Οι άνθρωποι στο μπλόκο της Κερατέας είναι ευτυχισμένοι. Είναι πάλι όλοι μαζί.


της Αλκμήνης Ψιλοπούλου από το forkeratea.blogspot.com

Εδώ και δύο μήνες πηγαίνω σχεδόν κάθε βράδυ στο μπλόκο της Κερατέας. Μου έχει γίνει κάτι σαν εξάρτηση. Και όχι μόνο σε μένα. Αλλά και στη φίλη μου που με «συνοδεύει», και στα ΚΑΠΗ της περιοχής που μαζεύονται γύρω από τη φουφού του «Άπαρτου Κάστρου», όπως ονομάζεται το στέκι που έχουν χτίσει με ξύλα και λαμαρίνες οι οικοδόμοι της Κερατέας, και στους νέους που έχουν αντικαταστήσει τα μπαράκια και τις καφετέριες με μια βόλτα στο μπλόκο, και στις γυναίκες που μέχρι χθες το επάγγελμά τους ήταν «οικιακά» και «μητέρες», και στους παππούδες που πηγαίνουν στο μπλόκο με τα εγγόνια τους το απόγευμα…

Το μπλόκο της Κερατέας έχει γίνει κάτι σαν το παλιό «νυφοπάζαρο» στην πλατεία του χωριού. Κάτι σαν κοινωνικός μαγνήτης. Όταν πηγαίνω εκεί, νιώθω ανάμεικτα συναισθήματα. Φόβο. Γιατί σε απόσταση 20 μέτρων είναι τα ΜΑΤ, εν πλήρη εξαρτύσει, και μπορεί ανά πάσα στιγμή να επιτεθούν με δακρυγόνα, με βόμβες κρότου-λάμψης, με κανόνια νερού ή με πλαστικές σφαίρες. Νοσταλγία. Γιατί θυμάμαι τα νιάτα μου στη θρυλική κατάληψη του Πολυτεχνείου. Και βέβαια, συγκίνηση. Και βέβαια, ελπίδα. Ότι αυτό που έγινε κάποτε, μπορεί να ξαναγίνει. Διαφορετικά, όμως το ίδιο.

Οι άνθρωποι στο μπλόκο της Κερατέας είναι ευτυχισμένοι. Είναι πάλι όλοι μαζί. Οι μανάδες μπαίνουν μπροστάρησσες για να προστατεύσουν τα παιδιά τους από τις συλλήψεις -που αισίως έχουν ξεπεράσει τις 40. Οι παπάδες τις περιοχής, μόνο το ράσο τούς ξεχωρίζει από τον οποιονδήποτε. Οι γέροι κάθονται γύρω από τον μεγάλο πάγκο και συζητάνε. Για τον αγώνα, για το τι είπαν τα μίντια και η Τζάκρη και ο Ραγκούσης, τι έγραψαν οι εφημερίδες. Είναι και πάλι ζωντανοί, πιο ζωντανοί από ποτέ.

Πριν από την εισβολή στην πόλη, συνηθίζαμε να βολτάρουμε με τη φίλη μου στον μπαρουτοκαπνισμένο δρόμο, γεμάτο καμένα λάστιχα και βαρέλια με φωτιές. Και να θυμόμαστε τα παλιά. Εγώ το Πολυτεχνείο και τη Νομική, εκείνη τους εργατικούς αγώνες των Λαυριωτών. Τώρα δεν μπορούμε πια. «Απαγορεύεται». Τα ΜΑΤ έχουν έρθει πιο κοντά μας. Τόσο, που ο εχθρός έχει γίνει «φίλος». Οι γυναίκες τούς πλησιάζουν και τους λένε να τις αφήσουν να βολτάρουν στον δρόμο, τον δημόσιο δρόμο. Όχι, «απαγορεύεται». Γίνονται «τζαρτζαρίσματα». Σκάνε δυναμιτάκια. Ακούγονται θόρυβοι. Μπορεί να είναι δακρυγόνα. Μπορεί μολότοφ. Φόβος. Για τραυματίες, ακόμα και για νεκρούς. Αλλά μαζί και νοσταλγία, και ελπίδα, ότι μπορεί να γίνει πάλι κάτι τόσο μεγάλο, όπως παλιά. Και τότε δεν υπάρχει φόβος. Δεν απορώ πια για τη γενναιότητα των γέρων και των μανάδων της Κερατέας. Δεν σκέφτομαι τη βία. Δεν ακούω τις εκρήξεις και τις φωνές. Ο αγώνας αυτός «είναι ιερός». Μαγνήτης. Φάρος.

Μια κοινωνία που παλεύει χωρίς να στηρίζεται πουθενά. Ούτε σε «νόμους», ούτε σε «σωτήρες», ούτε σε «κόμματα». Με την προδοσία και τη συκοφαντία πίσω από την πλάτη της. Μια κοινωνία που αυτοοργανώνεται. Που αυτοπροστατεύεται. Με αλληλεγγύη ο ένας για τον άλλον. Με την αμετάκλητη απόφασή της να πάρει τα πράγματα στα χέρια της αναβιώνοντας παλιές, ξεχασμένες αξίες. Μια κοινωνία με θύματα. Τραυματισμούς, προπηλακισμούς, εισβολές σε σπίτια, ξυλοδαρμούς, συλλήψεις νέων παιδιών, κακουργιοδικεία. Μια κοινωνία που έχει ξεπεράσει το δίλημμα της «βίας» ή της «μη βίας». Πιστή στον σκοπό της, να πάρει την ελευθερία των αποφάσεων στα χέρια της.

Και ο φόβος; Και η βία; Τίποτα. Γιατί ο δρόμος της επανάστασης είναι μονόδρομος. Και δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα.

Θραξ Αναρμόδιος (για την αντιγραφή)

Advertisements
This entry was posted in Επικαιρότητα and tagged . Bookmark the permalink.

4 Responses to Οι άνθρωποι στο μπλόκο της Κερατέας είναι ευτυχισμένοι. Είναι πάλι όλοι μαζί.

  1. Ο/Η κικη λέει:

    Υπεροχο, και εκφραζει ολους μας, αυτο ειναι το ζητουμενο, ενωμενοι εναντιον της βαρβαροτητας που ζουμε , ετσι Αλκμηνη , ελευθεροι να βολταρουμε με γνωση της καταστασης , που μας περιβαλει.
    Αυτη η χαμενη συντροφικοτητα πρεπει να αναπτυχθει για να τα βγαλουμε περα, και με τα ΜΑΤ, και με τα ΦΑΣΤ, και με τους Τσολακογλου.
    Εγραψα σε καποιο αλλο σχολιο οτι οι μεγαλυτεροι εχουμε την τεχνογνωσια, του αγωνα, ας μπουμε μπροσταρηδες. Και απο ΜΑΤ ξερουμε και απο κυνηγητο και απο δακρυγονα, και απο ξυλο.Ας μπουμε λοιπον εμεις οι μαναδες ολης της χωρας, μπροστα ,γιατι εμεις ξερουμε , και δεν δειλιαζουμε γιατι ακριβως ειμαστε μαναδες, και γιατι μονο εμεις μπορουμε να κρατησουμε την πιστη ολων μας για Ελευθερια και Δημοκρατια , και μονο εμεις οι μαναδες μπορουμε να παραδωσουμε στο αυριο μια κοινωνια αλληλεγγυα , φιλικη, δημοκρατικη στα παιδια μας.
    Ας παμε λοιπον ολοι μαζι να σουλατσαρουμε στο Συνταγμα , σαν τον παλιο καιρο, των νειατων μας, να διατρανωσουμε την απαιτηση μας, για εξοδο τωρα απο το Μνημονιο, την χαμενη Δημοκρατια μας, την επαναφορα των δικαιωματων μας σαν πολιτες, την απαιτηση μας να φυγουν τωρα αυτοι , οι υπηρετες των τοκογλυφων και των τραπεζων, τα ανδρεικελα που μας κυβερνουν.
    Αντε Αλκμηνη και καθε Αλκμηνη, την Τεταρτη στο Συνταγμα, και ας προσπαθησουμε , να επιμεινουμε με θεληση να παραμεινουμε εκει χωρις φασαριες ως το βραδυ και την νυχτα .
    Εμεις ολοι κραταμε την τυχη μας στα χερια μας.

  2. Ο/Η 11888 λέει:

    Κικη καλα τα γραφεις αλλα για να παρει ποδι η εξουσια θα χρειαστουν αιματηροι και κυριως μαζικοι αγωνες.Απεναντι στα δικα μας τα νεροπιστολα αυτοι θα φερουν τα οπλα ,απεναντι στα δικα μας τα οπλα αυτοι θα κατεβασουν τα τανκς(δεν ειναι δικο μου αυτο).
    Ακομα και αν εχει μαζικοτητα η πορεια δεν θα την αφησουν να φτασει στο συνταγμα.Το μονο θετικο ειναι η γνωση που αποκταται σιγα σιγα απο το υποκειμενο(τον λαο που μεχρι προσφατα ηταν ανυποψιαστος ) εξαιτιας της σκληροτητα της εξουσιας απεναντι του,η οποια θα του ειναι πραγματικα χρησιμη στο μελλον οταν η αντισταση χρειαστει να εντατικοποιηθει και να γενικευτει.

  3. Ο/Η kiki λέει:

    @11888,
    λοιπον μπορει να χρησιμοποιησουν οτι θελουν ,μπορει να μαςχτυπησουν, να ριξουν χημικα, τανκς δεν φερνουν, αυρες που πετανε νερο, ενταξει, τι τον πιραζει τον βρεμενο το νερο, η μελανι, και δεν συζηταμε για πορεια , μπροστα στο Συνταγμα εκει θα βρεθουμε, σιγα μην παω βολτα με τον Παναγοπουλο παρεα,η διαμρτυρια ειναι ειρηνικη, δεν παμε για καυγα, να διαμαρτυρηθουμε παμε, και αν κτυπησουν ,μια απο τα ιδια, βαζελινη για τα χημικα στα ματια, ενα μαντηλι για την ανασα και λεμονια, οποιος δεν εχει κοτσια σπιτι του, αλλα ειρηνικα, δεν παμε να καταλαβουμε τα θερινα ανακτορα, να ειμαστε πολλοι μονο, αυτο ζηταμε.

  4. Παράθεμα: ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΟ ΜΠΛΟΚΟ ΤΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ. ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s