Είμαστε μπροστά στην άβυσσο και για να περάσουμε στην απέναντι πλευρά πρέπει να κάνουμε την τελευταία στιγμή ένα Αχίλλειο άλμα πάνω από το φοβερό της χάσμα.


Ολοι, όσους ξέρω, χάνουν κάθε μέρα κι από κάτι. Την δουλειά τους, το σπίτι τους, το χαμόγελό τους, την όρεξή τους για ζωή. Τη ζωή τους την ίδια. Οπου κοιτάξεις θα δεις έλληνες να φθίνουν. Να λιώνουν. Να τσακίζονται και να διπλώνουν.

Οργή και απελπισία. Και μια πίκρα. Πίκρα ότι κανείς δεν τους υπερασπίζεται. Οτι κανείς δεν στάθηκε δίπλα τους. Οτι κανείς δεν παίρνει το μέρος τους. Οτι είναι ολομόναχοι να τα βγάλουν πέρα σε αυτή την κατοχή και την λεηλασία. Σε αυτή την επίθεση χωρίς τέλος και χωρίς έλεος.

Ενας λαός απροστάτευτος. Ενας λαός προδομένος. Που τον πρόδωσαν οι αρχηγοί και οι οδηγοί του. Οι ίδιοι οι μπροστάρηδές του τον πρόδωσαν. Εκείνοι οι ίδιοι που τον αποκοίμιζαν με υποσχέσεις ιλουστρασιόν και λόγους καλογραμμένους πως θα τον οδηγήσουν στην προκοπή. Και που στα κρυφά ξεκοκκάλιζαν τις σάρκες του και έπιναν το αίμα του σε ανόσια γεύματα. Και που καλούσαν και τους εχθρούς του στο βρωμερό τους τραπέζι.

Τον προδίνουν ακόμα. Κάθε μέρα τον προδίνουν. Τον σταυρώνουν. Τον πουλάνε χοντρική και λιανική. Τον φτύνουν στα κρυφά και τον γλείφουν στα φανερά. Κι έχουν, εδώ και χρόνια, προσλάβει σαν βοηθούς και εκτελεστές των άνομων σχεδίων τους, έναν ολόκληρο στρατό. Εναν φρικτό και θορυβώδη στρατό με τους πιο υψηλά αμοιβόμενους υπηρέτες του απόλυτου τίποτε.

Τελάληδες με ακριβά κουστούμια που, σε μια παρωδία ενημέρωσης, εμφανίζουν το ψέμμα τους για αλήθεια και την σκλαβιά για σωτηρία. Τζουτζέδες γυαλιστερούς, και των τριών φύλων, που σε συφοριασμένα σώου πουλάνε τα περιττώματα των ψυχών τους για τροφή. Πρόθυμες και πεινασμένες για παχυλά πορτοφόλια φαινομηρίδες που προτείνουν την φτηνή προστυχιά τους για υψηλής ποιότητας ερωτισμό. Σε γιγαντιαία πλατώ με εναέριες κάμερες, με φωτορυθμικά και σηματοδότες αυθορμήτου χειροκροτήματος.

Και πίσω από αυτόν τον φανταχτερο στρατό της κολάσεως, αυτό το εργοτάξιο της παρακμής, πίσω ακόμη και από τους εφιάλτες που υποδύονται τον μπροστάρη και τον ηγέτη του λαού, πίσω εκεί στις σκιές, κρυμμένοι οι λίγοι εκείνοι που κινούν όλα τα νήματα της καταστροφής μας. Οι λίγοι εκείνοι που κρατάνε στα άπληστα χέρια τους, στα φρικτά τους χέρια, την τύχη και τον πλούτο αυτής της πατρίδας. Από τις πρώτες κιόλας μέρες που λευτερώθηκε. Και από πιο παλιά ακόμη.

Εκείνοι που θέλουν να βγάλουν το πιο υπέρμετρο κέρδος από τον κάθε δρόμο που πατάει ο έλληνας. Από την κάθε θάλασσα και ουρανό που διασχίζει. Από την αρρώστεια και τα φάρμακα του πατέρα του. Από το σχολειό και τη μόρφωση του παιδιού του. Από τη λάμπα που ανάβει το βράδυ σπίτι του. Από το νερό που πίνει. Μέχρι κι απ’ τα σκουπίδια του.

Το πιο υπέρμετρο κέρδος. Το πιο υπερβολικό. Οσο υπερβολική είναι και εκείνη η αρχαία νόσος από την οποία πάσχουν οι ψυχές τους. Της απληστίας και του πλουτισμού πέρα από κάθε μέτρο. Πλουτισμού από κάθε ανθρώπινη ανάγκη, από κάθε ανάγκη της κοινωνίας. Χωρίς μέτρο και τέλος. Χωρίς έλεος.

Ολοι, όσους ξέρω, χάνουν κάθε μέρα κι από κάτι. Μα πιο πολύ χάνουν την πίστη τους. Δεν πιστεύουν πια σε τίποτε και σε κανέναν. Δεν εμπιστεύονται κανέναν και τίποτε. Δεν έχουν σε κανέναν πια εμπιστοσύνη. Ούτε αρχηγούς, ούτε ήρωες και ηγέτες. Ούτε ιερείς, ούτε ταγούς πνευματικούς και οδηγούς.

Μόνο την οργή τους εμπιστεύονται. Κι μέχρι αυτή η οργή να βρει ξέσπασμα και δικαίωση για την προδοσία, την αρπαγή, την ατιμωρησία και την ανομία, δεν πρόκειται να εμπιστευθούν κανέναν.

Κι όσο η λεηλασία, η αδικία και η ατιμωρησία συνεχίζεται αμετανόητα, τόσο θα φουντώνει και η οργή. Η οργή του κάθε έλληνα. Κι αυτό, το ξέρει καλά αυτό, “δεν θα τελειώσει καλά όλο αυτό”. Ολο αυτό μας οδηγάει στην άβυσσο. Που μας κοιτάζει πια με το στόμα ορθάνοιχτο και γυρεύει με μια χαψιά να μας καταπιεί.

Ισως πέρα από την άβυσσο να βρίσκεται η ελευθερία. Η ελευθερία που τόσο αγάπησε ο έλληνας.

Ισως πέρα από την άβυσσο να βρίσκεται η πίστη. Η πίστη ξανά στον ίδιο του τον εαυτό και στον συνέλληνά του. Η πίστη πως δεν χρειάζεται πια ηγέτες και οδηγούς. Η πίστη πως μπορεί να πάρει την μοίρα του στα χέρια του μαζί με τους συμπατριώτες του και να κυβερνηθεί μόνος του.

Η πίστη στην ελευθερία του. Στην ελευθερία και στην δημοκρατία. Στη δημοκρατία των πατέρων του.

Μα η άβυσσος ζυγώνει. Μας ζυγώνει. Και για να περάσουμε στην απέναντι πλευρά πρέπει να κάνουμε την τελευταία στιγμή ένα Αχίλλειο άλμα πάνω από το φοβερό της χάσμα.

Ενα άλμα στην ελευθερία και την δημοκρατία.

Θραξ Αναρμόδιος

Advertisements
This entry was posted in Επικαιρότητα and tagged . Bookmark the permalink.

7 Responses to Είμαστε μπροστά στην άβυσσο και για να περάσουμε στην απέναντι πλευρά πρέπει να κάνουμε την τελευταία στιγμή ένα Αχίλλειο άλμα πάνω από το φοβερό της χάσμα.

  1. Ο/Η γ.κ. λέει:

    το σχόλιό μου στο έγραψα στο ολυμπια.
    σε χαίρομαι. Άσε τους άλλους να λένε. Συνέχισε.
    γ.κ.

  2. Ο/Η ΠΕΡΣΕΑΣ λέει:

    Δυστυχώς αδελφέ μου τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα σου τα είπα και στο Ολυμπία ,
    Αλλά δεν θα το βάλουμε και κάτω .

  3. Ο/Η ΠΕΡΣΕΑΣ λέει:

    Αγαπητή PANTHORAIA

    Αυτό που περιγράφεις είναι ακριβώς αυτό που έκανε τους αρχαίους έλληνες να φτάσουν στην δημοκρατία ένας λαός πολυθεϊστών που ήξερε από παρατήρηση ότι ο κόσμος αποτελείτε από πολλά μέρη , μέρη που μπορεί να μην ήταν ισοδύναμα αλλά είχαν την ιδία αξία για το σύστημα ( κόσμο ) , ( όλον ) .
    Οι έλληνες κατ εξοχήν λογικός λαός δεν του ήταν δύσκολο να παρατηρήσει ότι αν ένα από τα μέρη γινόταν δυνατότερο από όσο έπρεπε δημιουργούσε αυτόματα ανισορροπία στο σύστημα και πρόβλημα στην λειτουργία του όλου .
    Αυτός είναι ο λόγος που έβαλε ασφαλιστικές δικλίδες ακόμα και στους θεούς του , δεν ήταν ανεξέλεγκτοι σε σημείο ασυδοσίας , πάνω από αυτούς υπήρχε η ανάγκη και ο παγκόσμιος νόμος ( οι νόμοι της φύσης ) , νόμοι που αν και οι θεοί έθεσαν δεν μπορούσαν όμως να τους παραβούν .
    Το θαύμα ( θαύμα με την έννοια της καταπάτησης του παγκόσμιου νόμου ) γι αυτούς ήταν κάτι αδιανόητο μόνο στα παραμύθια και στους μύθους υπήρχε .
    ( από την στιγμή που κάποιος δέχεται την κατάργηση των νόμων της φύσης από αυτόν που τους έθεσε τον θεό δεν είναι πολύ μακριά να δεχτεί και την κατάργηση των ανθρωπίνων νόμων από αυτούς που τους φτιάχνουν , ασυλία βουλευτών ) .
    Τέλος πάντων ξέφυγα λίγο , παρατηρώντας λοιπόν τον κόσμο γύρο τους και την χρησιμότητα του κάθε μέρους στην λειτουργία του δεν ήταν δύσκολο να φτάσουν και στην δημοκρατία , στην χρησιμότητα δηλαδή όλων των ανθρώπων στο σύστημα ( κοινωνία , πολιτεία ) .
    Αυτό δεν θα μπορούσε να γεννηθεί σε καμία μονοθεϊστική κοινωνία , γι αυτό κατά την γνώμη μου ακόμα και σήμερα στους μονοθεϊστικούς λαούς είναι πολύ δύσκολο να κατανοήσουν οι άνθρωποι την ακριβή της σημασία .
    Είναι νομίζω σαν να προσπαθείς να εξηγήσεις τα χρώματα σε έναν εκ γενετή τυφλό .
    Έχουμε γαλουχηθεί με έναν θεό δικτάτορα στο μυαλό μας με αποτέλεσμα να ψάχνουμε σχεδόν όλοι έναν ηγέτη να μπει μπροστά να μας σώσει .
    Κοίτα γύρω σου τους ανθρώπους και τι λένε όλοι μα δεν θα βρεθεί κάποιος να μας ξεσηκώσει και αυτό το ακούς καθημερινά σχεδόν από όλους , δεν τους περνά καθόλου από το μυαλό να κάνουν κάτι μόνοι τους δεν τους περνά καν από το μυαλό ότι και ο ηγέτης που ψάχνουν αν βρεθεί σε πολύ λίγο θα γίνει και αυτός άλλος ένας δικτάτορας που θα ψάχνουν ηγέτη να τον ρίξουν .
    Το πάρα έκανα με την πολυλογία .

    Ήθελα να το στείλω σε άλλο άρθρο αλλά δεν ξέρω γιατί δεν μου έβγαζε υποβολή σχολίου και έτσι το έστειλα εδώ ελπίζοντας να το δει . δεν είναι εντελώς άσχετο αλλά .

    • Ο/Η anarmodios λέει:

      @ΠΕΡΣΕΑΣ

      Κοίτα, εγώ άθεος είμαι, όσο άθεος μπορεί να είμαι τέλος πάντων κι εγώ, και τοχω γράψει κιόλας ουκ ολίγες φορές σε σχόλια και το χω κάνει και ανάρτηση στον παλιό αναρμόδιο.

      Αλλά έχω δει πως για τα θρησκευτικά ξεσηκώνονται οι μεγαλύτεροι «εμφύλιοι» στα ιστολόγια. Και έχω ζητήσει να αυτολογοκρινόμαστε εδώ στον Αναρμόδιο για τέτοια θέματα, διότι ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν έχουμε ακόμη την δυνατότητα να δεχθούμε να κάνει κάποιος «επίθεση» στις ιερότητές μας. Και μεταξύ μας νομίζω ότι θα αργήσουμε πολύ, μα πάρα πολύ, να το καταφέρουμε…

      Λέω λοιπόν, κάνοντας επίκληση στο πνεύμα ενότητας που πρέπει να έχουμε αυτές τις πονηρές μέρες, να αφήσουμε απέξω από τη συζήτηση το θέμα.

      Οποιος θέλει να βγάλει τη δικιά του άκρη στο ζήτημα, εκεί είναι και οι ιστορίες, από δεκάδες ιστορικούς, εκεί και οι πηγές. Πάει, στρώνεται, διαβάζει και βγάζει τα συμπεράσματά του.

      Εγώ ως ιστολόγιο δεν έχω καμμιά πρόθεση να «επιμορφώσω» πάνω σε αυτό το θέμα κανέναν απολύτως έλληνα γιατί ξέρω ότι αν πάω να το κάνω, όχι μόνο καμμιά πλευρά δεν θα μείνει ευχαριστημένη, αλλά τέτοιο που είναι το θέμα και τέτοια η αντιμετώπισή του από μας, το μόνο που θα καταφέρω θα είναι να στήσω έναν μικρό εμφύλιο. Το τελευταίο που θέλω.

      Αν δεν το θέλεις κι εσύ, βοήθα με.

      Θραξ Αναρμόδιος

  4. Ο/Η ΠΕΡΣΕΑΣ λέει:

    Έχεις δίκιο και σέβομαι αυτό που έχεις δημιουργήσει , δεν μου πέρασε καν από το μυαλό ότι θα μπορούσε κάποιος να θιχτεί , αν θες και νομίζεις μπορείς να το κατεβάσεις χωρίς να υπάρχει κανένα πρόβλημα και καμία πικρία πίστεψε με .

  5. Ο/Η PANTHORAIA λέει:

    ΘΡΑΚΑ ΚΑΙ ΠΕΡΣΕΑ ΤΗΝ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΜΟΥ.
    ΠΕΡΣΕΑ, ΑΝΟΙΓΕΙΣ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΘΕΜΑ, ΟΜΩΣ ΘΑ ΣΕΒΑΣΤΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΘΡΑΚΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΘΕΙΞΟΥΜΕ ΘΕΜΑΤΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ.
    ΟΜΩΣ Η ‘ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ’ ΕΛΙΤ, ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ, ‘ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ’ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ….ΘΕΑΡΕΣΤΑ ΦΥΣΙΚΑ.
    ΟΣΟ ΓΙΑ ΜΑΣ… ΘΑ ΖΗΤΙΑΝΕΥΟΥΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ Τ’ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ.
    ΦΙΛΙΚΑ.

  6. Ο/Η Γιώργος λέει:

    ΤΕΛΕΙΟΣ! ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s