Η ασυμβίβαστη δικαστική εξουσία που την κεφαλή της την διορίζει η κυβέρνηση και η αυτόνομη νομοθετική εξουσία που νομοθετεί κατ’ εντολήν της κυβέρνησης


Η επιτροπή Θεσμών και Διαφανείας (λέμε τώρα) της βουλής έστειλε κλήση  στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Ι. Τέντε, σχετικά με «τα προβλήματα της διοίκησης των δικαστηρίων και του σωφρονιστικού συστήματος». Και η ολομέλεια της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, με απόφασή της, έκρινε ότι η εμφάνιση του εισαγγελέα στην εν λόγω επιτροπή της βουλής είναι ασυμβίβαστη με τις διατάξεις του Συντάγματος για την διάκριση των εξουσιών.

Η ίδια απόφαση επίσης της ολομέλειας της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου τονίζει πως ναι μεν η εισαγγελία του Αρείου Πάγου είναι πάντα πρόθυμη για την ανταλλαγή απόψεων με τις άλλες δυο εξουσίες, την εκτελεστική και την νομοθετική (κυβέρνηση και βουλή δηλαδή), αλλά αυτός ο διάλογος πρέπει να γίνεται υπό καθεστώς ισοτιμίας.

Στην χώρα μας βέβαια η διάκριση των τριών εξουσιών, που προβλέπει ο κοινοβουλευτισμός, δηλαδή η αυτόνομη λειτουργία της μιας από τις άλλες δύο, είναι άλλο ένα τεράστιο ψεύδος. Διότι στην πράξη συμβαίνει καθημερινά ακριβώς το αντίθετο.

Δηλαδή στην πράξη η δικαστική και η νομοθετική εξουσία, όχι αυτόνομες δεν είναι, αλλά είναι υπηρέτριες της εκτελεστικής εξουσίας, δηλαδή της εκάστοτε κυβέρνησης.

Είναι καθημερινή παραβίαση του Συντάγματος το ότι στην πράξη η δικαστική και η νομοθετική εξουσία, υπηρετούν την εκτελεστική, δηλαδή την κυβέρνηση.

  • Η κυβέρνηση (εκτελεστική εξουσία) διορίζει την κεφαλή της δικαστικής εξουσίας (Αρειο Πάγο, Ελεγκτικό Συνέδριο κλπ)
  • Η κυβέρνηση (εκτελεστική εξουσία) χειρίζεται την κοινοβουλευτική της ομάδα (νομοθετική εξουσία) σαν διμοιρία που εκτελεί εντολές και σαν κατ’ εντολήν βιομηχανία ψήφισης νόμων.

Αυτά κι αν είναι ασυμβίβαστα με βάση την συνταγματική διάκριση των εξουσιών. Αλλά δεν βλέπω κανέναν επίσημο φορέα να τα καταγγέλει. Ούτε πληροφορηθήκαμε ποτέ πως η ολομέλεια της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου τα κατήγγειλε αυτά ως ασυμβίβαστα.

Κι όμως, τουλάχιστον από το δεύτερο, την κυβερνητική κοινοβουλευτική ομάδα που  νομοθετεί κατ’ εντολήν της κυβέρνησης, οδηγηθήκαμε στην παρούσα καταστροφή της χώρας. Αν αυτό δεν είναι ασυμβίβαστο…

Μόνο να είχαμε λίγο πιο γενναίους δικαστικούς…
Μόνο να είχαμε πράγματι ασυμβίβαστους δικαστικούς…

Θραξ Αναρμόδιος

ΥΓ. Στην Κερατέα παρίσταται εισαγγελέας τώρα που τους ρίχνουν και πλαστικές σφαίρες ή κι εκεί η φοβερή και τρομερή εκτελεστική εφαρμόζει καμμιά συνταγματική διάταξη; Τι λέει το μαγειρεμένο μας Σύνταγμα; Υπάρχει ασυμβίβαστο ή μπορεί η κυβέρνηση να σηκώσει και κάνα F16 να βομβαρδίσει την Λαυρεωτική;

ΥΓ2. Νομίζω ότι είμαστε κοντά στο να γίνει η λέξη «νομιμότητα» το πρώτο μονολεκτικό ανέκδοτο.

Advertisements
This entry was posted in Επικαιρότητα, Εξουσία and tagged , . Bookmark the permalink.

6 Responses to Η ασυμβίβαστη δικαστική εξουσία που την κεφαλή της την διορίζει η κυβέρνηση και η αυτόνομη νομοθετική εξουσία που νομοθετεί κατ’ εντολήν της κυβέρνησης

  1. Ο/Η konstantinos λέει:

    Μπα… αγαπητέ Θράκα, το συντομότερο ανέκδοτο είναι ήδη κυβερνητική νομιμότητα (με δύο λέξεις), ενώ για το μονολεκτικό ανέκδοτο συναγωνίζονται οι λέξεις: δημοκρατία, κυβέρνηση και πρωθυπουργός…
    Δεν συζητώ για τη λέξη Δικαιοσύνη, αφού κατέχει την πρωτοκαθεδρία του αστεϊσμού και περιμένει τον αντίπαλο (από τον «αγώνα» των προηγουμένων λέξεων) για να συναγωνιστεί μαζί του στην τελική μάχη του εξευτελισμού

  2. Ο/Η Νίκος Τανάλιας λέει:

    Στην πραγματικότητα, δεν υπήρχε διάκριση εκτελεστικής και νομοθετικής ή άλλης εξουσίας στην αυθεντική δημοκρατία, διοτι ο λαός, συγκροτημένος σε δήμο, κατείχε την καθολική πολιτική αρμοδιότητα (βλέπε σχετικο διάλογο στο έργο του Δρ. Γιώργου Κοντογιώργη για την ελληνική δημοκρατία του Ρήγα).

    Άρα δεν κατείχε εξουσία. Η εξουσία στη δημοκρατία καταργείται. Δεν είναι δηλαδή κάποιος πολιτικά κύριαρχος, διότι λείπει το υποκείμενο της κυριαρχίας, ο λαός, που προκύπτει με τη διάκριση κυβερνώντων-κυβερνομένων. Συγχρόνως όμως η διαφθορά δεν μπορεί να σταδιοδρομήσει στον δήμο. Γιατί;

    Διότι, γιά παράδειγμα, εαν σήμερα θέλει κάποιος να δωροδοκήσει έναν υπουργό θα το πράξει πηγαίνοντας στο γραφείο του. Αν τα ‘πάρει’ ο υπουργός, τότε τα στερεί απο την κοινωνία ή τα ανταλάσσει με παροχές στον δωροδοκούντα από το δήμοσιο ταμείο.

    Αν ομως στη δημοκρατία θέλει κάποιος να κάνει την άντιστοιχη ‘δουλειά’ του, θα πάει στο δήμο και θα του προσφέρει περισσότερα. Αυτά τα περισσότερα δεν τα καρπώνεται ενας τρίτος αλλά ο ίδιος ο δικαιούχος της πολιτικής, ο δήμος/λαός.

    Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι οι ρήτορες δεν τα έπαιρναν γιά να υποστηριξουν απόψεις τρίτων, αλλά εκεί ο ρήτορας δεν κυβερνούσε, απλώς εισηγείτο στον κυβερνήτη/δήμο, που είχε και άλλους εισηγητές/ρήτορες και επιπλέον τα πράγματα ήταν πολύ φανερά. Ήταν γνωστή η πολιτεία των ρητόρων και επιπλέον ετιμωρούντο και οι ρήτορες γιά εσφαλμένες ή κακές συμβουλές.

    Παραδειγμα: Αν είχαμε επιλέξει τους βουλευτές μας με κλήρωση, κανείς τους δεν θα είχε ψηφίσει το Μνημόνιο

    Στην δημοκρατία, την ελληνική δημοκρατία, όπως προβλέπεται από την πατέντα των προγόνων μας, και όχι από αυτη την σαξωνική απομίμηση δημοκρατίας που μας φόρεσαν σαν φέσι, έλληνές μου, ο βουλευτής είναι κληρωτός. Μένει ένα χρόνο, το πολύ στο αξίωμά του, και ούτε σύνταξη έχει, ούτε μεγαλεία. Κάνει τη δουλειά που τον βάλαμε και φεύγει. Φεύγει και ΔΕΝ ξανάρχεται. Κι έρχεται άλλος πολίτης στη θέση του, κι άλλος πολίτης, κι άλλος πολίτης. Οσοι δεν το ξέρετε, σας βεβαιώνω, ότι ΜΟΝΟ αυτό είναι δημοκρατία.

    Ε, λοιπόν, αν εμείς σήμερα επιλέγαμε τους βουλευτές μας με κλήρωση, όπως οι καχύποπτοι εκείνοι μακρινοί παππούδες μας, υπήρχε περίπτωση να ψηφίσουν οι βουλευτές μας μια σύμβαση σαν το Μνημόνιο; Οχι φυσικά. Ούτε που θα τους περνούσε από το μυαλό κατ’ αρχή να κάνουν κάτι τέτοιο, χωρίς να μας ρωτήσουν. Δεν θα τολμούσαν. Χωρίς ένα δημοψήφισμα. Διότι θα ήταν σάρκα εκ της σαρκός μας. Αίμα μας θα ήταν. Σαν και σένα και σαν και μένα. Εσύ κι εγώ, θα ήταν. Οχι επαγγελματίες της πολιτικής, μ’ όλο το σόϊ διορισμένο. Συντεταγμένοι σαν διμοιρία πεζοναυτών. Διότι δεν θά χανε “αρχηγό”, άκου “αρχηγό”, για να τους διατάζει και να τον υπακούνε. Μονοκούκι. Και τάχα μου ιδεολογίες. Τάχα μου λέω. Τάχα μου ξαναλέω. Διότι, έλληνές μου, τότε και μόνον τότε, θα ήταν βουλευτές του ελληνικού λαού.

    Τώρα είναι βουλευτές των κομμάτων.

    Σαφώς και δεν γίνεται να καταργήσουμε τα κόμματα με τη μία. Ούτε σε επιστημονική φαντασία δεν γίνονται αυτά. Δεν είμαστε έτοιμοι οι πολίτες, ούτε παιδεία πολιτική έχουμε όπως πρέπει. Μπορούμε όμως να το προσπαθήσουμε να τα καταργήσουμε, και να αρχίσουμε βάζοντας ΣΦΙΧΤΟ ΛΟΥΡΙ στην λειτουργία των κομμάτων και στενή λαιμαριά, ΡΥΘΜΙΖΟΝΤΑΣ ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ το πολίτευμα. Κι όπου τα καταφέρουμε, να αντικατασταθούν στα αξιώματα οι επαγγελματίες, από κληρωτούς πολίτες (το υπερόπλο της δημοκρατίας).

    Και σιγά σιγά και εμείς και τα κόμματά μας θα εκπαιδευτούμε. Τι ακριβώς να κάνουμε; Εχω 5-6 χιλιάδες ιδέες. Κι εσύ άλλες τόσες. Κι άλλος άλλες. Θα βρούμε τι να κάνουμε και τι να μην κάνουμε. Κι ας βρούμε έναν φτηνό και γρήγορο και άμεσο τρόπο να παίρνουμε αποφάσεις ολοι μαζί. Δίκτυα υπάρχουνε, αριθμό ταυτότητας έχουμε. Να εκεί στα ΑΤΜ πας με μια κάρτα και σου δίνουνε λεφτά. Αρα τα συστήματα είναι ασφαλή. Και στο προπατζίδικο, στη γωνία, παίζει όλη η ελλάδα ΚΙΝΟ online. Online σε λέω. Κάθε μέρα. Τι περιμένουμε, να μας τα προτείνουν ευγενικά οι “αρχηγοί” των κομμάτων αυτά; Οι “αρχηγοί” των κομμάτων κιόλας…

    Αλλά ας πάψουμε πρώτα να πιστεύουμε πως δεν υπάρχει ζωή χωρίς κόμματα.

    Πηγη παραδείγματος με πληροφορίες απο Θραξ ο Αναρμόδιος

    • Ο/Η anarmodios λέει:

      @Νίκος Τανάλιας

      Μου το θύμισες αυτό το κειμενάκι και σ’ ευχαριστώ, καλούτσικο είναι, θα το ξαναβγάλω για λίγο στην επιφάνεια, μήπως και το διαβάσει κανένας ακόμη.

      • Ο/Η ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΟΡΟΠΙΔΗΣ λέει:

        Όχι καλούτσικο, εξαιρετικό είναι και το διάβασε ένας και στο κλέβει κιόλας για τον τοίχο του!

  3. Ο/Η kiki λέει:

    Το μονο που θα ηθελα να τονισω ειναι οτι η αποφαση της ολομελειας του Αρειου Παγου βγηκε Ομοφωνα.
    αυτο για αποφαση του ανωτατου δικαστηριου ειναι πρωτοφανες, διοτι ως γνωστον περιπου ειναι διορισμενοι.
    απο παλαιοτερα λεγαμε οτι οταν η δικαιοσυνη, αρχιζει και στριβη απο την κυβερνητικη γραμμη σημαινει οτι αλλαζει το σκηνικο.
    Ηταν δηλαδη ενα γκαλοπ το οποιο δεν επεφτε εξω σχεδον ποτε.

  4. Παράθεμα: Η κοινοβουλευτική δικτατορία του GAP, έχει ξεπεράσει τα ανεκτά όρια της ανοχής μας ή εμείς έχουμε απόλυτα την προσωπική ευθύνη της ένοχης αν

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s