«Ουκ αισχυνώ τα ιερά όπλα», ένας πολιτικός και στρατιωτικός μαζί όρκος των νέων πολιτών


«Οὐκ αἰσχυνῶ τὰ ἱερὰ ὅπλα,
οὐδὲ λείψω τὸν παραστάτην ὅπου ἂν στοιχήσω,
ἀμυνῶ δὲ καὶ ὑπὲρ ἱερῶν καὶ ὁσίων
καὶ οὐκ ἐλάττω παραδώσω τὴν πατρίδα,
πλείω δὲ καὶ ἀρείω κατά τε ἐμαυτὸν καὶ μετὰ ἁπάντων,

καὶ εὐηκοήσω τῶν ἀεὶ κραινόντων ἐμφρόνως,
καὶ τῶν θεσμῶν τῶν ἱδρυμένων
καὶ οὓς ἂν τὸ λοιπὸν ἱδρύσωνται ἐμφρόνως,

ἐὰν δέ τις ἀναιρεῖ,
οὐκ ἐπιτρέψω κατά τε ἐμαυτὸν καὶ μετὰ πάντων,
καὶ τιμήσω ἱερὰ τὰ πάτρια.

ἴστορες θεοὶ
Ἄγραυλος, Ἑστία, Ἐνυώ, Ἐνυάλιος, Ἄρης καὶ Ἀθηνᾶ Ἀρεία,
Ζεύς, Θαλλώ, Αὐξώ, Ἡγεμόνη, Ἡρακλῆς,

ὅροι τῆς πατρίδος, πυροί, κριθαί, ἄμπελοι, ἐλάαι, συκαῖ …»

Στην νέα ελληνική:
«Δεν θα ντροπιάσω τα όπλα τα ιερά,
ούτε θα εγκαταλείψω τον συμπολεμιστή μου όπου κι αν ταχθώ,
θα αμυνθώ υπέρ των ιερών και των οσίων,
και δεν θα παραδώσω μικρότερη την πατρίδα,
αλλά μεγαλύτερη και πολεμικότερη, και μόνος και με όλους.

Θα υπακούσω στους αιωνίως κρίνοντες νομίμως,
και στους θεσμούς που έχουν ιδρυθεί
και σε εκείνους που στο μέλλον νομίμως θα ιδρυθούν.

Κι αν κάποιος αναιρέσει (τους θεσμούς)
δεν θα το επιτρέψω, είτε μόνος είτε με όλους,
και θα τιμήσω τα ιερά και τα πάτρια.

Μάρτυρές μου οι θεοί Αγραυλος, Εστία, Ενυώ, Ενυάλιος, Αρης και Αθηνά Πολεμική, Ζεύς, Θαλλώ, Αυξώ, Ηγεμόνη, Ηρακλής,

και τα σύνορα της πατρίδας μου, σιτάρια, κριθάρια, αμπέλια, ελιές, συκιές…»

Είναι ο όρκος που έδιναν τα βλαστάρια της πόλης της Αθήνας, όταν στα 18 τους χρόνια η πόλη καλούσε τους εφήβους να υπηρετήσουν την 2ετή στρατιωτική τους θητεία και να εγγραφούν στους καταλόγους των πολιτών. Είναι ταυτόχρονα πολιτικός και στρατιωτικός όρκος. Η πόλη έδινε στον νέο ένα δόρυ και μία ασπίδα. Και ο νέος ορκιζόταν πίστη στο πολίτευμα και την πατρίδα του. Πολίτης και οπλίτης μαζί. Οπως ήταν το αρχαίο ιδανικό της δημοκρατίας.

Υπήρχαν φρούρια-στρατόπεδα στα σύνορα του κράτους, στα οποία οι νέοι έφεδροι υπηρετούσαν εκπαιδευόμενοι. Φιλίες που κρατούσαν μια ζωή γεννιούνταν σ’ αυτές της θητείες, όπως εκεινη του Επίκουρου και του Μένανδρου.

Ο όρκος των αθηναίων εφήβων διασώθηκε από τον ρήτορα Λυκούργο (390-324 π.Χ.) στο έργο του Κατά Λεωκράτους, στην παράγραφο 77.

Παραθέτω εδώ τον φοβερό όρκο των αθηναίων εφήβων, με την ελπίδα να γίνει έμπνευση για τον σημερινό έλληνα νέο και έφηβο που θα τον διαβάσει, ώστε να στρατευθεί κι ο σημερινός νέος στην υπόθεση της παλινόρθωσης της δημοκρατίας. Της δημοκρατίας για την οποία αγωνίστηκαν οι μαχητές του 1821 και που όμως ποτέ δεν ήλθε στην πατρίδα μας.

Κι ίσως, να ταιριάζει σε όλους μας να δώσουμε τον ίδιο όρκο, όπως εκείνοι οι έφηβοι. Μα πιο πολύ απ’ όλα, να τον τιμήσουμε.

Αυτό το τρομερό «και μόνος και με όλους» είναι που με στοιχειώνει.

Θραξ Αναρμόδιος

Advertisements
This entry was posted in Δημοκρατία and tagged . Bookmark the permalink.

14 Responses to «Ουκ αισχυνώ τα ιερά όπλα», ένας πολιτικός και στρατιωτικός μαζί όρκος των νέων πολιτών

  1. Ο/Η tsilivithras λέει:

    “και μόνος και με όλους”

    Ναι ρε φίλε…
    Γιατί αυτό σημαίνει ότι μπορεί να μην είσαι πάντα «με όλους» αλλά ποτέ δεν είσαι και «μόνος»…πάντα κάτι σε ελέγχει…η συνείδηση και η υπακοή σε αυτό που ήταν πριν από σένα και θα ναι μετά από σένα.

    Συνείδηση.

    Αυτό που σε σπρώχνει να πεθάνεις παρά να προδόσεις.

    «Κι αν κάποιος αναιρέσει (τους θεσμούς)
    δεν θα το επιτρέψω, είτε μόνος είτε με όλους,
    και θα τιμήσω τα ιερά και τα πάτρια.»

    Βρε βρε…για δες τι έχουμε εδώ…
    Για μισό λεπτό να σκεφτώ ποιος είναι αυτός που αναιρεί τους θεσμούς…χμμμμ…μουμπλε μουμπλε…

  2. Ο/Η kiki λέει:

    Εκπληκτικο,
    αυτο ειναι Θρακα, αυτος ο ορκος μας αρμοζει,
    και τον κανει ο καθενας ξεχωριστα, αφου δεν μπορουμε να βρεθουμε,
    και μονοι και με ολους.
    με μεγαλο σεβασμο στην σκεψη και στην κριση σου.

  3. Ο/Η oxi λέει:

    Και εμείς τι σχέση έχουμε με τους αρχαίους Έλληνες? Α, ξέχασα το όνομα. Ε, καιρός να το αλλάξουμε και αυτό και να βρούμε κάτι άλλο που θα μας ταιριάζει καλύτερα και δεν θα προσβάλει τους αρχαίους και τον πολιτισμό τους. Δεν θα κάνω προτάσεις για το νέο όνομα γιατί τότε θα γίνω πολύ καυστικός. Αλλά φτάνει πια το παραμύθι με την αρχαία Ελλάδα. Αυτοί είχαν πολιτισμό, εμείς δεν έχουμε. Τον χάσαμε κάπου μεταξύ ρωμαιοκρατίας και τουρκοκρατίας. Και δεν προβλέπω να τον ξαναβρίσκουμε ποτέ.

    • Ο/Η anarmodios λέει:

      Μικρή έως καμμία σχέση έχουμε με τους αρχαίους έλληνες ως κοινωνία. Προσπαθούμε όμως να βρούμε από κάπου έμπνευση. Αν έχεις καλύτερη πρόταση…

      Το ότι προσπαθούμε να εμπνευστούμε από μια ιστορική περίοδο, δεν σημαίνει ότι θέλουμε να την αντιγράψουμε. Πατιτούρα που λέγαμε στο δημοτικό. Οποιος νομίζει ότι μπορεί να αντιγράψει ιστορικές περιόδους στην δική του εποχή, ταπεινά του λέω, κάνει πολύ μεγάλο λάθος.

      Αλλά εμείς, 80 γενιές μετά από κείνους, κατοικώντας τον ίδιο τόπο και φέροντας το ίδιο όνομα και μιλώντας την ίδια γλώσσα (αέρας, κρέας, ημέρα τα λέμε έτσι ακριβώς 5.000 χρόνια τώρα), με εκείνους που ακόμη είναι στο top ten, για να μην πω number one, λαών και λαών, και στο στόμα του μισού πλανήτη, να μην κοιτάξουμε προς την πλευρά τους για έμπνευση;

      Που να κοιτάξουμε;

      Θραξ Αναρμόδιος

      • Ο/Η oxi λέει:

        Α, υπό αυτό το πρίμα συμφωνώ. Αν δηλαδή ο στόχος μας είναι να ξαναβρούμε αυτό το κάτι που χάσαμε, τότε συμφωνώ μαζί σου. Για το τι πρέπει να γίνει και πως, δεν είμαι ο κατάλληλος να μιλήσω και σίγουρα είναι τεράστια συζήτηση! Ένα μικρό παράπονο… Όλοι ξέρουμε το Μέτρον άριστον. (το Παν δεν ξέρω αν είναι σωστό, αλλού έχω διαβάσει ότι είναι αλλού όχι.) Γιατί δεν μπορούμε, λίγο, έστω και λίγο να το βάλουμε στην καθημερινότητα μας και να γίνουμε λίγο πιο μετριοπαθείς; Έστω και λίγο, να πάψουμε να είμαστε συνεχώς των άκρων.

        • Ο/Η anarmodios λέει:

          @oxi

          Βοήθα να γίνει πατριώτη αυτή η όντως «τεράστια συζήτηση». Να γίνει και νά χει και καρπούς.

          Για των άκρων, χμ, δεν ξέρω. Πάντα των άκρων ήμασταν. Γι’ αυτό και η δημοκρατία είναι ελληνική εφεύρεση. Σκέφτομαι δηλαδή καμμιά φορά, πως η δημοκρατία μπορεί να μην είναι προϊόν των προσόντων μας, αλλά των ελαττωμάτων μας, ως λαός.

          Φθονούμε την κατσίκα του γείτονα και όλοι πιστεύουμε πως αξίζαμε να είμαστε εμείς «δήμαρχοι» στη θέση αυτού που είναι τώρα.

          Η δημοκρατία μας φέρνει στα ίσα, αναγκάζοντάς μας να δεχτούμε τους συμβιβασμούς που επιβάλλει ως μηχανισμός.

          Η δημοκρατία. Οχι αυτός ο εφιάλτης που ζούμε.

          Θραξ Αναρμόδιος

    • Ο/Η skeptiki λέει:

      Όποιος έχει τα κότσια να ορκιστεί τον όρκο μιά χαρά σχέση έχει με τους αρχαίους Έλληνες. Βέβαια εκείνο το «και μόνος και με όλους» ζορίζει λίγο…
      Ακόμα κι αυτός που τουλάχιστον κατανοεί τη δυναμική του κοντά είναι.

  4. Ο/Η oxi λέει:

    Πιστεύω ότι οι καταστάσεις και η ανάγκη οδηγεί τους ανθρώπους και σε μεγάλες αλλά και σε ποταπές πράξεις. Ίσως δεν έχουμε φτάσει ακόμα σε αυτό το σημείο που θα μας ενεργοποιήσει και θα μας ενώσει ώστε να κάνουμε το επόμενο βήμα.

    Για να γίνω πιο σαφής.

    Ανάλογα με την στιγμή στον χώρο και στον χρόνο που κάποιος θα γεννηθεί, και σε συνδυασμό με τον κοινωνικό του περίγυρο, θα διαμορφώσει και κάποια χαρακτηριστικά. Εντελώς διαφορετικά μεγάλωσαν πχ οι έφηβοι στην αρχαία Σπάρτη, εντελώς διαφορετικά οι έφηβοι που μετά έλαβαν μέρος στην επανάσταση του 1821, εντελώς διαφορετικά τα παιδιά που μεγάλωσαν της κατοχή των Γερμανών το ’40 και εντελώς μα εντελώς διαφορετικά μεγάλωσαν οι σημερινοί νέο-Έλληνες (Ας πούμε γενιά του 70 και 80).

    Όταν μεγαλώνεις μέσα σε κακουχίες και σκλαβιά, τα ιδανικά σου μπορεί εύκολα να γίνουν «Ελευθερία ή θάνατος». Αν μεγαλώνεις με όλες τις ανέσεις και με video games, tv, life style,κτλ, τα ιδανικά σου είναι αντίστοιχα η porche, τα μοντέλα, η καλοπέραση, η Μύκονος, οι καφέδες κτλ. Κοινώς η επιφάνεια. Το τι θα φαίνεσαι ότι είσαι και όχι το τι πραγματικά είσαι και τι παιδεία έχεις.

    Αν τώρα, ανήκεις στην κατηγορία «Μύκονος», πως και υπό πόση πίεση θα πας στην κατηγορία «1821»; (Για αρχαία Αθήνα ούτε λόγος.) Πολύ δύσκολα. Ακόμα και αν σου στερήσουν κάποια κεκτημένα, θα προσπαθήσεις να αποκτήσεις αυτά τα κεκτημένα που έχασες, την δυνατότητα δηλαδή να ζεις πάνω από τις πραγματικές σου δυνατότητες και να κυκλοφορείς με το νέο Ψ μάρκα Τζιπ που αγόρασες με 150 δόσεις.

    Αν όμως γίνει κάτι – σαν μια χρεωκοπία για παράδειγμα; και καταλάβουμε όλοι η καλοπέραση πέρασε ανεπιστρεπτί και πρέπει να παλέψουμε για την επιβίωση και όχι για την καλοπέραση, τότε ίσως να ενεργοποιηθούν αυτοί οι μηχανισμοί που μας γράψανε το όνομα μας στο βιβλίο των ηρώων κατά καιρούς. Ίσως είπα…

    Όσο ο δυτικός καπιταλισμός και η οικονομική επιφάνεια είναι ο βασικός στόχος κάθε νέο-Έλληνα, τόσο θα απομακρυνόμαστε από τις ρίζες μας.
    Μακάρι να τα ταρακουνηθούμε αρκετά ώστε να ξυπνήσουμε σύντομα!

    ΥΓ. Α, και μια και η συζήτηση ξεκίνησε από τον όρκο, και στον Στρατό δώσαμε έναν όρκο, αλλά δεν τον θυμάμαι. Ίσως να αξίζει μια αντιπαράθεση όρκων!

    • Ο/Η anarmodios λέει:

      «Ορκίζομαι να φυλάττω πίστη εις την πατρίδα, υπακοή εις το Σύνταγμα τους νόμους και τα ψηφίσματα του κράτους, υποταγήν εις τους ανωτέρους μου, να εκτελώ προθύμως και άνευ αντιλογίας τας διαταγάς των, να υπερασπίζω με πίστην και αφοσίωσιν, μέχρι της τελευταίας ρανίδος του αίματος μου, τας σημαίας, να μη τας εγκαταλείπω μηδέ να αποχωρίζομαι ποτέ απ’αυτών, να φυλάττω δε ακριβώς τους στρατιωτικούς νόμους, και να διάγω εν γένει ως πιστός και φιλότιμος στρατιώτης.»

      Θραξ Αναρμόδιος

  5. Ο/Η skeptiki λέει:

    ὅροι τῆς πατρίδος, πυροί, κριθαί, ἄμπελοι, ἐλάαι, συκαῖ …”

    Γιατί στη μετάφραση όλοι το παραλείπουν? Μας πειράζει ο δεσμός με τη γή? Η ιερότητά της?

    • Ο/Η anarmodios λέει:

      εμένα καθόλου.

      Αλλά ποιος έλληνας δεν καταλαβαίνει τις λέξεις αυτές;

      Αντε το πυροί (πυρός=σπυρός, σιτάρι) λίγο, αλλά τα κριθάρια και τα σύκα…

      Θραξ Αναρμόδιος

      • Ο/Η skeptiki λέει:

        Σορρυ που το συζητώ εδώ αλλά μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Ψάχνοντας για το «πυροί» πήρα 2-3 φιλόλογους, φίλους και υποτίθεται «βαρέων βαρών» στα αρχαία… λέμε τώρα. Σχεδόν όλοι δεν ξέρανε ότι υπήρχε η συνέχεια, η διδαχή του σταματούσε στους θεούς. Όλα τα συμβατικά βιβλία σταματάνε εκεί το αρχαίο κείμενο. Κι εγώ που το έβαλα σε λήμα στο google μόνο σε 2-3 εξειδικευμένα site το βρήκα ολόκληρο. Tο υπόλοιπο θεωρήθηκε άνευ σημασίας? Γιατί εμένα τώρα μου φαίνεται σημαντικό να ορκίζεσαι και σε αυτά ακριβώς που θα προστατέψεις? Καλοί οι Θεοί αλλά εδώ είναι και το στάρι.

  6. Παράθεμα: Η κατσίκα του διπλανού: άρχοντας θεσμοφύλακας

  7. Παράθεμα: Η κατσίκα του διπλανού: άρχοντας θεσμοφύλακας - Ἑλληνική Γροθιά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s