεγμα. Ως ένα φαινόμενο δηλαδή οργανισμού αξιοθαύμαστης αντοχής στην κρατική απομύζηση, και ο οποίος έχει μάλιστα αναπτύξει και μεθόδους αυτοάμυνας, όπως η φοροδιαφυγή, στις οποίες μεθόδους οι περισσότεροι υπάλληλοι του δημοσίου δείχνουν απέραντη κατανόηση, πάντα με το αζημίωτο. Εν ολίγοις το κράτος και το δημόσιο είναι πλασμένο κατ’ εικόνα των πολιτικών που το διευθύνουν. Η κοινωνία και οι πολίτες θεωρούν, και σωστά, ως εχθρικό αυτό το κράτος και το δημόσιο και προσπαθούν είτε να αποφεύγουν είτε να μετριάζουν τις ΠΑΝΤΑ οικονομικές αξιώσεις του.

Η αστυνομία, χωρίς χαρακτηρισμό: Οπως και στον στρατό έτσι και στην αστυνομία έχουμε στελέχη πολλών προελεύσεων. Αυτό συμβαίνει διότι έτσι το πολιτικό σύστημα επιτυγχάνει μια ιδιότυπη «ταξική» διαστρωμάτωση των στελεχών, και μισθολογική, που του επιτρέπει να κάνει την δουλειά του, ως ο επικυρίαρχος της αστυνομικής εξουσίας, ασκώντας «κοινωνική μηχανική» σε αυτά τα στελέχη. Οι αστυνομικοί που συναντάει ο απλός πολίτης κάθε μέρα στον δρόμο του, ακόμη και αυτοί που τον δέρνουν ή τον ψεκάζουν άγρια, είναι από άποψη αμοιβών, στα όρια της συντήρησης. Δηλαδή λίγο καλύτερα από την εντελώς φτώχεια. Από άποψη ηθικού η αστυνομία δεν πάει καλύτερα μια και η χρόνια έλλειψη στην εκπαίδευση, στα μέσα αλλά και στην επαρκή στελέχωση (πολλοί αστυνομικοί προστατεύουν από πολιτικούς μέχρι τον πιο απίθανο τύπο που μπορεί να σκεφτεί κάποιος), την έχουν οδηγήσει αρκετές φορές σε στιγμές που κανείς δεν θα ήθελε να θυμάται. Εκεί όμως που η αστυνομία ξεχνά τα προβλήματά της, το πεσμένο της ηθικό, και τους κατά καιρούς εξευτελισμούς που έχει υποστεί από την «πολιτική ηγεσία», είναι όταν καλείται να ρίξει ξυλιές στον άτακτο λαό. Εκεί δίνει συνήθως τον καλύτερο εαυτό της. Δείχνοντας πως αποτελεί μέρους του ιδίου κράτους, όπως και κάθε άλλη δημόσια υπηρεσία, και το οποίο κράτος ο έλληνας πολίτης έμαθε να θεωρεί εχθρό του από τα γεννοφάσκια του. Και δεν μπορεί και να τον κατηγορήσει κάποιος γι’ αυτό. Αλλωστε συχνά πυκνά η αστυνομία δείχνει δείγματα από τα οποία βγαίνει το συμπέρασμα πως οι ιστορικές καταβολές που γέννησαν αυτή την «ολέθρια σχέση» αστυνομίας-λαού, μέσα στην ελληνική ιστορία, είναι ακόμη ολοζώντανες στο αστυνομικό περιβάλλον.

Ο υπόκοσμος που εκσυγχρονίστηκε: Εγραφε ο Ηλίας Πετρόπουλος (νομίζω στο Εγχειρίδιο του Καλού Κλέφτη) πως στην ελλάδα δεν είχαμε ληστείες τραπεζών διότι δεν είχαμε ποτέ οργανωμένο έγκλημα και οι ληστείες τραπεζών απαιτούν οργάνωση. Πέρασε πολύς καιρός από τότε και στα χρόνια του εκσυγχρονισμού της διακυβέρνησης Σημίτη μπορεί να μην εκσυγχρονίστηκαν πολλά πράγματα, ο υπόκοσμος όμως εκσυγχρονίστηκε πλήρως στα χρόνια εκείνα της καλπάζουσας «ανάπτυξης». Και έχει έκτοτε ρημάξει τις τράπεζες. Κανείς πλέον δεν δίνει σημασία μια και το αστυνομικό δελτίο είναι γεμάτο από ένοπλες ληστείες τραπεζών καθημερινά, που πολλές φορές καταλήγουν σε αιματηρούς φόνους και καταδιώξεις. Ο υπόκοσμος στην χώρα μας μεταβλήθηκε ποιοτικά. Κατ’ αρχήν τα κονόμησε. Πολύ χοντρά. Οργανώθηκε και εξοπλίστηκε (αυτόματα όπλα, χειροβομβίδες, όχι ακόμα όλμους). Στελεχώθηκε οργανωτικά με εγχώριους και αλλοδαπούς έμπειρους στην δουλειά τους και μοίρασε τις περιοχές που ελέγχει εγκαθιδρώντας μια ισορροπημένη φεουδαρχία. Κατά καιρούς φαίνεται να ξεσπάει κάποιος εμφύλιος πόλεμος, όμως τα σημάδια υγείας του υποκόσμου μας είναι εμφανέστατα. Οπως και οι σχέσεις του με ορισμένους αστυνομικούς που βγαίνουν κατά καιρούς στην δημοσιότητα. Αλλά το κύριο ποιοτικό χαρακτηρισμό όπως είπαμε είναι η συγκέντρωση πλούτου από οργανωμένες δραστηριότητες κάτι που τον καθιστά πια έναν επίδοξο συνεταίρο με ακόμη πιο υψηλά ιστάμενα τμήματα της κρατικής εξουσίας.

Μια φορά ειν’ τα νειάτα: Η νεολαία μας δεν αμφισβητεί το σύστημα. Στο μεγαλύτερό της μέρος, του έχει παραδοθεί ηδονικά. Λόγω της οικονομικής κρίσης, και της τεράστιας ανεργίας στις «μικρές» ηλικίες, κοπήκανε τα πολλά πολλά «έξω», αλλά η νεολαία μας απέχει από το να μπορεί να παρατάξει οργανωμένες δυνάμεις απέναντι στο σύστημα. Περιστασιακά κάποια δυναμικά κομμάτια της μπορεί να τα σπάσουν είτε γιατί έχασε η ομάδα τους είτε για άλλους ιδεολογικούς λόγους, αλλά δεν απειλούν το γενικό στάτους κβο του συστήματος. Δεν υπάρχει ιδεολογία στην νεολαία σήμερα με περιεχόμενο βαρύτερο από νεσεσέρ αισθητικού. Η νεολαία μας δεν ξέρει ορθογραφία (κι όσοι νομίζουν «μικρό το κακό» κάνουν λάθος), δεν ξέρει ιστορία, ούτε γεωγραφία, ούτε και την τέχνη ή την επιστήμη που σπούδασε ξέρει καλά καλά (διότι με τόσες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις κι εμείς οι μεγάλοι…), αλλά ξέρει απέξω όλα τα καινούρια τραγούδια του Πλούταρχου (όχι εκείνου από την Χαιρώνεια του ρωμαιόφιλου), όλες τις συνταγές του Μαμαλάκη, και όλα τα κρυφά όνειρα των πρωταγωνιστών του «Ελλάδα έχεις ταλέντο». Θα αργήσει να πάρει μπρος. Οι νεαρές είναι απασχολημένες βάφουν τα νύχια τους και πασχίζουν να γράψουν μια λέξη ορθογραφημένα στο facebook και οι νεαροί ξοδεύουν πολύ ενέργεια για να πετύχουν το στυλ-τσαλαπετεινός μαλλί, άνευ του οποίου «γκόμενα δεν σταυρώνεις». Τα CDS και τα spreads είναι λέξεις άγνωστες στις ηλικίες κάτω των τριάντα. Εκφράσεις όπως «δημόσιο χρέος» θεωρούνται βαρειά απρεπείς. Μερικοί από τους πιο ζωηρούς νεαρούς, στις υποβαθμισμένες περιοχές, θα αναγκαστούν να «υπηρετήσουν», στο αμέσως επόμενο διάστημα, στις ομάδες του οργανωμένου υποκόσμου που αρχίζει και εξαπλώνεται, μια και από πουθενά αλλού δεν διαφαίνεται η πιθανότητα να εξοικονομήσουν μεροκάματο. Για τα κορίτσια οι προοπτικές ίσως είναι ακόμα χειρότερες.

Φεύγω κι αφήνω πίσω μου συντρίμμια: Εχουν φύγει πολλοί. Πόσοι έχουν φύγει ουδείς γνωρίζει. Εδώ η αρμόδια υπουργός δήλωσε πως δεν ξέρει ούτε πόσοι ήλθαν και άρα δύσκολο να ξέρει κάποιος και πόσοι έφυγαν. Εφυγαν όμως. Νέοι έφυγαν κυρίως για Κύπρο. Ορισμένοι για Ευρώπη. Μερικοί και Βουλγαρία. Νέοι όλοι αυτοί. Οι μεγαλύτεροι διαλέγουν του πιο περίεργους και εξωτικούς προορισμούς. Και αρκετές οικογένειες γύρισαν φυσικά στα χωριά τους. Η πρόχειρη εκτίμηση είναι πως αυτοί που φεύγουν δεν είναι οι χειρότεροι. Δηλαδή αυτοί που ακόμα μένουμε δεν είμαστε δα και οι καλύτεροι. Και αυτό θα αρχίσουμε να το αντιλαμβανόμαστε σιγά σιγά.

Και πολλά πολλά ακόμα: Τα οποία τα γνωρίζει ο καθένας μας ή έτυχε να τα συναντήσει ή να τα γευτεί. Θα ήθελα να πω για τους πανεπιστημιακούς και λοιπούς «πνευματικούς» ανθρώπους, για τον ευεργετικό ρόλο των τραπεζών στην οικονομία και τις προοπτικές που οι τράπεζες έδωσαν και δίνουν στην ελληνική οικονομία, για την αριστερά, τον ρόλο της και την «δυναμική» της (αλλά μετά σκέφτηκα που πας να μπλέξεις) και σε άλλα πολλά. Αλλά θα σταθώ μόνο σε ένα το οποίο θεωρώ κατόρθωμά μας και μάλιστα σπουδαίο. Στο ότι μετά από πολύ κόπο και προσπάθεια ως κοινωνία καταφέραμε να δημιουργήσουμε δύο κοινωνίες. Με μια διαφορά η μια από την άλλη γύρω στα 500 ευρώ. Την κοινωνία του δημοσίου τομέα (που δεν το νοιάζει τι γίνεται στην πραγματική οικονομία, δημόσιο είναι, ότι μισθό θέλει δίνει) και την κοινωνία του ιδιωτικού τομέα (που δεν το νοιάζει τι γίνεται στην πραγματική οικονομία, ιδιωτικός τομέας είναι, κι άμα δεν σου φτάνουν να ζήσεις, κόψε το λαιμό σου).

Οι «προοπτικές» μας.

Εδώ θα περιγράψω τις δύο εφιαλτικές προοπτικές που έχουμε ώστε να αφήσω την καλή για το τέλος. Σε αυτές τις δύο πρώτες περιπτώσεις το πολιτικό σύστημα διασώζεται. Στην πρώτη διασώζεται ατόφιο. Στην δεύτερη κάτι λιγώτερο από το μισο. Στην τρίτη και καλύτερη για μας (φαρμακερή γι’ αυτούς) αρχίζει και αλλάζει όψη και συνήθειες. Και κυρίως παρέες.

Λατιναμερικάνικο σήριαλ: Είναι η περίπτωση της στασιμότητας. Οπου όλα μένουν ως έχουν και απλώς εντείνονται. Δηλαδή οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι, οι πλούσιοι πλουσιώτεροι, η τηλεόραση γυαλιστερώτερη, οι πολιτικοί αθλιώτεροι και γενικώς όλα εξικνούνται έως του υπερθετικού τους βαθμού. Ολα εκτός από την ανυπαρξία νομιμότητας η οποία δεν μπορεί να γίνει ανυπαρκτώτερη. Αλλά και ποτέ μην λες ποτέ. Διότι όπως λένε και οι φυλακισμένοι «οι κανονισμοί είναι για να εφαρμόζονται προς το χειρότερο», ή κάπως έτσι. Αν δηλαδή το πολιτικό σύστημα, διότι αυτό διευθύνει την κοινωνία, δεν ανατραπεί με κάποιον τρόπο, οδεύουμε προς κάτι μεταξύ Κολομβίας και Μεξικού. Ως κοινωνία. Αφθονο φθηνό εργατικό δυναμικό. Γενίκευση της χρήσης των ναρκωτικών. Περιοχές μέσα στις πόλεις που η αστυνομία θα δυσκολεύεται να μπει. Εκτός κι αν την συνοδεύει ο στρατός. Περιοχές μέσα στις πόλεις περιφραγμένες με υψηλούς φράχτες και εξωτερικές περιπολίες και όπου μέσα από τα τείχη θα διαμένουν οι τυχεροί σε μικρά παλάτια. Τα μισά σήριαλ της τηλεόρασης θα συνεχίσουν να κάνουν πως δεν κατάλαβαν τι έγινε στην κοινωνία και όλα καλά και τα άλλα μισά θα γοητευθούν από ορισμένες μόνο εξωτικές πλευρές της νέας κατάστασης όπως η διακίνηση και η χρήση ναρκωτικών και όπλων και η γενίκευση της πορνείας. Εν ολίγοις μια κόλαση. Το σενάριο αυτό έχει και τουλάχιστον μια παραλλαγή. Στην παραλλαγή αυτή το πολιτικό σύστημα καταφέρνει να μας πείσει ότι μπορεί να πάρει πάνω του την ομάδα και να σώσει το παιχνίδι. Τιμωρεί κάνα δυο, εξαγγέλλει μέτρα (τζάμπα είναι), βελτιώσεις και εκσυγχρονισμούς, και καταφέρνει με διάφορα τρυκ (μια κρίση σε εθνικό ζήτημα είναι ότι καλύτερο, και λίγος παραπάνω πατριωτισμός από την μεριά του απαραίτητος) να παραμείνει σχετικά ανέπαφο στην κορυφή. Φυσικά κατά βάθος μένει το ίδιο μια και δεν μπορεί να αλλάξει συνήθειες και μεράκια. Ουτε τους χορηγούς του. Είναι μια παραλλαγή που οφείλει να μας προβληματίσει, γιατί είναι αυτή η παραλλαγή που τώρα μας ετοιμάζουν. Πυρετωδώς.

Ο κύριος με τον ράφτη: Καταστάσεις σαν κι αυτή που έχει τώρα διαμορφωθεί στη χώρα μας είναι θερμοκήπια ολοκληρωτισμού. Εμείς τώρα είμαστε σαν φυτώριο κάτι. Με ιδανικές συνθήκες. Ο λαός νιώθει φοβισμένος, τσακισμένος, τρομοκρατημένος, απελπισμένος, άφραγκος, χωρίς μέλλον, απειλούμενος, θυμωμένος και οργισμένος. Και κυρίως ΧΩΡΙΣ ΔΙΕΞΟΔΟ. Είμαστε δηλαδή σαν κοινωνία σε μια τέτοια φάση που θα είχε πολύ μεγάλο πολιτικό σουξέ ένας κύριος που θα εμφανιζόταν από το πουθενά και που θα τα ‘λεγε καλά. Και κυρίως θα ‘λεγε «θα τιμωρήσω αμείλικτα, θα βάλω στη φυλακή τους φταίχτες, θα επαναφέρω τη νομιμότητα, θα ανορθώσω την εθνική μας περηφάνεια, θα κρατήσω αυτό, θα διώξω εκείνο, θα γκρεμίσω το ένα και θα χτίσω το άλλο». Αν ο καλός αυτός κύριος διέθετε δυο τρεις γεναιόδωρους, όσο και αφανείς, χρηματοδότες, καθώς και 30-40 επαγγελματίες οργανωτές, αλλά και ένα καλό ράφτη για να του ράψει στολές για μια δυναμική νεολαία που θα “αναστύλωνε” την τσακισμένη λαϊκή περηφάνεια περιπολώντας στις γειτονιές τα βράδυα και μοιράζοντας τρόφιμα και βοήθεια την ημέρα, θα ασκούσε μια ακατανίκητη γοητεία σε έναν λαό, που αηδιασμένος από τη βρωμιά και τη σήψη, και μη βλέποντας διέξοδο και αισιοδοξία από πουθενά, ήδη του ξεφεύγει καμμιά φορά η πρόταση: «μια χούντα μας χρειάζεται». Εννοείται πως ακόμη κι αν αυτός ο κύριος με τον καλό ράφτη επικρατήσει, το πολιτικό σύστημα σε ένα μεγάλο μέρος του θα διασωθεί. Και θα τον υπηρετήσει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Οπως και η ολιγαρχία του πλούτου. Αυτός που θα χάσει πάλι θάναι ο λαός. Αλλά η απελπισία θολώνει την κρίση. Αν λοιπόν έχουμε μια τέτοια εξέλιξη, που κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ως απίθανη μετά από τους απίθανους που είδαμε να μας κυβερνάνε, στο μέλλον θα πάμε σε πολλές παρελάσεις.

Εξοδος (με την έννοια της τραγωδίας)

Εδώ και δυο αιώνες, από την επανάσταση του 1821 ακόμη, η ελληνική κοινωνία, ζει μια μεγάλη τραγωδία. Συνεχή. Με πολλά επεισόδια. Την τραγωδία της πολιτικής ανισότητας. Η οποία ανισότητα δεν της επέτρεψε ποτέ να αποκτήσει το εργαλείο και το μέσο, με το οποίο θα μπορούσε να παίρνει αποφάσεις και να ορίζει το μέλλον της όπως εκείνη το ονειρευόταν.

Σύρθηκε σε πολέμους-εθνικές τραγωδίες, σύρθηκε σε πέντε πτωχεύσεις, σε έναν εμφύλιο. Εζησε ναυτικούς αποκλεισμούς και είδε κανονιοφόρους στις θάλασσές της.

Και το ζητούμενο της δικαιοσύνης και της προκοπής είναι ακόμα πολύ πολύ μακριά. Μερικές φορές φαίνεται πως και αυτό ακόμα το αγαθό της ελευθερίας και της ειρήνης απειλείται. Από τους αιώνιους συμμάχους μας κυρίως. Τους εταίρους μας. Τις πολιτικές εθνικής υποτέλειας που επέβαλλαν στο πάντα πρόθυμο πολιτικό μας σύστημα. Τις πολιτικές οικονομικής υποτέλειας που επέβαλλαν από τότε που έστησαν την πρώτη τους τράπεζα (που από χιούμορ την ονόμασαν και «Εθνική»), από τότε που μας έδωσαν το πρώτο δάνειο.

Τώρα είμαστε πάλι στην κόψη του ξυραφιού.

Στην κατάσταση που είμαστε από πλευράς ηθικής συγκρότησης ως λαός, δεν εμπιστευόμαστε ούτε τον εαυτό μας. Κοιτάμε ο ένας τον άλλον με καχυποψία. Ποιος είναι ο καθαρος και ποιος ο λερωμένος. Τόσο πολύ μας μόλυναν. Ηθικά και ψυχικά είμαστε εξουθενωμένοι. Οικονομικά εξαντλημένοι. Η νεολαία μας παροπλισμένη ή φευγάτη από την απογοήτευση. Πολιτικά δεν έχουμε ακόμη μια συναίνεση στο προς τα που πρέπει να βαδίσουμε. Σποραδικά ακούς να μιλάνε κάποιοι για γνήσια δημοκρατία και για τα δεινά που έφερε η αντιπροσώπευση. Αλλά μετά πάλι ακούς άλλους να λένε άλλα. Και σαν λαός με μηδενική πολιτική εμπειρία (τι πολιτική εμπειρία να έχει ένας λαός που δυο χιλιάδες χρόνια ακολουθούσε ηγέτες και δυο αιώνες τώρα πάει μια φορά στα τέσσερα χρόνια να ψηφίσει;) μένεις στην παραζάλη των λόγων και στην σύγχυση.

Κι όμως. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι πολύ απλό: πρέπει να ζητήσουμε να μας παραδώσουν την πολιτική μας ισχύ. Να μας δώσουν πίσω οι σφετεριστές την πολιτική μας δύναμη. Πρέπει με λίγα λόγια να απαιτήσουμε γνήσια δημοκρατία. Γνήσια δημοκρατία.

Ισως να μην είμαστε, από άποψη πολιτικής εμπειρίας και ηθικής ακόμα συγκρότησης, έτοιμοι να απαιτήσουμε αύριο άμεση δημοκρατία. Είμαστε στο κάτω κάτω μια κοινωνία με πληγές και μόλυνση σε όλο της το κορμί. Που θέλει καιρό για να γιατρευτεί. Και χρόνο για να μάθει.

Ομως μπορούμε να ξεδοντιάσουμε την πολιτική ολιγαρχία. Αφαιρώντας της ένα δόντι την φορά. Ζητώντας ενιαίο ψηφοδέλτιο στις βουλευτικές εκλογές. Ζητώντας κλήρωση για συγκρότηση της βουλής και της κυβέρνησης από τους εκλεγμένους. Ζητώντας συμμετοχή κληρωτών πολιτών στις εξεταστικές της βουλής.

Πως θα το κάνουμε δεν ξέρω. Ισως αν μαζευτούμε όλοι σε μια πλατεία και δεν φύγουμε. Ολοι όμως. Οι πιο πολλοί έστω.

Αλλιώς το τέρας της ολιγαρχίας ετοιμάζεται να μας χάψει. Αν το αφήσουμε και τώρα να μας ξεφύγει ακέριο, θα κάνουμε χρόνια να συνέρθουμε. Πρέπει να βρούμε τη δύναμη, το κουράγιο και τη σοφία, να πολεμήσουμε.

Πριν χαθούμε στην νύχτα της ιστορίας.

Θραξ Αναρμόδιος

Advertisements
This entry was posted in Πολιτική and tagged . Bookmark the permalink.

40 Responses to Είμαστε στην κόψη του ξυραφιού

  1. Ο/Η giannis λέει:

    Το λέει στο τέλος του βίντεο και ο Γιανναράς . Μάλλον φτάνει η ώρα που θα μας αναγκάσουν να μαζευτούμε στην πλατεία Συντάγματος.

    • Ο/Η giannis λέει:

      «Η νεολαία μας δεν αμφισβητεί το σύστημα. Στο μεγαλύτερό της μέρος, του έχει παραδοθεί ηδονικά»
      : αυτό το βλέπω και από τα βίντεο που έχω βάλει στο youtube (σχετικά με την κομματοκρατία) : πιο δημοφιλή είναι στις ηλικίες 35-45
      Πιστεύω ήρθε η ώρα της δική μας γενιάς για να δείξουμε πόσο πατριώτες είμαστε.
      Θραξ εύγε για το κείμενό σου! Δημοσίευσέ το και σε άλλα site

  2. Ο/Η Κλεισθένης λέει:

    Καλημέρα Θράκα, άρχισες να μπαίνεις στο σωστό δρόμο, κάπου θα συναντηθούμε, εγώ πάντως το ανάρτησα. Νάσαι καλά.

  3. Ο/Η Κλεισθένης λέει:

    Αγαπητέ φίλε Θράκα η ερώτηση πιστεύω νά ‘ναι ρητορική.
    Η επαναφορά των ιδεολογιών στα κόμματα και όχι η κατάργηση των κομμάτων είναι ο σωστός δρόμος. Η δραστηριοποίηση όλων των πολιτών και όχι η αποχή είναι ο σωστός δρόμος. Η διόρθωση της λειτουργίας της δημοκρατίας όπου αυτή είναι στρεβλή και όχι ουτοπικές θέσεις για άμμεσοδημοκρατία είναι ο σωστός δρόμος. Η δραστηριοποίηση των άξιων στην πολιτική για να έχουμε καλύτερες επιλογές και όχι οι κληρώσεις που μου θυμίζουν λίγο το lotto είναι ο σωστός δρόμος.
    Όταν ο Έλληνας μετατραπεί από ψηφοφόρος σε πολίτης, με ενεργό συμμετοχή και διαρκή έλεγχο της εξουσίας και όχι «ψηφίστε, σκουπίστε, τελειώσατε» τότε και μόνο τότε θα δούμε άσπρη μέρα. Νάσαι καλά και ας διαφωνούμε όχι! στον τελικό στόχο αλλά στον δρόμο για την επίτευξή του.

    • Ο/Η anti-anti λέει:

      Φίλε Κλεισθένη, τζάμπα διαβάζεις θράκα, δεν κατάλαβες τίποτα. Προτείνω να διαβάζεις antinews μόνο. Γιατί αν θεωρείς ότι η κομματική δικτατορία μπορεί να αλλάξει, η βαλτός είσαι, ή … δεν τα πιάνεις και πολύ. Και δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ ουτοπική η άμεση Δημοκρατία. Πανεύκολα εφαρμόσιμη είναι μέσω του internet. Αλλά προφανώς έχεις και εσύ τα δικά σου συμφέροντα από την κοματοκρατία.

  4. Ο/Η Γιώργος λέει:

    Πατριώτη Θράκα, είναι με διαφορά το καλύτερο κείμενό σου! Δε συμφωνώ σε όλα όσα γράφεις πάντα – συμφωνώ με κάποια που γράφει ο Κλεισθένης – αλλά όντως για όλους ο στόχος είναι κοινός. Για παράδειγμα, συμφωνώ με τον Κλειθένη για την επαναφορά της ιδεολογίας αλλά όχι σ’ αυτά τα κόμματα…εκεί μάλλον συμφωνώ με σένα…ιδεολογία από άλλα, καινούργια κόμματα.
    Εγώ όπως ξέρεις είμαι Δημόσιος Λειτουργός, αλλά δε φίλησα ΠΟΤΕ κατουρημένες ποδιές για να διοριστώ. Έχω δεχθεί τις πιο ανοίκειες επιθέσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά ξέρω ότι στο τέλος (όποιο κι αν είναι αυτό) ΟΛΟΙ θα καταλάβουν ότι δεν ΟΛΟΙ ίδιοι (όπως συμβαίνει σε ΟΛΕΣ τις εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής). Για μένα όλα είναι αποτέλεσμα της έλλειψης Παιδείας στη σημερινή κοινωνία των πολιτών της Ελλάδας. Και για να μη μακρυγορώ αναφέρω μόνο ως παράδειγμα την αντιπροσώπευσή μας στη Βουλή από ανθρώπους αγράμματους, απαίδευτους, χωρίς ούτε ένα ένσημο. Ποιός τους ψήφισε αυτούς; Οι Νεφελίμ; Εμείς όλοι. Γιατί; Χρειάζεται τουλάχιστον στοιχειώδη Παιδεία για να μπορεί ο εκλογέας να επιλέξει τον άνθρωπο που θα τον αντιπροσωπεύσει, θα μιλήσει γι’ αυτόν, θα φωνάξει γι’ αυτόν και κυρίως ΘΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ για χάρη του!
    Οι προοπτικές που αναφέρεις στο κείμενό σου, από μένα κωδικοποιούνται ως εξής: Ή μένουμε πρόβατα ή γινόμαστε λύκοι.
    Και του χρόνου ελεύθεροι!

  5. Ο/Η Γιώργος λέει:

    Συμπλήρωση: Ξέρω ότι είσαι εναντίον των κομμάτων αλλά και οι κληρωτοί «κόμματα» θα εκφράζουν.

    • Ο/Η γεωργία λέει:

      Δεν καταλαβαίνω, πως οι κληρωτοί θα εκφράζουν κόμματα, σε ατομικό επίπεδο ίσως να εκφράζουν έξω, ως εξεταστική επιτροπή όμως; Ένας κληρωτός θα έχει μπροστά του ένα έγγραφο που θα βλέπει μια ξεκάθαρη κλεψιά εις βάρος του κι αυτός θα πράξει βάση κάποιας ιδεολογίας; Εκεί τα πράγματα είναι 1+1=2, δεν έχει ρητορίες προπαγάνδες κτλ. Και μπακάλης να είναι θα ξέρει τι να κάνει άμα δει πχ οτι τα έξοδα είναι πάνω απο τα έσοδα.

      • Ο/Η tsilivithras λέει:

        Τα κόμματα κατέστρεψαν την πολιτική κοινή λογική με το να καταφέρουν να περάσουν την «παραταξιακή πίστη» (φτου στα μούτρα τους) μπροστά από την πίστη στην Πατρίδα και το Κοινό Καλό. Η δικαιοσύνη θα πρεπε ΑΜΕΣΑ να ποινικοποιήσει την φράση «εγώ είμαι πιστός στην παράταξη». Αντί αυτού, χρόνια τώρα η φράση αυτή βοηθάει στην ΑΠΟΚΡΥΨΗ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ με τα οποία αποφασίζουν τα κόμματα στην Βουλή και τα οποία είναι τα συμφέροντα ιδιωτών (εγχώριων και αλλοδαπών) εις βάρος της κοινωνίας. Δλδ το σύστημα επέτρεψε μια μικρή «διαρροή» ώστε να κρύψει από πίσω της την πραγματική λειτουργία του πυ είναι η αντιπαροχή…η Συναλλαγή…το να τα παίρνουν δλδ οι πολιτικοί είτε σε είδος σε φήμη σε οτιδήποτε τέλος πάντων για να καταπατούν τα δικαιώματα της Πατρίδας και του πολίτη.

        Τα κόμματα το κάνουν αυτό.Αυτή είναι η δουλειά τους.Η διαφθορά είναι το κύριο προιόν τους και αυτό πουλάνε.

        Δεν έχουμε κρίση οικονομική.Ακόμα και τώρα που μιλάμε όλα μπορούν να λυθούν αν το σύστημα αποφασίσει να υπερασπιστεί για μια φορά τα συμφέροντα της πατρίδας και αρνηθεί να πληρώσει έστω και ένα σεντ εκτός χώρας αν πρώτα δεν αποκαταστήσει την εσωτερική ισορροπία στη ζώρα.
        Καθήκον και προτεραιότητά τους είναι ο Έλληνας πολίτης τον οποίο αφού έκλεψαν και αφαίμαξαν επί χρόνια τώρα του σερβίρουν τον λογαριασμό ώστε να πληρώσει τα γαμ*σιάτικα των τοκογλύφων.

        Τα κόμματα εξυπηρετούν στο να στηθεί όλη αυτή η απάτη εις βάρος του λαού με τα ΜΜΕ να στηρίζουν με ακατάπαυστη προπαγάνδα.

  6. Ο/Η Κλεισθένης λέει:

    Για τον anti-anti, φίλε μου σε προτρέπω:
    1) να διαβάσεις σε κάποιο λεξικό τα λήμματα «αυθάδης» και «προσβλητικός».
    («τζάμπα διαβάζεις θράκα, δεν κατάλαβες τίποτα»,
    «ή βαλτός είσαι, ή … δεν τα πιάνεις και πολύ»
    «προφανώς έχεις και εσύ τα δικά σου συμφέροντα από την κοματοκρατία»)
    2) να δηλώσεις ότι κατέχεις μόνο εσύ την απόλυτη αλήθεια και ας κριθείς απ’ τους άλλους αναγνώστες.
    3) να διαβάσεις πρώτα τα κείμενά μου και μετά να εκφέρεις γνώμη. ωχ! συγνώμη ξέχασα ότι απαξιείς μιας και κατέχεις την απόλυτη αλήθεια.
    4) να αλλάξεις το anti-anti με το «μεσαιωνικός ιεροεξεταστής» μιας και κατέχεις την απόλυτη αλήθεια και χωρίς να γνωρίζεις τις τοποθετήσεις των άλλων εκδίδεις καταδικαστικές αποφάσεις.
    4) να σέβεσαι το ιστολόγιο που σε φιλοξενεί.

    Φίλε Θράκα συγνώμη για την επιθετική μου γλώσσα που χρησιμοποιώ πολύ σπάνια, ίσως σε φέρω σε δύσκολη θέση αλλά εγώ προσωπικά δεν θα επέτρεπα τέτοιο σχολιασμό. Ο anti-anti οφείλει να ζητήσει συγνώμη απ’ το φιλόξενο ιστολόγιό σου. Ας πάρουν θέση και οι άλλοι αναγνώστες σου και σχολιαστές. Νάσαι καλά.

    • Ο/Η anti-anti λέει:

      Αυθάδης ναι. Δεν είναι καιρός για ευγένειες εδώ που έχουμε φτάσει. Προσβλητικός γιατί; Γιατί δεν συμφωνώ μαζί σου; Και όχι δεν έχω καμία όρεξη να διαβάσω τα κείμενα σου. Δεν δέχομαι την παραμικρή κουβέντα από οποιωνδήποτε υποστηρίζει αυτό το αρρωστημένο σύστημα έστω και λίγο. Αν διαβάζεις αυτό το blog και δεν καταλαβαίνεις ότι τα κόμματα είναι ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ δεν μπορώ να σε βοηθήσω.
      Και δεν είπα ότι κατέχω εγώ την μοναδική αλήθεια. Είπα ότι δεν κατάλαβες τίποτα από αυτά που λέει ο Θράκας. Και αν το έχεις προσέξει το μοντέλο που ονειρεύεται δεν έχει σχέση με κόμματα.
      Το μοντέλο δημοκρατίας στην αρχαία Ελλάδα, δεν ήταν εμείς (οι πολίτες) και αυτοί (οι πολιτικοί). Όλοι παίρναν μαζί αποφάσεις. Αυτό μπορεί να εφαρμοστεί εξαιρετικά εύκολα πλέον χάρη στο internet με συνεχείς δημοψηφίσματα.
      Αλλά, όταν το 50% των Ελλήνων ζει με όνειρο το ρουσφέτι, το βόλεμα και την αρπαχτή, πως να γίνουν όλα αυτά; Και μετά ποιος θα βολέψει τα παιδιά μας;
      Κακώς γράφω, στου κωφού την πόρτα….
      Να ψηφίσεις Σαμαρά φίλε μου στις επόμενες εκλογές! Είναι καθαρός και τίμιος πολιτικός, χρόνια έξω από το σύστημα, κτλ, κτλ.
      Είναι και αντιμνημονιακός!!! (Αχαχαχαχα…)

    • Ο/Η anarmodios λέει:

      @Κλεισθένης + anti-anti

      Καλά κάνετε και διαφωνείτε, αλλά μην το γυρίσετε στο προσωπικό. Διαφωνία πολιτική έχετε. Τίποτε άλλο. Ο καβγάς δεν βοηθάει ούτε συζήτηση να γίνει, ούτε τον άλλον να φέρουμε στη γνώμη μας κοντα.

      Ασε που εγώ νομίζω ότι στο βάθος δεν διαφωνείτε τόσο όσο πιστεύετε. Διότι ακόμα κι ο Κλεισθένης θέλει να αλλάξουν τα κόμματα και να γίνουν κάτι καλύτερο, κάτι άλλο και εντιμώτερο, διότι αναγνωρίζει πως αυτό που είναι τα κόμματα τώρα, είναι καταστροφή σκέτη.

      Εγώ που συμφωνώ με τον anti-anti περισσότερο λέω πως αφού τα καταλάβαμε πως τα κόμματα είναι καταστροφικά, ας προχωρήσουμε τον συλλογισμό ένα βήμα παραπέρα για να δούμε ότι γενικώς η αντιπροσώπευση (και άρα και ο κοινοβουλευτισμός όπως λειτουργεί τώρα), είναι η αιτία της καταστροφής, και είναι αυτός που διαμόρφωσε τα κόμματα όπως τα διαμόρφωσε.

      Και πως σε πρώτη φάση, αφού δεν μπορούμε ως κοινωνία να πάμε ΜΕ ΤΗ ΜΙΑ σε μια αμιγώς άμεση δημοκρατία, χωρίς να έχουμε πρώτα την απαιτούμενη πολιτική παιδεία, ας δοκιμάσουμε να περιορίσουμε την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΧΥ των κομμάτων και την σχέση τους με την εξουσία στο ελάχιστο. Εφαρμόζοντας ένα σύστημα που θα ξανακάνει τα κόμματα λέσχες παραγωγής πολιτικής και όχι άσκησης εξουσίας, και θα επιστρέψει στον λαό μέρος της πολιτικής του ισχύος με άμεσους και γνήσιους τρόπους. Με πυξίδα και τελικό στόχο φυσικά πάντα την γνήσια δημοκρατία.

      Στην Αθήνα από τον Σόλωνα που ξεκίνησαν ως την μεταρρύθμιση του Κλεισθένη, τους πήρε δυο αιώνες και κάτι. Εμείς δεν έχουμε λόγο να πιστεύουμε ότι θα πάμε σε 18 μήνες.

      Εχουμε βέβαια την τεχνολογία, τα δίκτυα και το ίντερνετ, έχουμε την διάδοση της πληροφορίας που μπορεί να παίξει τον παιδευτικό της ρόλο πολιτικά και δημοκρατικά, αλλά μην ξεχνάμε πως προερχόμαστε από μια κοινωνία που είναι μαθημένη να ακολουθεί έναν πολιτικό αρχηγό σαν κοπάδι, εδώ και δυο αιώνες το λιγώτερο. Μια κοινωνία πολύ υπανάπτυκτη πολιτικά μια και ο πολίτης εκτός από μια ψήφο ανά 4-ετία άλλο θεσμικό ρόλο δεν έχει.

      Οχι διχόνοια, όχι καβγάς. Μαζί είμαστε σε αυτό τον αγώνα. Και δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχουν διαφωνίες. Μην το γυρνάτε στο προσωπικό λοιπόν. Πολιτικό είναι το πρόβλημά μας πατριώτες.

      Θραξ Αναρμόδιος

  7. Ο/Η Κλεισθένης λέει:

    Για τον φίλο Γιώργο.
    Σαφώς και δεν πρόκειται τα υπάρχοντα κόμματα να ΄λλάξουν, το ήδη φθαρμένο και σάπιο πολιτικό σύστημα πρέπει να αντικατασταθεί. Τα ερωτήματα είναι πως; και ποιοι; θα μετέχουν στο νέο σύστημα.
    Ας διδαχτούμε απ’ τις εξεγέρσεις σε Αίγυπτο και Λυβίη όπου τα πράγματα πιστεύω θα γίνουν χειρότερα απ’ ότι ήταν. Νάσαι καλά.

    • Ο/Η anarmodios λέει:

      @Κλεισθένης

      Αν κάνουμε εκλογές με ΕΝΙΑΙΟ ψηφοδέλτιο, και όχι κομματικό, και από αυτούς που θα εκλεγούν, συγκροτήσουμε βουλή και κυβέρνηση, με ένα σύστημα κληρώσεων, τότε ουσιαστικά αναγκάζουμε και τα υπάρχοντα κόμματα να γίνουν αυτό που θα έπρεπε να είναι: χώροι παραγωγής πολιτικής σκέψης και προτάσεων από πολίτες που συμφωνούν ιδεολογικά.

      Ετσι ούτε τα κόμματα θα καταργούσαμε με νόμο (αυτά γίνονται σε «άλλα» πολιτεύματα) αλλά ούτε θα τους επιτρέπαμε να έχουν ΑΜΕΣΗ σχέση με την εξουσία.

      Και αν ρυθμίζαμε στο κοντύτερο δυνατόν και την θητεία στα αξιώματα (πχ. εναν χρόνο), θα είμασταν πολύ πολύ καλύτερα.

      Θραξ Αναρμόδιος

      • Ο/Η anarmodios λέει:

        …και λόγω της αρχικής εκλογής που θα είχε γίνει με το ΕΝΙΑΙΟ ψηφοδέλτιο, η κλήρωση για την συγκρότηση βουλής και κυβέρνησης θα γινόταν ανάμεσα σε αυτούς που η κοινωνία θεωρεί άξιους και ικανούς, και τους οποίους επέλεξε απαλλαγμένη μάλιστα από την κομματική τους τοποθέτηση, διότι το σύστημα που προτείνω σχεδόν την ακυρώνει.

        Θραξ Αναρμόδιος

  8. Παράθεμα: Είμαστε στην κόψη του ξυραφιού | αἰέν ἀριστεύειν

  9. Ο/Η Κλεισθένης λέει:

    Μια σύντομη απάντηση στον «παντογνώστη». Ακόμη και στην αρχαία Ελλάδα υπήρχαν κόμματα, ακόμη υπήρχε και ο δημοκρατικός διάλογος που σημαίνει πρέπει να ξέρω τι λες για να σου απαντήσω με επιχειρήματα. Η θέση δεν ακούω τι λες επειδή δεν συμφωνώ μαζί σου αλλά παίρνω θέση στα όσα λες χωρίς να τα γνωρίζω είναι ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ. Σήμερα έμαθα και ένα καινούριο πολίτευμα, την διαδικτυακή δημοκρατία. Όσο ζει κανείς μαθαίνει.

    Αγαπητέ φίλε Θράκα η επιδίωξη του να λειτουργεί η δημοκρατία προς όφελος του λαού και όχι των εξουσιαστών είναι χιλιετιών. Εγγύηση δεν είναι ο τρόπος εκλογής των βουλευτών ούτε η κλήρωση αλλά η ενεργή συμμετοχή του πολίτη. Το ψηφίζω κάθε τέσσερα, τρία ή δύο χρόνια και μετά αράζω στον καναπέ δεν πρόκειται να λύσει κανένα πρόβλημα. Ο συνεχής έλεγχος της εξουσίας με κάθε πρόσφορο τρόπο (αντιπολίτευση, διαδηλώσεις, απεργίες, δημοψηφίσματα κτλ) μπορεί να μειώσει την δύναμη των εξουσιαστών και την ασυδοσία των κυβερνώντων.
    Ο έστω και με κλήρωση υπουργός θα είναι έρμαιο των οικονομικά ισχυρών γιατί τα ποσά που δίνουν για να εξαγοράζουν συνειδήσεις είναι τεράστια.
    Ο έλεγχος και η παραδειγματική τιμωρία αποτελούν εγγύηση για το «καλώς άρχειν».

    • Ο/Η tsilivithras λέει:

      «Ο συνεχής έλεγχος της εξουσίας με κάθε πρόσφορο τρόπο (αντιπολίτευση, διαδηλώσεις, απεργίες, δημοψηφίσματα κτλ) μπορεί να μειώσει την δύναμη των εξουσιαστών και την ασυδοσία των κυβερνώντων.»

      Αυτό (θεϊκήπάσα).
      Περί μηχανισμών ελέγχου λοιπόν:

      -Αντιπολίτευση…πλήρως εξαρτώμενη από το πολιτικό σύστημα. Πλήρως δεσμευμένη στο άρμα των «συλλογικών» παραταξιακών αποφάσεων.Όχι μόνο δεν ελέγχει την κυβέρνηση όπως θα πρεπε αλλά σε κρίσιμα σημεία ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΥΕΤΑΙ και συναινεί είτε διά της σιωπής, είτε διά της κεκκαλυμένης «πολιτικής ορθότητας» και ΠΑΝΤΑ με την βοήθεια της μαζικότατης προπαγάνδας των ΜΜΕ.
      Άρα λοιπόν έχουμε ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ όταν δλδ βουλευτές ψηφίζουν όχι κατά συνείδηση αλλά παραταξιακά, ΚΑΙ ένα σημαντικότατο εργαλείο ελέγχου Α-ΚΥ-ΡΩ-ΜΕ-ΝΟ από τους λειτουργούς του.Αποδεδειγμένα και επανειλλημένα.Τέλος.

      -Διαδηλώσεις…προβοκατόρικες τοποθετήσεις κάθε λογής «αναρχοαυτόνομων», μπαχαλάκηδων και «κρυφοπρακτόρων» που έχουν λιγότερη σχέση με τα λαϊκά αιτήματα από ότι έχει η Τζούλια με το εργόχειρο. Ραγδαία αυξημένη αστυνομική επιθετικότητα ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ και ουσιαστική ποινικοποίηση της διαδήλωσης και της ειρηνικής πορείας. Άλλο ένα εργαλείο δημοκρατικού ελέγχου δλδ Α-ΚΥ-ΡΩ-ΜΕ-ΝΟ.

      -Απεργίες…άστο καμένο χαρτί από τους συνδικαλισταράδες-εργατοπατέρες. Οργανώσεις που κάποτε εργάζονταν για τα δικαιώματα των εργαζομένων, έχουν ΠΛΗΡΩΣ ελεγχθεί από την οικονομικο-πολιτική ολιγαρχία. Οι ηγέτες τους είναι οικονομικά αποκατεστημένοι μέχρι και τα εγγόνια τους. Η μέθοδος αυτή έχει παρεισφρήσει σχεδόν σε όλο το φάσμα του δημόσιου τομέα όπου εκτός από το ρουσφέτι εμφανίστηκε ΚΑΙ η «γονική παροχή» (βλέπε πανεπιστήμια). Ελέγχουν πλήρως τα αντανακλαστικά του λαού είτε με την νψχελικότητα είτε δημιουργώντας τεχνηέντως πίεση σε λάθος μεριά ή λάθος χρόνο στρέφοντας την λαική οργή ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ εκτός από κει που πρέπει.Άλλη μια μέθοδος δημοκρατικού ελέγχου της εξουσίας Α-ΚΥ-ΡΩ-ΜΕ-ΝΗ διά της Συναλλαγής.

      -Δημοψήφισμα…καλό αυτό…όπως κάποτε λέγαμε «αλβανός τουρίστας». Το πολιτικό σύστημα κυριολεκτικά μάχεται ώστε ποτέ να μην φτάσει ο λαός μπροστά από δημοψήφισμα.

      Και προσθέτω εγώ:

      -δικαιοσύνη…ανύπαρκτη…πλήρως ελεγχόμενη από το πολιτικό σύστημα και διαβρωμένη από την ματαιοδοξία της «ανωτερότητας». Ο μεγαλύτερος θεσμός της δημοκρατίας έχει πέσει προ πολλού όταν ανέχεται εγκλήματα της εξουσίας κατά του λαού.

      -πρόεδρπς της Δημοκρατίας…άλλο ένα σύντομο αστείο…ένα απλό διακοσμητικό στοιχείο στην εικόνα της σαρωτικής πολιτικής οικογενειοκρατίας που μας έχει ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ.

      …………….

      Όλα τα παραπάνω θα σας τα επιβεβαιώσει ο οποιοσδήποτε Έλληνας δεν έχει λοβοτομηθεί από τα κόμματα (ή όποιος δεν τα χει πάρει χοντρά).
      Έχουμε αποδεδειγμένη και επανειλλημένη ΑΚΥΡΩΣΗ ΕΛΕΓΚΤΙΚΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ από το πολιτικό σύστημα που αποτελείται από τις πολιτικές οικογένειες (κόμματα), τους έξωθεν χορηγούς τους και την εγχώρια ολιγαρχία του πλούτου.
      Τα κόμματα ανήκουν στις οικογένειες.Οι οικογένεις αυτές «ανήκουν» σε εγχώριους και αλλοδαπούς ολιγάρχες και αυτών τα συμφέροντα υπερασπίζονται καταπατώντας ΕΠΑΝΕΙΛΛΗΜΕΝΑ το σύνταγμα και το Ηθικό Δίκαιο του λειτουργήματός τους.
      Η Συναλλαγή δημιουργείται από αυτούς και διανέμεται μέσω των κομμάτων.
      Τα κόμματα είναι τα μαγαζιά τους, ο βιοπορισμός τους, ο τρόπος με τον οποίο διανέμεται το βασικό προιόν το οποίο είναι Η ΣΥΝΑΛΛΑΓΗ πίσω από την πλάτη του λαού και εις βάρος του συμφέροντος της κοινωνίας.

      Πάρτε το χαμπάρι.
      Αν δεν τελειώσουμε ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ δεν πρόκειται να διορθωθεί απολύτως ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ.
      Είναι εκ προθέσεως μηχανισμοί διανομής ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ.

      Είτε άμεση είτε έμμεση είτε προεδρική είτε προεδρευόμενη Δημοκρατία, αν δεν τελειώσουμε με τα κόμματα αυτά δεν θα κάνουμε τίποτα.
      Πρέπει να καταλάβει ο κόσμος και να του γίνει ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ότι αυτά τα κόμματα ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥΣ έχουν αποκλειστικά και μόνο σκοπό την ΙΔΙΟΤΕΛΗ ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ.

      Δεν υπάρχει οικονομικό πρόβλημ στη χώρα.
      Δεν υπάρχει κρίση οικονομική.
      Δεν υπάρχει απολύτως κανένα πρόβλημα ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΕΛΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΑΣ.

      Εχθρός του Έλληνα είναι ο πολιτικός του και το κόμμα του.

      Έσκασα να τα λέω…από όπου κι αν πιάσεις ένα Ελληνικό πρόβλημα θα βρεις από πίσω φόβο, ανικανότητα ή διαφθορά Έλληνα πολιτικού.

  10. Ο/Η skeptiki λέει:

    Να σχολιάσω ουδέτερα? Και ο Κλεισθένης και ο Θράκας έχουν ένα κοινό σημείο. Για να λειτουργήσει το πολιτικό μοντέλο που ονειρεύονται χρειάζεται πολύ καλό επίπεδο λαού. Παιδεία, αξιοπρέπεια, σεβασμός, γνώση, συλλογική αντίληψη. Τα πολιτικά κόμματα του Κλεισθένη και να αλλάξουν θα εκφράζουν τον ίδιο λαό. Οι επιλογές του λαού έστω και χωρίς κόμματα του Θράκα θα εκφράζουν πάλι την αισθητική η το επίπεδο του. Σε έναν απαίδευτο λαό, εύκολα πλανώμενο από δημαγωγούς που σκέφτεται μόνο με ιδιοτέλεια η «άμεση» δημοκρατία μπορεί και να αποδειχθεί πολύ πιό καταστροφική από την έμμεση.
    Αυτό που δεν συνειδητοποιούμε όλοι τώρα που ζόρισαν τα πράγματα είναι ότι ο Παπανδρέου είπε το λεφτά υπάρχουν γιατί ήξερε ότι θα πιάσει στον κόσμο που απευθύνεται. Κανένα άλλο σύνθημα δεν έπιασε. Ούτε υπευθυνότητα ούτε πατρίδα ούτε μέλλον. Εδώ και τώρα θα πάρουμε αυξήσεις να βολευτούμε κι έχει ο θεός. Δεν έγινε. Οκ, την άλλη φορά στον επόμενο που θα μου τάξει. Μέχρις εκεί φτάνει η πολιτική σκέψη του έλληνα. Και φυσικά ο επόμενος θα τάξει. Γιατί όχι? Αφού έστω κι αυτή η στιγμιαία δημοκρατική στιγμή απευθύνεται σε αυτό το επίπεδο.

    • Ο/Η Κλεισθένης λέει:

      Προσυπογράφω και υποκλίνομαι.

    • Ο/Η anti-anti λέει:

      Δηλαδή ο λαός δεν είναι αρκετά ώριμος να αποφασίσει για τον εαυτό του και πρέπει να αποφασίζουν άλλοι; Για πες μου, αν γίνει τώρα ένα δημοψήσιμα με την εξής ερώτηση:
      Θέλετε να κηρύξουμε το χρέος απεχθές με ότι αυτό συνεπάγεται,
      τι πιστεύεις ότι θα διάλεγε ο κόσμος;

      Εγώ σου λέω ότι το 70% θα έλεγε ναι. Και όμως κανένας πολιτικός δεν τολμάει καν να αναφερθεί στο χρέος και στον λογιστικό έλεγχο.

      Και και δεν το παίζω παντογνώστης. Πρόσφατα είδα και εγώ το φως και κατάλαβα 5 πράγματα! Το ντοκιμαντέρ χρεοκρατία είναι μια εξαιρετική αρχή.

      Αλλά για όνομα του Θεού, φτάνει πια με την εναλαγή ΠΑΣΟΚ – ΝΔ. Τουλάχιστον ας βγεί ΕΝΑ καλό πράγμα από αυτην την άσχημη κατάσταση που είμαστε όλοι.

    • Ο/Η tsilivithras λέει:

      «Αυτό που δεν συνειδητοποιούμε όλοι τώρα που ζόρισαν τα πράγματα είναι ότι ο Παπανδρέου είπε το λεφτά υπάρχουν γιατί ήξερε ότι θα πιάσει στον κόσμο που απευθύνεται. Κανένα άλλο σύνθημα δεν έπιασε. Ούτε υπευθυνότητα ούτε πατρίδα ούτε μέλλον. Εδώ και τώρα θα πάρουμε αυξήσεις να βολευτούμε κι έχει ο θεός. Δεν έγινε. Οκ, την άλλη φορά στον επόμενο που θα μου τάξει. Μέχρις εκεί φτάνει η πολιτική σκέψη του έλληνα. Και φυσικά ο επόμενος θα τάξει. Γιατί όχι? »

      skeptiki περιέγραψες ακριβώς τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η κομματική κινούμενη άμμος στην οποία βρισκόμαστε εδώ και χρόνια και ολοένα βουλιάζουμε.
      Το παραπάνω σχέδιο δράσης είναι ακριβώς το θερμοκήπιο της διαφθοράς και η σίγουρη μέθοδος για την καταστροφή της κοινωνίας.
      Τα κόμματα είναι ΑΠΟΛΥΤΑ ΥΠΕΥΘΥΝΑ για την ανθελληνική πολιτική «σκέψη» του βολέματος και της αρπαχτής.

  11. Ο/Η nina λέει:

    @tsili
    θεϊκός όπως πάντα . δεν έχω να προσθαφαιρέσω τίποτα. θα βρεθούμε πλατεία ακόμη κι αν ρίχνει τουλούμια.

  12. Ο/Η χρηχα λέει:

    καλησπέρα σας….

    όχι , δεν θα εμπλακώ πάλι με τις ημέρες σε κείμενα και αντικείμενα με τον τσίλι….
    απλά , μετά το τελευταίο κειμενικό μπρα ντε φερ , σκέφτηκα ότι δεν μπορεί….όλοι λίγο πολύ , όσο κλεισμένοι στον μικρόκοσμό μας και να είμαστε, κολλημένοι κτλ…δεν μπορεί…κάποια άκρη θα βγάζαμε….

    Και το συμπέρασμα είναι και ένα πεδίο προβληματισμού και για όλους μας….
    Η Ελλάδα είναι σε ένα γεωστρατηγικό σημείο που επηρεάζει πολλές τσέπες….αυτός είναι ο λόγος που κάποιος που θέλει να ελέγξει αυτές τις στέπες , αξίζει να καταβάλει και το ποσό της επένδυσης….και αυτό κάνουν αυτοί που μας ελέγχουν….
    Επενδύουν(με κάθε -ανίερο συνήθως-τρόπο) για να εξασφαλίσουν κέρδος….(οι επιπτώσεις των κερδών τους στους ιθαγενείς δεν συμπεριλαμβάνεται συνήθως στην μελέτη)

    Επίσης η Ελλάδα είναι πολύ μικρή για να μπορεί να έχει τον αυτοέλεγχο…..όλοι σχεδόν που έχουν να κάνουν με τον περίγυρό της είναι μεγαλύτεροι , εκτός μετρημένων στα δάκτυλα περιπτώσεων….αυτό μας εξασφαλίζει σαν χώρα την συνέχιση της κατάστασης προτεκτοράτου επ’ αόριστον….και φυσικά είναι δηλωτικό ότι η υπάρχουσα κατάσταση καλλιεργείται εντέχνως ή ατέχνως από «ξένους δάκτυλους» με συνέργεια από εντόπιους συνιδιοκτήτες και λοιπά τσιράκια….

    Η ατομικότητα και μη συμμετοχή είναι μια άμυνα του κόσμου ενάντια στο εχθρικό κράτος , που πάντα εξυπηρετεί άλλους, και η σύμπνοια πολλών στην διαφθορά και στην σήψη είναι κι αυτό ένα σύμπτωμα της ατομικότητας και της εχθρικότητας του κράτους μας σαν υπόσταση , απέναντι στον πολίτη του….

    Ο τσίλι έληξε τον προηγούμενο γύρο λέγοντας το μαγικό : μαζί…..
    ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΎΜΕ….ΕΜΑΣ φοβούνται….όχι ποιόν έχει από εμάς δίκιο….ας μην έχουμε και τόσο πολύ δίκιο…..

    όταν το εγώ γίνει εμείς…..ΕΜΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ….ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΩ ΜΟΝΟς ΜΟΥ ΔΕΝ ΔΥΝΑΜΑΙ………

    Ας δούμε πως θα γίνουμε από εγώ ΕΜΕΙς…..τότε θα δούμε και αποτέλεσμα…..τότε ίσως και να σταματήσουμε να είμαστε έρμαιο κάθε «επενδυτή»…..εξωτερικού ή εσωτερικού…..

    Και για μένα αυτό είναι και η απόλυτη προτεραιότητα……

  13. Ο/Η mbiker λέει:

    Προφανώς ο μαρξισμός είναι φτου κακά για τους συμμετέχοντες, ναι;

    • Ο/Η anarmodios λέει:

      @mbiker

      Αν αυτό απευθύνεται σε μένα, έχω να πω: άντε πάλι.

      Η δική μου θέση είναι ξεκάθαρη. Αυτό που γεννάει την οικονομική ανισότητα είναι η πολιτική ανισότητα. Τα χω χιλιογράψει αυτά. Αν πράγματι σε ενδιαφέρει, πήγαινε στο μενού Τι να διαβάσω πρώτα. Και κυρίως σ’ αυτό: https://anarmodios.wordpress.com/2010/11/24/7/

      Θραξ Αναρμόδιος

  14. Ο/Η anti-anti λέει:

    Ένας φίλος που ζει στην Γερμανία ήταν το ΣΚ που μας πέρασε Χαλκιδική και Θεσσαλονίκη. Σήμερα μου έστειλε email, ένα απόσπασμα:

    «Εντέλει πρέπει να υπάρχουν 2 τάξεις εκεί κάτω…
    Η μία που υποφέρει από την κρίση και η άλλη που δεν σκαμπάζει…»

    Έχω και εγώ αυτήν την αίσθηση και ίσως να εξηγεί γιατί δεν γίνονται πιο ουσιαστικές συλλογικές κινήσεις. Να δούμε που θα φτάσουμε στο τέλος…

    • Ο/Η Minnie λέει:

      Την εχω κι’εγω αυτην την αισθηση.
      Οι περισσοτεροι φιλοι και γνωστοι (ημων συμπεριλαμβανομενων) εχουμε ηδη πληγει πολυ σκληρα και αγωνιουμε για το αυριο, κυριως των παιδιων μας.

      Υπαρχουν ομως και καποιοι οι οποιοι περιεργως εξακολουθουν να προγραμματιζουν ανεμελα τις διακοπες τους, τις αγορες τους, τα ταξιδια τους στο εξωτερικο κλπ…. και δεν δειχνουν οποιαδηποτε ανησυχια για το αυριο αυτης της χωρας.

      Δεν το καταλαβαινω, δεν προκειται για μεγαλοιδιοκτητες, μεγαλεμπορους η εφοπλισταδες, μιλαω για ανθρωπους «της διπλανης πορτας».
      Τι να πω… ισως καποιοι εχουν μπλοκαρει απο το μυαλο τους την πραγματικοτητα, ισως εχουν βγαλει κρυφα τοσα λεφτα που δεν δινουν δεκαρα για τους αλλους και την χωρα η ισως ειναι απλως ηλιθιοι.
      Δεν ξερω τι να υποθεσω.

      • Ο/Η tsilivithras λέει:

        Μinnie οι πιτσιρικάδες (έως 25 ετών) είναι Περιορισμένης Ευθύνης…που σημαίνει όχι λογαριασμοί, μεροκάματο του κ*λου που πάει όλο στα γούστα, facebook-Κανάκης-Λαζόπουλος-τσιτάτα-greeklish-αμορφωσιά-αγένεια…άρα κυριολεκτικά ζουν σε άλλο κόσμο.
        Οι 25-35 από ότι βλέπω πλέον βαδίζουν προς τα πίσω…αντί δλδ να ωριμάζουν οι ανάγκες τους αυτοί οπισθοδρομούν ένεκα της προπαγάνδας των media που θέλουν αιώνιους έφηβους/πολίτες περιορισμένης ευθύνης.
        Οι 35-55 έχουν τα σοβαρά προβλήματα…επαγγελματικά και οικονομικά…πολλοί εκ των οποίων πρέπει να συντηρούν και άλλα στόματα.Αυτοί είναι οι πλέον ανήσυχοι και δικαιολογημένα.

        Τώρα…από την μια ο Έλληνας είχε «λίπος» να κάψει (είτε από δεύτερες δουλειές είτε από το μπαμπά) κι από την άλλη -το ξαναλέω- η αποχαύνωση της τιβι και η άμβλυνση των αισθητητρίων του πολίτη κατέστρεψε την κοινωνία.
        Τα κόμματα και οι παρατάξεις και οι εργολάβοι και τα ΜΜΕ και τα τσοντο-κωστοπούλεια περιοδικά μας π*δηξαν πατόκορφα 20 χρόνια ιδιωτικής τηλεόρασης…
        Μην περιμένετε να πεταχτεί ο Έλληνας με την μια από τον καναπέ…θέλει πολλή δουλειά ακόμα δυστυχώς.
        Το σλόγκαν του νεοελληνικού δημοσιο-υπαλληλικού κώδικα «εγώ να βολευτώ κι οι άλλοι δεν πα’ να…» έχει περάσει στο dna μας…θέλει πολύ σοκ για να αντιληφθεί ο Έλληνας την αλήθεια.
        Αυτό το αντανακλαστικό μας απομονώνει μεταξύ μας.
        Αυτό κρατάει τα καθάρματα στην εξουσία ακόμα.
        Σε αυτό επένδυσαν όλα τα κομματοσκυλα που χρόνια τώρα τρέφονται από τις σάρκες της κοινωνίας.

        • Ο/Η Minnie λέει:

          Τσιλι, ειμαι 54 και μιλαω για ανθρωπους 50-60 και βαλε… ανθρωπους με μνημες και βιωματα και μεγαλωμενους σε εποχες που υπηρχε σεβασμος σε αρχες, θεσμους και αξιες.
          Αν αυτοι οι ανθρωποι καταφεραν να τα σβησουν ολα με μια μονοκοντυλια, απο που κι’ως που θα εγκαλεσω εγω τους νεωτερους οι οποιοι, σε τελευταια αναλυση, μεγαλωσαν μεσα στην θολουρα του σοσιαλ-αριστεριστικου «προοδευτισμου»?
          Δεν τους κακιζω τους τελευταιους, τους λυπαμαι.
          Αλλα για τους πρωτους δεν βρισκω απολυτως κανενα ελαφρυντικο.

        • Ο/Η tsilivithras λέει:

          Τότε Minnie μου ή τρέχουν ακόμα να ταίσουν τα παιδιά τους που βολοδέρνουν στο μεροκάματο ή τα γράψαν όλα ένα παρά αφού αυτοί βολεύτηκαν.
          Σε κάθε περίπτωση αυτά που έρχονται θα μας ξεβολέψουν όλους θέλοντας και μη…
          Αν τα χεις στην τράπεζα θα στα φάει η τράπεζα κι αν τα χεις στο σπίτι θα στα φανε οι λάθρο…
          Άν είναι να σε βρει θα σε βρει…
          Αλλού είναι το μήνυμα της εποχής.

      • Ο/Η anti-anti λέει:

        @Minnie

        «ισως εχουν βγαλει κρυφα τοσα λεφτα που δεν δινουν δεκαρα για τους αλλους και την χωρα»

        Τίνω να πιστέψω το παραπάνω, δυστηχώς.

  15. Ο/Η tsilivithras λέει:

    Φίλε χρηχα ορίστε…άλλος ένας Έλληνας νεκρός από επίθεση των ορκ που έχουν κατακλύσει την Αθήνα ελέω των αριστερο-κουνιστών ρημαδοπολιτικάντηδων του κ*λου.
    Ένας άνθρωπος έπεσε νεκρός την ώρα που θα πήγαινε την γυναίκα του να ξεγεννήσει…νεκρός από μαχαίρι των ορκ…αυτών που προστατεύει σύσσωμο το απάνθρωπο παγκόσμιο αριστερίστικο παγκοσμιοποιημένο matrix.

    Μεθαύριο είναι το Ζαππειο 2…ορίστε λοιπόν η ευκαιρία.
    Ένα χρόνο μνημόνιο…18 μήνες ΓΑΠ…αναρίθμητοι νεκροί Έλληνες από επιθέσεις λαθρομεταναστών, από χρέη, από απόγνωση, από ντροπή και ξεφτίλα…αναρίθμητες προσβολές και εθνικές ξεφτίλες από κάθε ανθρώπινο σκουπίδι της «ευρύτερης περιοχής»…για τον Έλληνα έχει φόρους και κυνηγητό και βρισιές και δακρυγόνο και ξύλο και προσβολές και νεκρούς και προπαγάνδα και διά της βίας μεταμοσχεύσεις και εμβόλια…και τιμωρία αυστηρότατη αν δεν πληρώσεις διόδια (!!!!) και αν καθαρίσεις κανένα ορκ την ώρα που έρχεται να σε φάει…

    Ορίστε πεδίον δόξης λαμπρόν…ορίστε ευκαιρία να πάρει όλη την Ελλάδα μαζί του…άντε να τον δω τον Αντωνάκη μας φίλε χρηχα…άντε να δω…

    • Ο/Η χρηχα λέει:

      καλησπέρα πατριώτες….

      Τσίλι…γιατί μου μιλάς σαν να ήμουν ο αντιπρόσωπος του Αντωνάκη στο σάιτ του φίλου Θράκα;

      Δεν είμαι αντιπρόσωπος του Αντωνάκη….κι αν αυτό πιστεύεις, κάνεις λάθος…. οι περετταίρω εξηγήσεις σε ρακοκατάνυξη προσεχώς….

      Απλά προσπάθησε να αντιμετωπίζεις τα σχόλιά μου όπως τα διαβάζεις…..και να σχολιάζεις αυτό που διαβάζεις…..

      Πιο πάνω γράφω :ΜΑΖΙ….δική σου έκφραση είναι….από σένα την πήρα….το μαζί διασπάται αν προκαταβάλλεσαι , και μάλιστα χωρίς προφανή αιτία….

      Και για όσους θέλουν να κάνουν καλό στον τόπο…εμπρός τους απλώνεται πεδίον δόξης λαμπρόν…..σε όλους…..ας αποδείξουν τις προθέσεις τους….ας αγωνιστούν για να κερδίσουν τις δόξες και τις δάφνες…..η ιστορία γράφει…..

      • Ο/Η tsilivithras λέει:

        Δεν εννοούσα αυτό ρε συ χρηχα…απλά, η μόνη συστεμική λύση εδώ και καιρό είναι η ΝΔ (πέραν της «οικουμενικής» συναίνεσης που είναι απάτη) και μαζί με αυτήν ο κος Σαμαράς…είναι αδύνατον κάποιος να υποστηρίζει συστεμισμό χωρίς ουσιαστικά να στηρίζει Σαμαρά…ε κι εγώ λέω ορίστε κύριε-ιοι που στηρίζετε συστεμισμό/Σαμαρά…ορίστε πεδίον δόξης λαμπρόν να ωφεληθεί η χώρα αν ο Σαμαράς το θέλει πραγματικά…ας ωφεληθεί η χώρα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ και πρώτος εγώ φίλε χρηχα θα βγω να το παραδεχτώ.

        Δεν είχα πρόθεση να σε θίξω…αφού τα παμε αυτά.

  16. Ο/Η Κλεισθένης λέει:

    Τελικά πιστεύω ότι μετά τις αντεγκλήσεις που υπήρξαν όλοι συμφωνούμε ότι το υπάρχον οικονομικοπολιτικό σύστημα πρέπει ν’ αλλάξει. Ας πάμε παραπέρα με προτάσεις για το ποιο πρέπει να είναι ο αντικατάστατό του και με ποιο τρόπο θα γίνει η αλλαγή.

    • Ο/Η tsilivithras λέει:

      Το αντικατάστατό του φίλε Κλεισθένη θα είναι ένα σύστημα όπου ένας παρολίγο πατέρας δεν θα δολοφονείται μπροστά από το σπίτι του από απάνθρωπα τομάρια που θεωρούν ότι μπορούν να κάνουν εδώ ότι έκαναν στην διαβολοχώρα που τους γέννησε.

      Ένα σύστημα που δεν θα δολοφονεί τους πολίτες του παντοιοτρόπως, στήνοντας κ*λο σε κάθε υπηρέτη του Μαμωνά, είτε φοράει κουστούμι είτε φοράει μπούργκα.

      Σήμερα γεννήθηκε ένας άνθρωπος που κάποτε θα μάθει ότι στιγμές πριν ξεμυτήσει στην ζωή, 3 ανθρωπόμορφα κτήνη έσφαξαν τον πατέρα του.
      Αυτό το παιδί σήμερα γεννήθηκε στιγματισμένο για μια ζωή…αυτή η μάνα που το γέννησε δεν θα μπορέσει ποτέ να ξεχάσει το σοκ…τα κτήνη…τη σφαγή…δεν θα μπορέσει ποτέ να ξεπεράσει την φρίκη και την παράνοια την σημερινή…επειδή το παιδί της θα της θυμίζει όλα αυτά.
      Και αυτά επειδή τα πολιτικά τομάρια υπακούνε στον Μαμωνά.

      Μην μου λέτε λοιπόν μετά ότι ακούγομαι σκληρός όταν λέω ότι θέλω τα παιδιά των υπόδικων πολιτικών να στεγνώσουν κυριολεκτικά από κλάμα ντροπή και ψυχοφάρμακα.

      Ναι…σήμερα αν κάποια παιδιά πολιτικών διαβάζουν αυτές τις γραμμές θέλω να τους ευχηθώ να λιώσουν στο κλάμα και να φτάσουν ένα κλικ πριν την παράνοια…να παλαβώσουν από τις ενοχές αν έχουν συνείδηση…να τρελαθούν γνωρίζοντας πως οι μπαμπάδες τους μπορούσαν να το γλυτώσουν αυτό το φονικό…αλλά επέλεξαν να αγοράσουν στον κανακάρη τους καινούριο σκάφος.

      Ναι τιποτένιο κάθαρμα «γόνε»…να λιώσεις από τις ενοχές μπας και γίνεις άνθρωπος ποτέ.

      Να πάτε στο διάολο εσείς κ*λόπαιδα και οι πατεράδες σας οι προδότες.

  17. Ο/Η Ανωνυμος λέει:

    Το «σεντούκι» Θράκα έχει πολύτιμα τιμαλφή (μου είχε διαφύγει το συγκεκριμένο)…
    Γιά να μή πλατειάζω ορμώμενος από το σχόλιο της skeptiki, με το οποίο κατά βάση συμφωνώ, θα έλεγα πως γιά να ανέλθη ο γνωστικό επίπεδο των πολιτών, προκειμένου υπεύθυνα και με συνέπειες να αποφασίζουν (έγινε αυτό όταν καταχρεώθηκαν με παρότρυνση της οικονομικοπολιτικής ηγεσίας;), πρέπει ανυπερθέτως η ειδησεογραφία και η πολιτική τους ενημέρωση να προέρχεται από θεσμικό όργανο εφάμιλης ανεξαρτησίας με την δικαστικό.
    Είναι κρισιμώτερο αυτό παρά, φερ’ ειπείν, η συνδικαλιστική λειτουργία (απαραίτητη και αυτή αλλά μακροπρόθεσμα ατελέσφορη όταν δεν υπάρχει σφαιρική ενημέρωση).
    Το πως θα συμβή αυτό το ΚΡΙΣΙΜΩΤΑΤΟ ζητούμενο-προυπόθεση εξαρτάται από πολλές ιδέες (μία θα ήταν η ταυτόχρονη εκλογή διαπιστευμένων ολίγων πολιτικών δημοσιογράφων, ταυτόχρονα με τις εθνικές εκλογές γιά βουλή και γερουσία).
    Ένα άλλο πολύ σοβαρό θέμα είναι η ευκολία «χρηματοδότησης» καταναλωτικών αναγκών ή και «νομιζομένων» επιτυχών επιχειρηματικών πλάνων.
    Κάτι σχετικό και επιβοηθητικό να θυμηθούμε απο το έργο του μνημονευθέντος Πλουτάρχου, στα Ηθικά «Περί του μη δειν δανείζεσθαι», που σημειωτέον τους δανειστές τους χαρακτηρίζει αλλότριους δεδομένου πως η «οβολοστατική» δεν εθεωρείτο από το αρχαίο ήθος αρμόζουσα σε ελεύθερους πολίτες…»τα δε των μαστιγιων τούτων καί βαρβάρων χρέα πριν ή συλλαβείν τίκτει, διδόντες γάρ ευθύς απαιτούσι και τιθέντες αίρουσι κα? δανείζουσιν ό λαμβάνουσιν υπέρ του δανείσαι»…
    …»Δεν οφείλουμε για τον άρτο και τον οίνο, αλλά για ακίνητα κι εκτάσεις, για δούλους και ημιόνους, όπως και για έπιπλα και τρίκλινα, για πολυτελείς δημόσιες διασκεδάσεις, από ματαιοδοξία και επίδειξη. Αυτός δε που αναμιγνύεται άπαξ με χρέη τα υποφέρει διά παντός και κατόπιν επιβαρύνεται τον έναν επιβήτορα μετά τον άλλον, όπως τους ίππους που τους έχουν φορέσει χαλινό και δεν υπάρχει έτσι πλέον διαφυγή σε πράσινους λειμώνες αλλά περιφέρονται εική και ως έτυχεν ως δαίμονες….
    Έτσι κατά σειράν έρχονται οι τοκογλύφοι και οι χρηματιστές, άλλος απ’ την Κόρινθο, άλλος απ’ την Πάτρα, άλλος απ’ την Αθήνα έως ότου, καθώς απαξάπαντες τον εκβιάζουν ταυτόχρονα τον οφειλέτη, να διαλυθή και να καταστραφή αυτός εξαιτίας των τόκων. Γιατί κάποιος πού έπεσε στο φρέαρ πρέπει είτε να προσπαθήσει να εξέλθη απ’ αυτό, είτε να παραμείνει εκεί ακίνητος, γιατί αν αρχίσει να στροβιλίζεται εκεί μέσα νοτίζει παντού το σώμα του και χειροτερεύει η υγεία του.
    Τοιουτοτρόπως και αυτός που δανείζεται από έναν τοκογλύφο για να ξεχρεώσει κάποιον άλλον, αλλάζοντας τους συνεχώς, ελκύει διαρκώς νέα επιτόκια και φορτώνεται με επι πλέον υποχρεώσεις ομοιάζων με εκείνους που υποφέρουν από ανίατες ασθένειες».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s