«Ολα πουλιόνται κι όλα αγοράζονται, μ’ αυτοί φιλιόνται, φιλιόνται κι ούτε νοιάζονται»


Το ελληνικό τραγούδι δεν το παρακολουθώ πια. Ούτε εκείνο εμένα. Νιώθω πως σιγά σιγά το ελληνικό τραγούδι εξαφανίστηκε μέσα σε κάτι που εγώ δεν ήθελα να μπω, ούτε να πάρω μέρος. Σαν να αποχώρησε σε ένα άλλο δωμάτιο, με φώτα και χρώματα δυνατά, και πίστες μεγάλες. Κι όσο περνάνε τα χρόνια νιώθω πως η κλινική του εικόνα χειροτερεύει.

Παλιά κάθε πόνος και μεράκι του λαού γινόταν τραγούδι. Τώρα μόνο τραγούδια για τον έρωτα έχουμε και μάλιστα της χειρίστης μορφής. Και τα τραγούδια και ο έρωτας. Λες και υπέκυψαν όλα στους νόμους της ελεύθερης αγοράς. Να ζούμε εδώ και ένα χρόνο τέτοιες κατακλυσμιαίες καταστάσεις και το ελληνικό τραγούδι να μην έχει πάρει χαμπάρι. Στην κοσμάρα του. Που είναι ένας δυο στιχουργοί να κάνουν το ζόρι της κοινωνίας τραγούδι και βάλσαμο;

Βρήκα όμως ένα καινούριο τραγουδάκι του Μανώλη Ρασούλη με την Νένα Βενετσάνου. Είναι ότι πρέπει για πρωϊνό ξεκίνημα. Ολίγον περιπαιχτικό και τσαχπίνικο. Θα σας φτιάξει τη μέρα. Το είδα στο olympia.gr.

Η μαμά μου η αγορά όλο με συμβουλεύει
κι ο Σωκράτης μου μιλά κι όλα τ’ ανασκαλεύει
Η μαμά μου η αγορά στα φώτα της με ρίχνει
κι ο Διογένης μου γελά τον ήλιο του μου δείχνει

R. Ολα πουλιόνται κι όλα αγοράζονται
μ’ αυτοί φιλιόνται, φιλιόνται κι ούτε νοιάζονται
Ολα πουλιόνται κι όλα αγοράζονται
λαοί χτυπιόνται και οι σαύρες λιάζονται.

Η μαμά μου η αγορά συνέχεια με χαϊδεύει
κι ο Χριστός που με κοιτά τις σκέψεις μου αλιεύει
Η μαμά μου η αγορά μου λέει που να πάω
κι Αφροδίτη σιγανά μου λέει να σ’ αγαπάω

R. Ολα πουλιόνται κι όλα αγοράζονται
μ’ αυτοί φιλιόνται, φιλιόνται κι ούτε νοιάζονται
Ολα πουλιόνται κι όλα αγοράζονται
λαοί χτυπιόνται και οι σαύρες λιάζονται.

Εχω και bonus track. Τάκης Μπίνης κύριοι. Μαστοριά. Ο παλιός είν’ αλλιώς. Για να ολοκληρωθεί το πρωϊνό σας. Βάλτε το μπρος, ξέρω τι σας λέω.

Ευτυχώς που κάτι ημι-υπαίθρια ψητοπωλεία, δεν αντικατέστησαν ακόμα το παλιό τους ρεπερτόριο, παρότι πια κατήργησαν τα cd, τα μαγνητόφωνα και τα τζουκ μποξ και τα αντικατέστησαν με το WinAmp. Το ρεπερτόριο δεν το κατήργησαν. Ακούς ακόμα μπουζούκια και μπαγλαμάδες και τον Κουλαξίδη με το ακορντεόν, που θαρρείς κι έχει παίξει σε όλες τις παλιές ηχογραφήσεις. Τότε παλιά. Που είχαμε ακόμα ελπίδες. Πριν αναλάβουν οριστικά οι αγορές την τύχη μας και οι ομολογιούχοι τα χρέη μας.

Ευτυχώς λοιπόν που τα ημι-υπαίθρια ψητοπωλεία βαστάνε ακόμα. Κι έτσι η καθιερωμένη σαββατιάτική αποσυμπίεση μετά γράπας και τσίπουρου, πιάνει τόπο. Οσο ακόμα αντέχεται το κρύο, στα όρθια, στον πάγκο της αλήθειας. Πολύ κρύο. Μπάζει πια από παντού (τι να σου κάνουν και τα κόμματα, ποιον να ζεστάνουν πρώτα;).

Θραξ Αναρμόδιος

ΥΓ. Διατελώ σε αναμονή να δω το τελικό τελείωμα του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης που εσχάτως ανήγγειλε ο αρχηγός της αξιωματικής μας αντιπολίτευσης, δια του τύπου. Αν κι έχω την υποψία πως πριν αυτό το σύστημα της μεταπολίτευσης τελειώσει το ίδιο, το χει σχέδιο να μας αποτελειώσει πρώτα εμάς. Εδώ κολλάει και το παρακάτω extra bonus track. Λίγο βαρύ και με ίσο που το κρατάνε πολλοί και διάφοροι. Βαστάνε τα μπόσικα.

Με τελείωσες…

Θραξ Αναρμόδιος

Advertisements
This entry was posted in Επικαιρότητα and tagged . Bookmark the permalink.

3 Responses to «Ολα πουλιόνται κι όλα αγοράζονται, μ’ αυτοί φιλιόνται, φιλιόνται κι ούτε νοιάζονται»

  1. Ο/Η κικη λέει:

    Οκτω και τεταρτο το πρωι, καπου στην Μανη, με αφορητο κρυο , και πρεπει ναβγω να παω να δω τα δεντρα και τα λαχανικα που παγωσαν μαλλον, εβαλα να ενημερωθω και να δω τι γινεται, και επεσα πανω στο τραγουδι οντως μου εφτιαξε το κεφι, παρ ολο που τα δακτυλα ειναι παγωμενα, το τζακι δεν λεει να παρει μπρος λες και παγωσε και αυτο, και ετσι δεν ζεσταινεται ουτε το σωμα ουτε τα χερια, και στην ψυχη εχει πεσει ενας παγος εδω και καιρο.
    Ανακαλυψαμε παντως ενα τσιπουρο ενος κρητικου χρονων μεσα σε δρυινο βαρελι, το χρωμα σκουρο, αλλα πρωι πρωι δυσκολο.
    Και δεν ειναι μονο ο παγος τριγυρω, ειναι η κατασταση που σε παγωνει, ειναι η ζωη που χανεται χανεται, και κοιτας τριγυρω την αφορητη ανοησια, την αφορητη λογοδιαροια περι παντως του επιστητου, την αφορητη ματαιοτητα των λογων που ερχονται σε συγκρουση με τις πραξεις, μπλα μπλαμπλα, ετσι ειναι ως αλλοι Σαμψων διλυονται και οι αρχηγοι και τα κομματα και θελουν να μας παρουν μαζι τους, μας ανοιξαν τις πυλες του Αδη και προχωραμε σαν τους Εβραιους μεσα στο κρυο προς την εισοδο του Νταχαου.Εργασια{ μα ποια εργασια} Απελευθερωνει.
    Και αυτοι φιλιουνται, στην κοσμαρα τους.
    Οι φαρμακοποιει σπανε την απεργια τους δεν αντεχουν οικονομικα, οι δικηγοροι ετοιμαζονται, σπαμε ενας ενας, αυτον τον παγο δεν τον λειωνει , παρα μονο η αντιδραση.

  2. Ο/Η Ανατολή λέει:

    Καλησπέρα,
    φίλε εν πολλοίς έχεις δίκιο. Όμως υπάρχει που και που κανένα κάστρο,
    που δεν έχει πέσει ακόμα.
    Άκουσέ το. Μπορεί να μην τα γνωρίζεις τα παιδιά αυτά, τους Arkan. Που μετρούν μία μία τις πληγές του σήμερα:
    «Για ν αποκτήσει η οικονομία σταθερότητα
    Με το μισθό μας θ’ αγοράζουμε τυρόπιτα»
    και αγωνιούν για:
    «όσο θα μένουμε πλάσματα ανύποπτα
    Η επόμενη γενιά θα ναι η γενιά του τίποτα»
    Να τα χαίρεται η μανούλα τους τα παιδιά αυτά.
    Που μας φωνάζουν διαρκώς πώς:
    «Εμείς δεν είμαστε ένα κάστρο που έχει πέσει
    Είμαστε ακόμα ζωντανοί κι όποιος αντέξει»

    Και μιας και σ’ αρέσει ο Μπίνης, σου έχω μια έκπληξη: Τι θα ‘λεγες να ακούσεις ένα σπάνιο τραγούδι του, όπου το τραγουδάει αυτός, αλλά φαίνεται να το ερμηνεύει άλλος; (Ο Ορφέας Κρεούζης).
    Μιας και σ’ αρέσει να καταφεύγεις στα παλιά, τι θα’ λεγες για μια βόλτα στην παλιά τη γειτονιά;
    Καλή ακρόαση!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s