Αυτή η αυθεντική δημοκρατία τι οικονομικό σύστημα θα εφαρμόσει: σοσιαλισμό ή φιλελευθερισμό;


Ενα βασικό που πρέπει να ξέρουμε είναι ότι η δημοκρατία (όχι αυτός ο εφιάλτης που ζούμε σήμερα) δεν έχει εξαρχής κανένα οικονομικό δόγμα ή σχέδιο να εφαρμόσει. Οπως όλες οι αποφάσεις, έτσι κι αυτές που έχουν να κάνουν με τα οικονομικά, παίρνονται από την γενική συνέλευση των πολιτών, κατά περίπτωση.

Το ανώτατο όργανο σε μια δημοκρατία είναι η γενική συνέλευση όλων των πολιτών. Η «κυβέρνηση» σε μια τέτοια δημοκρατία, απλώς εφαρμόζει, «εκτελεί», τις αποφάσεις της γενικής συνέλευσης. Μάλιστα αυτή η γενική συνέλευση ελέγχει την κυβέρνηση, όπως και τα άλλα σώματα που έχουν κληρωθεί, καθώς και κυρίως τα λίγα εκείνα που αναδεικνύονται όχι με κληρωση αλλά με εκλογή, και που είναι και τα πιο επίφοβα.

Το πρόβλημα της άσκησης της εξουσίας είναι στην βάση του ένα πολύ απλό πρόβλημα. Εχει να κάνει με το

  • ποιος παίρνει τις αποφάσεις (και με ποιες διαδικασίες),
  • ποιος τις εκτελεί
  • και ποιος τις ελέγχει.

Τώρα, στον (προεδρευόμενο ή προεδρικό) κοινοβουλευτισμό του δυτικού κόσμου, όλα αυτά γίνονται από έναν και μόνο φορέα: την κυβέρνηση μιας χώρας. Η οποία κυβέρνηση είναι σε μικρότερο ή σε μεγαλύτερο βαθμό ελεγχόμενη, με ποικίλους τρόπους, από το παγκοσμιοποιημένο και τυχοδιωκτικό κεφάλαιο, κυρίως χρηματο-πιστωτικό, που λυμαίνεται τον πλανήτη και έχει καταστήσει όλους τους λαούς υπηρέτες του. Οι λαοί αλλάζουν και ξανα-αλλάζουν κόμματα στην εξουσία και την κυβέρνηση, απελπισμένοι, αλλά παίρνουν πάντα το ίδιο αποτέλεσμα. Η κυβερνήσεις τους εργάζονται εις βάρος των λαών οικονομικά και προς όφελος μιας μικρής εγχώριας ολιγαρχίας πλούτου και των παγκόσμιων συμμάχων της.

Η αυθεντική δημοκρατία ανατρέπει αυτό το μοντέλο εξουσίας και οικονομικής διαχείρισης, οικονομικής σκλαβιάς καλύτερα. Παρότι δεν έχει συγκεκριμένο οικονομικό δόγμα να εφαρμόσει. Και παρότι παίρνει οικονομικές αποφάσεις κατά περίπτωση κι όχι με βάση ένα δογματικά γενικό και αποφασισμένο από πριν σχέδιο, πχ. σοσιαλισμός ή φιλελευθερισμός. Κι ο λόγος που ανατρέπει αυτό το καθιερωμένο μοντέλο, είναι ότι τις αποφάσεις δεν τις παίρνει μια πολιτική ή οικονομική ολιγαρχία. Τις αποφάσεις τις παίρνουν οι πολλοί. Αμεσα και χωρίς αντιπροσώπους (πολύ σημαντικό). Τις εκτελούν λίγοι. Αλλά την εκτέλεση την επιβλέπουν πάλι οι πολλοί.

Μπορεί μια τέτοια δημοκρατία να πάρει απόφαση στην γενική συνέλευση των πολιτών της, να δώσει την άδεια σε έναν ιδιώτη να κατασκευάσει έναν δρόμο με δικά του έξοδα και μετά να εισπράττει διόδια ο ιδιώτης για ένα διάστημα; Σαφώς και μπορεί. Αλλά αν καταλάβει ότι έκανε λάθος έχει την εξουσία να πάρει άμεσα μια άλλη απόφαση και να διορθώσει το λάθος της.

Μπορεί μια τέτοια δημοκρατία να πάρει απόφαση να απαγορέψει την ύπαρξη και λειτουργία ιδιωτικών τραπεζών; Σαφώς και μπορεί. Αλλά αν καταλάβει ότι έκανε λάθος έχει την εξουσία να πάρει άμεσα μια άλλη απόφαση και να διορθώσει το λάθος της.

Μπορεί μια τέτοια δημοκρατία να πάρει απόφαση ότι επιτρέπει την συγκέντρωση πλούτου σε ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο χωρίς πάνω όριο; Σαφώς και μπορεί. Αλλά αν καταλάβει ότι έκανε λάθος έχει την εξουσία να πάρει άμεσα μια άλλη απόφαση και να διορθώσει το λάθος της.

Αυτό είναι η γενική ιδέα.

Η δημοκρατία δεν καταργεί τις ιδέες, δεν καταργεί την δεξιά και την αριστερά. Η δημοκρατία δεν καταργεί τις απόψεις. Η δημοκρατία καταργεί τον κλοπή της εξουσίας από τον φυσικό της ιδιοκτήτη που είναι οι πολλοί.

Είναι αρκετοί που είτε ταυτίζουν την δημοκρατία με τον σημερινό καπιταλισμό και προσπαθούν να πείσουν τον πολίτη πως το μόνο που χρειάζεται το σύστημα είναι μερικές διορθώσεις και τιμωρίες ορισμένων εδώ κι εκεί, είτε ονομάζουν ως δημοκρατία συγκεντρωτικά πολιτικά και κεντρικά σχεδιαζόμενα οικονομικά συστήματα και λοιδωρούν τις δημοκρατικές ιδέες, που ξεφυτρώνουν στις μέρες μας σαν μανιτάρια, σαν ανιστόρητες και αντιεπιστημονικές που αγνοούν την πάλη των τάξεων και τα παρόμοια.

Κάποιοι έχουν καλές προθέσεις και μια άγνοια για το ζήτημα.

Κάποιοι δεν έχουν καθόλου καλές προθέσεις. Και προσπαθούν να ανακόψουν τον δρόμο των κοινωνιών προς την αυθεντική δημοκρατία και να τις συγκρατήσουν στην κοινοβουλευτική ολιγαρχία ή στην συγκεντρωτική ολιγαρχία. Στην βαρβαρότητα που γνωρίσαμε και που ζούμε. Παρουσιάζοντας μία από αυτές τις δύο ολιγαρχίες σαν ιδανικό.

Ιδανικό είναι αυτό για το οποίο αφήσαν οι μακρινοί μας παππούδες τα κοκκαλάκια τους στον Μαραθώνα, και στη Σαλαμίνα. Ιδανικό είναι αυτό για το οποίο αγωνίστηκαν οι κοντινοί μας παππούδες το 1821 και δεν ήρθε ποτέ στην πατρίδα μας: η δημοκρατία.

Γι’ αυτό ας έχουμε τον νου μας πατριώτες.

Θραξ Αναρμόδιος

Advertisements
This entry was posted in Δημοκρατία and tagged . Bookmark the permalink.

5 Responses to Αυτή η αυθεντική δημοκρατία τι οικονομικό σύστημα θα εφαρμόσει: σοσιαλισμό ή φιλελευθερισμό;

  1. Η δημοκρατία είναι ένα πολίτευμα που δημιουργήθηκε πριν 2500 χρόνια στην Αρχαία Ελλάδα, όμως ενώ σήμερα χρησιμοποιείται παγκοσμίως και την υπερασπίζονται διάφοροι, στην ουσία λίγοι γνωρίζουν πως λειτουργεί πραγματικά. Αυτό είναι φυσιολογικό γιατί κανείς δεν μας εξήγησε στο σχολείο, όταν μας μιλήσανε πρώτη φορά για δημοκρατία, πως εφαρμόστηκε και κυρίως ποιες είναι οι μικρές, άλλα σημαντικές διαφορές από αυτό που σήμερα αποκαλείται δημοκρατία.

    Από τη στιγμή που διώξαμε τα μοναρχικά και δικτατορικά καθεστώτα και μας παραχωρήθηκε το δικαίωμα της ψήφου, της επιλογής δηλαδή μεταξύ δύο κυρίως πολιτικών δυνάμεων νομίζουμε ότι αποκτήσαμε δημοκρατία. Μας έκαναν να πιστεύουμε ότι η εναλλαγή των προσώπων και η δημιουργία νέων νόμων που θα βελτιώνουν τους προηγούμενους είναι η λύση για τα προβλήματα της κοινωνίας. Εδώ έχουμε το παράδοξο ότι τα ίδια πρόσωπα κυριαρχούν διαχρονικά, άρα δεν μπορούμε να μιλάμε για αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Δημοκρατία δεν είναι να περιορίζονται οι επιλογές μας μεταξύ συγκεκριμένων οικογενειών.

    Η βελτίωση των νόμων δεν είναι το κλειδί για τη δημοκρατία. Το κλειδί είναι η ισονομία. Η δημοκρατία τα καταφέρνει και με κακούς νόμους αρκεί να υπάρχει ισονομία. Όταν ο νόμος είναι κακός θίγονται εξίσου και οι αδύνατοι και οι ισχυροί της κοινωνίας, οπότε οι δεύτεροι που έχουν τη δυνατότητα θα κινήσουν τη διαδικασία βελτίωσής του.

    Επειδή η ισονομία είναι το απαραίτητο στοιχείο της δημοκρατίας γι’ αυτό προβλέπει το Σύνταγμα το διαχωρισμό των εξουσιών. Σκοπός είναι η διαφύλαξη της ανεξαρτησίας της Δικαστικής εξουσίας η οποία επιβλέπει τους πάντες, αλλά επιβλέπει και τους νόμους οι οποίοι δεν πρέπει να υπερβαίνουν τον ανώτατο νόμο όπως εκφράζεται από το Σύνταγμα.

    Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τη Δημοκρατία είναι η διαπλοκή των εξουσιών. Όταν η Εκτελεστική εξουσία διαπλέκεται με τους ελεγκτές της, δηλαδή τη Νομοθετική εξουσία, τότε θα διαφθείρουν και τη Δικαστική εξουσία, θα καταργηθεί η ισονομία και όσοι είναι υπεράνω του νόμου θα αρχίσουν να δρουν ανεξέλεγκτα εις βάρος της κοινωνίας αφού δεν θα υπάρχει ο κίνδυνος τιμωρίας τους ακόμα και αν έχουμε τους τέλειους νόμους. Αυτό έχει επιτευχθεί χάρη στην πλήρη ταύτιση της Εκτελεστικής με τη Νομοθετική εξουσία. Οι ίδιοι πολιτικοί που κυβερνούν είναι ταυτόχρονα βουλευτές, δηλαδή ελεγκτές του εαυτού τους, γι’αυτό και καμιά εξεταστική επιτροπή της Βουλής δεν έχει βγάλει ενοχοποιητικό πόρισμα για κάποιο βουλευτή. Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει. Είναι οι ίδιοι που διορίζουν τους δικαστικούς οι οποίοι βρίσκονται υπό τη σκέπη του υπουργείου δικαιοσύνης που είναι φορέας της Εκτελεστικής εξουσίας. Άρα η ανεξαρτησία και της Δικαστικής εξουσίας πάει περίπατο.

    Στην Αρχαία Ελλάδα προκειμένου να αποφύγουν το θανάσιμο κίνδυνο της διαπλοκής προχώρησαν στο διαχωρισμό των εξουσιών, αλλά διασφάλισαν το μηχανισμό που θα απέτρεπε τη διαπλοκή τους. Αυτός ο μηχανισμός ήταν η διαφορετική μέθοδος στελέχωσης των αντιπροσώπων της Εκτελεστικής και της Νομοθετικής εξουσίας. Δηλαδή οι πολιτικοί εκλέγονταν ενώ οι βουλευτές κληρώνονταν. Η Βουλή έμοιαζε με ένα δικαστήριο όπου οι εκλεγμένοι πολιτικοί που είχαν ειδικές γνώσεις μάχονταν να πείσουν τους απλούς πολίτες -βουλευτές για τους νόμους και τις πολιτικές που έπρεπε να επικυρώσουν οι δεύτεροι. Παράλληλα οι βουλευτές είχαν και το καθήκον του ελέγχου των έργων των πολιτικών. Εξαιτίας της τυχαίας και περιορισμένης διάρκειας της θητείας τους οι βουλευτές παρέμεναν απλοί πολίτες και δεν ταύτιζαν τα συμφέροντα τους με καμία πολιτική ή άλλη ελίτ. Τα συμφέροντα του απλού πολίτη ταυτίζονται πάντα με τα δημόσια συμφέροντα. Οι βουλευτές δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις για να κρίνουν την αποτελεσματικότητα των πολιτικών. Όπως εμείς επειδή δεν έχουμε ειδικές γνώσεις αναθέτουμε στον ηλεκτρολόγο να επιδιορθώσει μια βλάβη και αδιαφορούμε για το τι κάνει και τον αφήνουμε να δουλέψει, αλλά στο τέλος τον κρίνουμε και ανάλογα με την αποτελεσματικότητα του είτε τον πληρώνουμε είτε τον στέλνουμε από κει που ήρθε, έτσι και οι βουλευτές όταν διαπιστώνουν αναποτελεσματικότητα δεν έχουν κανένα λόγο να χαριστούν σε κανένα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν γίνονται λάθη. Δεν διαιωνίζονται όμως και βελτιώνονται τα πάντα .Έτσι προχωράνε οι κοινωνίες μπροστά.

  2. Παράθεμα: Αυτή η αυθεντική δημοκρατία τι οικονομικό σύστημα θα εφαρμόσει: σοσιαλισμό ή φιλελευθερισμό; « Τόνοι και Πνεύματα ….

  3. Ο/Η OMADEON λέει:

    Η απάντηση στο ερώτημα που θέτεις εδώ φίλε Θράκα… είναι -απλούστατα- η Δημοκρατία ΚΑΙ στον οικονομικό τομέα. Δηλαδή ο «Νέος Σοσιαλισμός της Αυτοδιαχείρισης» μέσω συνελεύσεων πολιτών – εργαζόμενων (παλιά μερικοί τάλεγαν και… «σοβιέτ» αλλά… ΔΕΝ τήρησαν όσα υπόσχονταν -χεχε).

    ένα βασικό που πρέπει να ξέρουμε είναι ότι η δημοκρατία (όχι αυτός ο εφιάλτης που ζούμε σήμερα) δεν έχει εξαρχής κανένα οικονομικό δόγμα ή σχέδιο να εφαρμόσει. Οπως όλες οι αποφάσεις, έτσι κι αυτές που έχουν να κάνουν με τα οικονομικά, παίρνονται από την γενική συνέλευση των πολιτών, κατά περίπτωση.

    Μα… ΠΩΣ «δεν έχει σχέδιο» ή δόγμα? ΑΥΤΗ η παράγραφος η ίδια, συνιστά σχέδιο (χεχε). Αν τις αποφάσεις για τα οικονομικά τις παίρνει η γενική συνελευση των πολιτών, έχουμε μάλιστα… κομμουνισμό (με την έννοια του Richard Wolff).

    Μόνο που… επειδή ομάδες εργασίας ΔΕΝ λειτουργούν σωστά αν είναι πάνω από περίπου 10 τα μέλη τους, επιβάλλεται και η μικρο-οικονομική οργάνωση του λαού σε πιο «fine grain level democracy» τέτοιων μεγεθών. Αλλιώς… θα αποφασίζει η «γενική συνέλευση όλου του λαού» ακόμη και για το… πόσες βίδες θα χρειαστεί κάποιο σχεδιαζόμενο νέο μηχάνημα! :)

    Το ανώτατο όργανο σε μια δημοκρατία είναι η γενική συνέλευση όλων των πολιτών. Η “κυβέρνηση” σε μια τέτοια δημοκρατία, απλώς εφαρμόζει, “εκτελεί”, τις αποφάσεις της γενικής συνέλευσης. Μάλιστα αυτή η γενική συνέλευση ελέγχει την κυβέρνηση, όπως και τα άλλα σώματα που έχουν κληρωθεί, καθώς και κυρίως τα λίγα εκείνα που αναδεικνύονται όχι με κληρωση αλλά με εκλογή, και που είναι και τα πιο επίφοβα.

    Σημασία έχει η δημοκρατία ΜΕΣΑ στις παραγωγικές μονάδες, επιχειρήσεις, γειτονιές. Οχι _μόνο_ σε σχέση με μια γενική συνέλευση, αλλά ΚΑΙ ανάμεσα τους. Σε ΚΑΘΕ επίπεδο, όπως συμβαίνει σε ένα… φράκταλ (που ένα κομμάτι περιέχει ατελές αλλά πλήρες αντίγραφο του Ολου).

    Και δημοκρατία χωρίς οικονομική δημοκρατία ειναι κενό γράμμα. ΙΔΙΩΣ σήμερα.

  4. Ο/Η αντιτυρρανος λέει:

    ελευθεριακο σοσιαλισμο.αναρχια δηλαδη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s