Με πήρανε κι εμένα στο παιδομάζωμα του ’70


από το olympia.gr

Γράφει ο JZ

Ελλάδα μου, Μάνα μας, σε φιλώ.

Έλειπα χρόνια μακρυά σου και σε λησμόνησα. Ήμουν εδώ, κι όμως έλειπα.

Με πήραν στο παιδομάζωμα, Μάνα. Εκεί στις αρχές του Σεπτέμβρη του -75, εμένα κι άλλους πολλούς απ’ την ίδια γέννα μας πήραν απ’ τον κόρφο σου και μας έβαλαν στη στράτα να μας κάνουν αναλλώσιμα για τις ιδεολογίες τους, τις λέρες και τις απαταιωνιές τους.

Οι αλήτες, μάνα, που ‘ρθαν απ’ τα ξένα  με τα τρανά ονόματα και το δανεικό εγγλέζικο βρακί, την αμερικάνικη τρύπια κάλτσα και τις γαλικές κολώνιες… Αυτοί ήρθαν να σ’ αποτελειώσουν κόβοντας τα κεφάλια μας. Κι είχαν μαχαίρια και λόγχες που τέτοιες δεν ξανά ‘δες ούτε του πέρση βασιλιά, ούτε του τούρκου, ούτε του γερμανού.

Μας πήγαν στα “σχολειά” τους  να μας τυφλώσουν, να μας σπάσουν τα δάχτυλα να στραβώσουν τα μυαλά μας, να γίνουμ’ ένα με δαύτους και να τους υπηρετούμε μια ζωή. Κι άρχισαν να σε ξεγυμνώνουν εμπρός μας… πρώτα τη γαλάζια ποδιά, ύστερα τα σχολικά Σάββατα, κατόπιν τους τόνους και τα πνεύματα… τα νεύματα. Πήραν τα βιβλία και τα κιτρίνησαν… έκαναν τα σχολεία κουτιά. Τσιμεντένιες αυλές, κάγγελα στα παράθυρα, τσιμέντο και σοβάς παντού… σχολείο αδιάφορο, άχρωμο, άοσμο, άγευστο… η χειρότερη πόρτα για να μπεις στη ζωή.

Γυμνάσιο… στραγκαλισμός των εφηβικών ονείρων… αίθουσες κονσέρβες των 35 και των 40 ψυχών, ευνουχισμός της κρίσης, ο βωμός της παπαγαλίας. Εκεί μας μάθανε πως δεν είμαστε παιδιά σου Μάνα, και πως στα χώματά σου ήρθαμε “ινδοευρωπαίοι” και σφάξαμε τον κόσμο σου. Πως το αλφάβητό σου είναι του Γιαχβέ  και ο Πλάτωνας αντέγραφε το Μωυσή και πως οι αρχαίοι μας παπούδες ήταν κύναιδοι, ομοφυλλόφιλοι και παιδεραστές… Γυμνάσιο… εκεί σκοτώσανε το Διόνυσο μέσα μας… Σκονάκια στα μανίκια, τσιγάρο στην πίσω αυλή, κοπάνες, αλάνικο περπάτημα, ουίσκια και μπύρες στα κλεφτά, μπιλιάρδα και ρέφα στα ουφάδικα, βιντεοταινίες με το Ντούζο στις καφετέρειες… μαγκιές, κλανιές, ροχάλες και χουφτώματα… Αυτά μας τάϊζαν, αυτά τρώγαμε, άλλο δρόμο δε μας δείξαν…

Ύστερα Λύκειο, Πολυκλαδικά πειράματα, Τεχνικά αλητοκότετσα, Γενικά της πτυχιακής παραμύθας.  Πάλης ξεκίνημα, σχολείο μπουρδέλο απ’ τις παρατάξεις και τα κόματα… Ο γιός του βουλευτή πρόεδρος στο 15μελές… αλλαξοκωλιές με τα γαλαζοπράσσινα συμβούλια καθηγητών, βουτιές  στο “ταμείο”, μίζες απ’ τις εκδρομές… κονόμα τρελή στην πενταήμερη… Μαθητές κοματόσκυλα, σιχαμένες “προεκλογικές” εκστρατίες… αφίσσες τυπωμένες απ’ το κόμμα, ανορθόγραφα συνθήματα στον τοίχο που μόλις άσπρισε ο επιστάτης… και μετά κοπάνα, σούζες κι ορθάδικο ο ένας πάνω στον άλλο.

Δώδεκα χρόνια στα θρανία και δεν μου μάθαν να κοιτώ την ομορφιά σου Ελλάδα μου. Και οι δάσκαλοι στο χορό της συνδίκας ως τα κέρατα βουτηγμένοι. Η ταυτότητά μας, ένα χαρτί πλαστικοποιημένο, αυτό μόνο.

Πανεπιστήμιο… ευνουχιστήρια κρίσης, φυτόριο κοματόσκυλων. Μια μάντρα προπτυχιακών προβάτων… αφίσες για  το πάρτυ της ΠΑΣΠ με το ξεκώλι γκεστ-σταρ, εκπαιδευτική της ΔΑΠ στη Μύκονο για παρτούζες, οι άλλοι με τα κόκκινα κολημένοι στα υπόγεια με το Βασίλη να σκούζει “Πρώτη Μαϊου” κλπ κλπ. Εξεταστική, πεντάρια, τάβλι και φράπα, κλαμπάκι κι άπλυτο το άδειο απο μέρες τάπερ με τα γεμιστά… Ένα ολόκληρο κράτος να μη μπορεί να ενεργοποιήσει τα νιάτα του, να μη μπορεί να τα δείξει πως ν’ αναπνέουν στο φως….

Στρατός… λούφα, αγγαρία, υποταγή στον καραβανά μαλάκα με τα συμπλέγματα εξουσίας και τη σκοπιά να κοιτάει τοίχο. Κανένα ιδανικό για σένα , όλος ο στρατός ένα πεδίο μίζας και βολέματος. Αρχαία ρητά παντού… ποιός να διαβάσει… «Ω ΞΕΙΝ, ΑΓΓΕΛΕΙΝ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΟΙΣ ΟΤΙ ΤΗΔΕ ΚΕΙΜΕΘΑ ΤΟΙΣ ΚΕΙΝΩΝ ΡΗΜΑΣΙ ΠΕΙΘΟΜΕΝΟΙ»  ποιός να το καταλάβει με την σαχλή “τυρόπιτα” στο κεφάλι και τη χακί “μπυτζάμα” για στολή… Βολές με μπαγιάτικα πυρομαχικά, το g3 ολογυάλιστο αλλά στο “γάμο του καραγκιόζη”… 18 μήνες πεταμένοι στο βωμό των δεικτών της ανεργίας…

Μετά δουλειά στην αρένα του κάπιταλ, σε τσιφλικάδες που αγόρασαν τα πάντα με κολώχαρτα τυπωμένα από τραπεζίτες, ΣΤΑΖΙ και CIA. Πέντε – δέκα τύποι αφέντεψαν τα πάντα. Μεγαλέμποροι που βάλαν χέρι στην κοινή περιουσία και μεγαλοψιλικατζήδες που με τις εφημερίδες και τα κανάλια γέμιζαν τα ρεζερβουάρ της μπουλντόζας που ‘χε τη μίζα στη Βουλή. Πέντε – δέκα τσιφλικάδες “εργολάβοι” αγόρασαν τις μετοχές της ζωής μας, των παπούδων και των παιδιών μας. Τώρα μας “νοικιάζουν” τη ζωή μας με πανωτόκια. Πέντε – δέκα τοκογλύφοι που τίποτα δεν κάναν στη ζωή τους παρά μόνο, αγόραζαν ομάδες, συνειδήσεις, κόματα, πολιτικούς… Πάμπλουτοι μεγιστάνες που κοντράραν τα μεγέθη τους στα κότερα και τις θαλαμηγους και το στόλο των ελικοπτέρων… Όσοι είχαν εργοστάσια και δίναν’ δουλειές τα κλείσαν και γίναν έμποροι. Μια Ελλάδα άνεργη να ταϊζει μεγιστάνες…

Εδώ στα χάμω, πόλεμος για την επιβίωση… Αν δεν έχεις καγιέν δεν είσαι τίποτα στα μέρη σου Ελλάδα. Και το τίποτα δε νοιάζεται για σένα… Τελευταία ρουφηξιά στο μάλμπορο, τ’ αποτσίγαρο στο δρόμο, διπλοπαρκαρισμένες αγονίες, “χέρι” στο φπα… Ημιυπαίθριος βίος, ξυστό και στοιχηματζήδικο για την άσπρη μέρα… Ο “κονομημένος” είν’ ο έξυπνος – μουρμουράς όταν τον βλέπεις –  κι ας τρώει απ’ τη σύνταξη του πατέρα και το γάλα του αγέννητού σου.

Γεννοκτονία γίνεται μάνα μου Ελλάς. Πραγματική γεννοκτονία των Ελλήνων  στον τόπο σου. Στρατιές τηλεβοθράρηδων ξερνάνε μίσος για σένα και για ότι δικό σου, αμέτρητοι τηλεπούστηδες του λάϊφστάϊλ λένε στις κόρες σου να ξεπαρθενιαστούν στα 12 για να πουλάνε τα μαγαζιά μπιχλιμπίδια και τα γειρατιά να γαμάνε με πολυεθνικά βιάγκρα. Φέραν’ και δυο εκατομμύρια δύστυχους απ’ έξω και μας κλείσανε στα πίσω απ’ τα κάγγελα των παραθύρων μας να κοιτάμε τα βλήματα του Μέγκα, τα πρωϊνά φερέφωνα και τα σιχάματα του μεσημεριού.

Γενοκτονία… που και γιατί να φέρεις παιδί στα μέρη σου Ελλάδα μου σήμερα αφού δεν θα σε γνωρίσει… Οι γονείς δε μεγαλώνουν τα παιδιά τους, αλλά η μουρόχαβλη στην πλάσμα με τα εξτένσιον. Οι γονείς δουλεύουν διπλοβάρδιες για το χιλιάρικο, οι παπούδες δουλεύουν κι αυτοί να μαζέψουν τα ένσημα – το νόμισμα για το Χάρο…

Λυπάμαι μάνα μας Ελλάδα μου γλυκειά. Αν συνέβαλα κι εγώ στο χάλι αυτό να ξέρεις πως το έκανα στο δρόμο για την επιβίωση. Ζωή άξιά σου δεν ζήσαμε, τον ουρανό σου δεν τον είδαμε, τη σημαία σου την αφήσαμε κουρελιασμένη και τον ύμνο σου τον κομπιάζουμε… Δεν είμαστε προδότες όμως και δεν φεύγουμε αν οι αλήτες που σε γδάρανε δεν τα πληρώσουν όλα και με πανωτόκια.

Ένα νέο μνημόνιο για πολιτικούς – δημοσιογράφους – και καρχαρίες… Μέχρι η Πέτρα σου Ελλάδα να ξαναγίνει άορνος….

Θραξ Αναρμόδιος (για την αντιγραφή)

Advertisements
This entry was posted in Επικαιρότητα and tagged . Bookmark the permalink.

7 Responses to Με πήρανε κι εμένα στο παιδομάζωμα του ’70

  1. Ο/Η anti-anti λέει:

    Ποιοι ακριβώς είναι οι αλήτες από τα ξένα; Μήπως ήταν οι αλήτες από το Ελλάδα; Πάλι οι ξένοι φταίνε ε; Εμείς ποτέ; Το χάλι μας πότε θα το κοιτάξουμε; Φταίνε οι ξένοι για την έλλειψη πολιτισμού μας και όχι η νέο-(Τούρκο) Ελληνική κουλτούρα μας! Αλλά βέβαια, η αυτοκριτική είναι δύσκολο πράγμα, ενώ να τα ρίχνουμε όλα στους άλλους είναι το εύκολο!
    Λοιπόν, για όλα φταίνε οι … άλλοι! Ξέρετε, αυτοί οι συνωμότες, (ala Dan Brown), αυτοί που υπόγεια κινούν τα νήματα για να καταστρέψουν αυτό το επικίνδυνο γι’άυτους κράτος, που με την τεράστια ιστορία του και κουλτούρα του, είναι ο φόβος και ο τρόμος όλων των Αγγλοσαξονικών κοσμοκυρίαρχων…

    Για δείτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη, για να δείτε ποιος φταίει και γιατί φτάσαμε εδώ!
    Όταν μας δίναν τις επιδοτήσεις (sorry τις υπερτιμολογήσεις ήθελα να πω) ήταν καλοί! Όπως καλά ήταν και τα τζιπάκια και οι βίλες και τα κότερα!
    Τώρα που ζητάνε το λογαριασμό πονάει.

    Συνεχίστε τον ύπνο σας, και κάντε καμιά προσευχή στον Δια, να στείλει τον από μηχανής Θεό να σας σώσει από αυτούς τους κακούς ξένους…

    • Ο/Η Minnie λέει:

      Οι «αλητες απο τα ξενα» δεν ειναι απαραιτητως «ξενοι».
      Λιγο εριστικο σε βρισκω και θα σου προτεινα να ξαναδιαβασεις το αρθρο πιο προσεκτικα.

      • Ο/Η anti-anti λέει:

        Είχα πολλά μαζεμένα να πω και βρήκα ευκαιρία το κείμενο αυτό. Και είμαι εριστικός, γιατί έχω βαρεθεί αυτή την ψευτο -επανάσταση κατά ΓΑΠ/Μνημονίου κτλ. Η αλήθεια είναι ότι μόνοι μας τα βγάλαμε τα μάτια μας και έχουμε ακριβώς ότι μας αξίζει! Βρώμα και διαφθορά. Γιατί η μόνη περίπτωση που ο Ελληνας δεν αγαπάει την διαφθορά, είναι όταν δεν μπορεί να συμετάσχει!!!

        • Ο/Η JZ λέει:

          Αν δεν σ’ αρέσει η βρώμα, βάζεις σκούπα φίλε μου.

  2. Ο/Η Ηρακλής λέει:

    Είναι ακριβώς όπως τα λέει ο φίλος JZ στο άρθρο. Μήν ψάχνετε να βρείτε κάτι για να θυμώσετε. Εστιάσατε στο νόημα.

  3. Ο/Η χρηχα λέει:

    καλησπέρα….

    ίσως να φανεί παράταιρο το σχόλιό μου αλλά γενικά είναι στο ίδιο πνεύμα….
    παρακινήθηκα να το γράψω απ’τα παραπάνω σχόλια σχετικά με τα σχολεία που «εκπαιδευτήκαμε»…..

    έμαθα να διαβάζω αρχαίο κείμενο όταν μετρούσα δεκαπέντε χρόνια μετά το λύκειο…από δικό μου μεράκι και πάλι δεν τα καταφέρνω και τόσο καλά…. διαπίστωσα ότι πολλές λέξεις και νοήματα δεν είναι απαγορευτικές στον έστω και αδαή περί των αρχαίων κειμένων Έλληνα…αρκεί να κατέχει μια σχετικά καλή γνώση και της νεοελληνικής…..κατόπιν κατέληξα στο συμπέρασμα ότι όλες οι σύνθετες λέξεις αν τις αναλύσεις περιέχουν μέσα στα συνθετικά τους μόρια ακόμα και ομηρικής εποχής , λέξεις που αποκωδικοποιούν εντελώς την αρχαία διάλεκτο…..ένα μόνο παράδειγμα θα σας πω: η λέξη λατομείο….περιέχει την ομηρικής εποχής λέξη που αναφέρεται στην «πέτρα=λας»….λατομείο …από το λας+τομή…εκεί που κόβουν πέτρες….πιάνω τον εαυτό μου πολλές φορές να προσπαθεί να κάνει ανάλογες αναλύσεις σύνθετων λέξεων σαν παιχνίδι…..την έχω λατρέψει την αρχαία μας διάλεκτο με αυτόν τον τρόπο…..και έτσι γίνεται μεγαλύτερος ο θυμός μου για την «εκπαίδευση » που μας προσέφεραν στα σχολεία….γραμματική ανάλυση+συντακτικό και πλήρης αδιαφορία στο να συνδέσουμε το κείμενο με το νόημα και την νεοελληνική….

    είναι σαν να υποχρεώνεσαι να μάθεις μηχανολογία και την μέθοδο κατασκευής του αυτοκινήτου για να σε αφήσουν να οδηγήσεις αυτοκίνητο……

    με άλλα λόγια είναι μια σίγουρη μέθοδος να απαρνηθείς-εγκαταλείψεις την γνώση των αρχαίων ελληνικών στους φιλόλογους…..

    • Ο/Η anarmodios λέει:

      Από την ίδια ρίζα με την λέξη λας=πέτρα, λίθος που παράγονται οι λέξεις λατομείο, λατόμος, λατύπες κλπ, παράγεται και η λέξη λαός.

      Ο μύθος λέει πως μετά τον κατακλυσμό ο Δευκαλίωνας με την Πύρρα που είχαν επιζήσει ρώτησαν το μαντείο τι να κάνουν για να ξαναφέρουν τους ανθρώπους και η θεά του μαντείου (η Θέτις νομίζω) τους συμβούλεψε να πάρουν πέτρες και να τις πετάνε. Και από τις πέτρες φύτρωναν οι άνθρωποι, ο λαός.

      Ενας από τους γιους του Δευκαλίωνα ήταν ο Ελληνας.

      Θραξ Αναρμόδιος

      ΥΓ. Ο μύθος του κατακλυσμού του Δευκαλίωνα περιέχει όλα τα βασικά στοιχεία των περί κατακλυσμού μύθων. Κιβωτό, περιστέρι, κλαδί ελιάς, και στη θέση του Αραράτ τον Παρνασσό (λολ)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s