Η σύμβαση «Cooper» και το ξεπούλημα του ορυκτού μας πλούτου


Η Σύμβαση «Cooper” υπάρχει στο Yπουργείο Bιομηχανίας (άγνωστο αν έχει περιέλθει τώρα στο υπουργείο Οικονομικών ή το Ανάπτυξης) και παραδίδεται – σαν “ιερό κείμενο”- από υπουργό σε υπουργό! Στην Σύμβαση αυτή, δεσμεύονται τα λεγόμενα «στρατηγικά ορυκτά» της Ελλάδος, μαζί με τον υδάτινο μας πλούτο, από ένα Αμερικανικό consortium εταιρειών!

Θέλετε και το καλύτερο: Η Ελλάδα έχει υπογράψει και δεσμεύεται από την Σύμβαση «Cooper» της οποίας η χρονική ισχύς, εκπνέει την 31η Δεκεμβρίου του 2010, ενώ η διάρκειά της ήταν για 70 έτη!

Αν, μάλιστα, η σημερινή κυβέρνηση δεν προβεί στις ανάλογες ενέργειες, δηλαδή αν δεν απαντήσει αρνητικά στην εταιρεία Hugh Cooper & Co Inc Chemical Construction Corporation, προβλέπεται αυτόματη ανανέωση της σύμβασης για άλλα 25 έτη!!!

Διαβάστε μερικά ορυκτά που έχει το ελληνικό υπέδαφος που στο ρεπορτάζ θα έχετε την ευκαιρία να δείτε λεπτομέρειες. Λιγνίτη – Αλουμίνιο – Βωξίτη – Μαγγάνιο – Νικέλιο – Σμηκτίτες – Μαγνήσιο – Χρωμίτη – Ουράνιο – Οσμιο και φυσικά Πετρέλαιο και Φυσικό αέριο. Εύστοχος ήταν ο τίτλος της Αθηναϊκής το 1999 όταν χαρακτήρισε τη Βόρεια Ελλάδα «Θησαυροφυλάκιο». Βέβαια αφήσαμε τελευταίο τον Χρυσό που εκμεταλλεύεται ως ένα σημείο ο Τζώρτζ Σόρος.Τώρα, όμως γεννάται, ένα ερώτημα: Τώρα που λήγει αυτή η επαχθής σύμβαση Cooper θα την ανανεώσουμε; Θα βρεθούν πολιτικοί που θα συναινέσουν σε επανάληψη του εγκλήματος ή θα πάρουμε τον πλούτο μας στα χέρια μας και θα ξεχρεώσουμε και διαολοστείλουμε ΔΝΤ και Τοκογλύφους στον αγύριστο;

Το θέμα έφερε στη βουλή ο Κυριάκος Βελόπουλος που ερωτά τον υπουργό Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου: Η 70ετής ισχύς της Συμβάσεως, αληθεύει ότι εκπνέει, την τελευταία ημέρα του επομένου μηνός Δεκεμβρίου; Ποιοι απαρτίζουν αυτό το Αμερικανικό «consortium» εταιρειών; Τι προτίθεται να πράξει η κυβέρνηση;

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΑΤΣΗ

Τη Σύμβαση «Cooper» αποκάλυψε ο Δημήτρης Μπάτσης στο βιβλίο του «Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Τα νέα βιβλία» το 1947! Το αποτέλεσμα αυτής της αποκάλυψης ήταν να τουφεκιστεί ο Δ.Μπάτσης μαζί με τον Ν. Μπελογιάννη το 1952!!!

Ο οικονομολόγος και δικηγόρος Δημήτρης Μπάτσης αναλύει στο εν λόγω βιβλίο τους μηχανισμούς παράνομου πλουτισμού που συνδέθηκαν με την παραλαβή, κατεργασία και διανομή των εφοδίων της ΟΥΝΡΑ στη μεταπελευθερωτική Ελλάδα.

Γράφει ο Μπάτσης: «Η σύμβαση αυτή, που έγινε γνωστή με το όνομα Κούπερ, συνομολογήθηκε για διάρκεια 70 ετών ως το 2010 μ.Χ.! Δίνει αποκλειστικό δικαίωμα εκμετάλλευσης της δύναμης των νερών του ποταμού Αχελώου, στις θέσεις Κρεμαστά, Πρεβέντζα, Κριεκούκι και των παραπόταμων Μέγδοβα, Αγραφιώτικου, Ασπροπόταμου, δικαίωμα ίδρυσης υδροηλεκτρικών εγκαταστάσεων για παραγωγή ηλεκτρενέργειας και εγκαταστάσεων μεταφοράς ενέργειας στα κέντρα κατανάλωσης, δικαίωμα χρησιμοποίησης της ενέργειας που θα παραχθεί για τις ηλεκτροχημικές και ηλεκτρομεταλλουργικές βιομηχανίες που θα ιδρύσει η ανάδοχος εταιρία. Τέλος δικαίωμα μεταφοράς και χρησιμοποίησης της ηλεκτρενέργειας για φωτισμό και κίνηση σε άλλες περιοχές (άρθρο 1 της σύμβασης παράγ. 1 εδάφια α’ – ζ΄).

Προβλέπεται η αναγκαστική απαλλοτρίωση των εδαφών που είναι απαραίτητα για την εκτέλεση της σύμβασης, η σύσταση δουλειών, η χρησιμοποίηση δωρεάν δημόσιων κτημάτων, η προμήθεια δωρεάν οικοδομικών υλικών και κοιτασμάτων από λατομεία κρατικά (άρθρο 4 σύμβασης), ατέλειες και αφορολόγητο για εισαγωγή των υλικών της, εκτός από εισαγωγικό δασμό όχι πάνω από 2 1/2 % αξίας (άρθρο 50, παράγρ. 1 και 2), προστασία τιμών των προϊόντων της κ.ά. Ακόμα προβλέπεται δικαίωμα ειδοποίησης της εταιρίας στην περίπτωση που το κράτος θα αποφάσιζε την εκμετάλλευση των ποταμών Αλιάκμονα, Μόρνου, Φίδαρη οπότε η εταιρία θα έχει το δικαίωμα να υποβάλει και γι’ αυτούς τους ποταμούς μελέτες και προτάσεις (άρθρο 56, παράγρ.2, σύμβασης)».

Και παρακάτω: «Σε περίπτωση λήξης της σύμβασης (Κούπερ) το Δημόσιο «υποκαθίσταται μεν» στα δικαιώματα του αναδόχου, υποχρεώνεται όμως να πληρώσει σε αυτόν τις μη αποσβεσθείσες δαπάνες! Δε φτάνει δηλαδή ότι η ξένη επιχείρηση θα έχει στο μεταξύ πραγματοποιήσει αμύθητα κέρδη, αλλά θα ζητάει και απόσβεση των εγκαταστάσεών της από την εθνική οικονομία».

Το κείμενο δημοσιεύτηκε με τα αρχικά του συγγραφέα στο περιοδικό «Ανταίος» (10 Μαΐου 1946). Ο Δημήτρης Μπάτσης συνελήφθη στην τελευταία φάση της υπόθεσης Μπελογιάννη και εκτελέστηκε με τους Ν. Μπελογιάννη, Η. Αργυριάδη και Ν. Καλούμενο στις 30 Μαρτίου 1952…

Πηγή

Αναρμόδιος: Εχει κανείς περισσότερες πληροφορίες για το θέμα; Ξέρει κάποιος αν είναι αληθινά όλα αυτά; Τι απέγινε με την ερώτηση του βουλευτή; Πήρε απάντηση επισήμως; Χρειαζόμαστε ένα ελληνικό wikileaks.

Advertisements
This entry was posted in Επικαιρότητα and tagged . Bookmark the permalink.

4 Responses to Η σύμβαση «Cooper» και το ξεπούλημα του ορυκτού μας πλούτου

  1. Ο/Η kiki λέει:

    Η συμβαση εγινε το 40, απο τον Μεταξα μετα απο πιεση του αγγλοφιλου Γεωργιου.
    Δεν ξερουμε αν ισχυει εως τωρα, ισως εχει αποπληρωθει, διοτι η μονη χωρα στην οποια δεν αναγνωριστηκε το δικαιωμα διαγραφης των προπολεμικων χρεων της ηταν η Ελλας.
    Μηπως ξερουμε που και τι χρωσταμε, και με τι επιτοκιο ειναι ολα αυτα τα δανεια.
    Αλλα γραφει και για τον Αχελωο, οπου εκει και για την εκτροπη και για τα φραγματα εκτος απο τους οικολογους , δεν υπηρξαν αλλες αντιρησεις, οτι δηλαδη αυτα ανηκουν σε καποια εταιρεια.
    Θελει ψαξιμο , αλλα απο νομικους
    Εχουν γραψει πολλοι γιαυτην την συμβαση.

  2. Ο/Η αλιρτοδυσσεβής λέει:

    Η λεγομένη σύμβαση Cooper δέν είναι άλλη από τήν υπογραφείσα τήν 24 Ιανουαρίου 1940 μεταξύ τού Ελληνικού Δημοσίου καί τής Εταιρίας Hellenic Hydro-Electric and Metallurgical Corporation, συσταθείσης διά τής συμπράξεως τών αμερικανικών εταιριών Hugh L. Cooper & Co Inc. καί Chemical Construction Corporation, «περί παραχωρήσεως σ’ αυτήν τού προνομίου τής εκμεταλλεύσεως τής δυνάμεως τών ρεόντων υδάτων τού ποταμού Αχελώου τού Νομού Αιτωλοακαρνανίας, πρός παραγωγήν ηλεκτρικής ενεργείας καί τής εκμεταλλεύσεως ταύτης», η οποία εκυρώθη διά τού γνωστού, κατά τόν Μπάτση, α.ν. 2220/1940 «περί κυρώσεως συμβάσεως διά τήν παραχώρησιν υδραυλικής δυνάμεως Αχελώου ποταμού» (ΦΕΚ Α’ 65/17.2.1940). Επομένως, δέν απεκάλυψε κάποιο επτασφράγιστο μυστικό ο Μπάτσης αναφερόμενος σ’ αυτήν στίς σελ. 88-95 τού βιβλίου του Η βαρειά βιομηχανία στήν Ελλάδα, β΄ έκδ., Κέδρος 1977. Ούτε στήν σύμβαση πάντως αυτή, η οποία, ως εκ τών εθνικών περιπετειών πού εκάλυψαν όλη τήν δεκαετία τού ’40 (Πόλεμος, Κατοχή κλπ.) αμφιβάλλω άν ίσχυσε ποτέ ως τό 1950 οπότε ιδρύθηκε η ΔΕΗ, ούτε στόν κυρωτικό της νόμο γίνεται λόγος γιά «στρατηγικά ορυκτά». Αλλ’ ούτε καί ο Μπάτσης τήν συνδέει μέ αυτά, παρά τό γεγονός ότι στό βιβλίο του γίνεται εκτενής αναφορά στό μαγνήσιο, τό χρώμιο, τό μαγγάνιο, τό νικέλιο, τόν βωξίτη κλπ. τά οποία θεωρεί, καί ορθώς, κατάλληλες πρώτες ύλες γιά τήν παραγωγή κραμάτων καί τήν ανάπτυξη μεταλλουργικής βιομηχανίας στήν Ελλάδα.
    Ας μην παραμυθιάζουμε, λοιπόν, εαυτούς περιπλέκοντας τα απλά πράγματα. Συμπληρωματικώς αναφέρω ότι με σύμβαση που υπεγράφη με την Pechiney ιδρύθηκε η ηλεκτροδοτούμενη δια των υδάτων αυτών «ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ».

    • Ο/Η kiki λέει:

      @ δικιο εχετε φιλτατε με το δυσκολο ψευδωνυμο.
      επειδη το εψαξα εδω και καιρο, δεν βρηκα κατι που να αναφερεται στην σημερινη περιοδο.δηλαδη να ειναι σε ισχυ αυτη η συμβασης.
      Τωρα επειδη συχνα στα μπλογκς γραφεται και αναφερεται αυτη, και μετα την επερωτηση του βουλευτη, ανατρεξαμε στην βιβλιογραφια,και δεν αναφεροταν τιποτα περι αυτης, για την ισχυ της, την σημερον ημερα.
      Μαλλον αστοχια Βελλοπουλου, ειναι.
      Δεν προκειται δε να του απαντησει κανεις, διοτι ειναι και σιγουρο οτι οι εξουσιαστες, αμφιβαλω αν την γνωριζουν.
      Διαβαζοντας δε τα κειμενα για να ειμαι ειλικρινης, πιο πολυ με προβληματισε η περιπτωση Λαναρα, που χρηματοδοτηται απο το κρατος απο το 1923. Διαχρονικη επιχορηγηση.

  3. Άσχετα με τη σύμβαση Cooper, η ανάπτυξη της μεταλλουργικής βιομηχανίας στην Ελλάδα ποτέ δεν εντ’άχθηκε σε έναν ελληνικό στρατηγικό σχεδιασμό. Π.χ. Τα ελληνικά μεταλλεύματα λατερίτη και χρωμίτη θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μια σοβαρή βιομηχανία ανοξείδωτου χάλυβα. Αυτό αποτελούσε για δεκαετίες το όνειρο των ελλήνων μεταλλουργών. Όμως τη ΛΑΡΚΟ η οποία παράγει σιδηρονικέλιο την έχουν απαξιώσει, την ΕΛΣΙ που παρήγαγε σιδηροχρώμιο την έκλεισαν και έτσι το όνειρο έμεινε ανεκπλήρωτο. Αυτό ήταν ένα από τα παραδείγματα της έλλειψης μακροπρόθεσμου στρατηγικού σχεδιασμού ή της εθελοδουλίας των εκάστοτε υπευθύνων για τη βιομηχανική ανάπτυξη της χώρας. Για να μην αναφερθούμε στην παραγωγή χρυσού και στεβαχωρηθούμε κι άλλο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s